2010
equipe BMW Jaronn 2010 :
#302 - Ruben Anders - M3 E30
#315 - Ronald van Ooijen - M3 E30

Formido Finale Races Zandvoort, 9 en 10 oktober 2010 (11-10-2010)

Nieuwsbrief Equipe BMW Jaronn - 2010 nummer 7

Het YTCC seizoen 2010 is afgelopen weekend (8, 9 en 10 oktober) tijdens de Formido Final Races op Zandvoort helaas afgesloten. In een weekend met prachtig mooi weer werden door alle rijders van de equipe Jaronn goede prestaties neergezet en was het weer vreselijk gezellig. Zoals de andere keren dit jaar, hieronder een verslag hoe het weekend verliep.

Donderdag 7 oktober 2010.

Dit keer een soort “thuisweekend” voor het hele Youngtimerveld, want het was het bestuur (en m.n. Randall) gelukt om een plekje te krijgen op een zg. A-evenement, de Formido Finale Races. Dat betekende een volle paddock met uiteenlopende autosportklassen die tezamen de top van de Nederlandse autosport vormen en vaak te zien zijn in de autosportuitzendingen van RTLGP (RTL7). En op basis van alles wat de Youngtimers met zich meebrengen, misstond ons hele groep auto’s beslist niet, we hadden zelfs het grootste startveld van het weekend.

Doordat we nu niet erg vroeg van huis hoefden, zou de equipe z’n tenten op donderdagavond op de paddock gaan opzetten. Er was echter nog een klusje te doen. Op de vrijdagmorgen zou Randall de groene Alpine nog moeten gaan halen in Oudenbosch (bij Roosendaal), want daar werd een handgemaakte speciale (en stillere) uitlaat onder de Alpine gezet. Niet handig op een drukke vrijdagmorgen, dus ben ik donderdagavond de auto in Oudenbosch gaan halen en heb die meegenomen. Het werd wel een latertje, maar toen ik rond kwart voor 11 ’s avonds op het circuit aankwam, stond het grootste deel van de tenten al klaar en kon de Alpine met z’n mooie nieuwe en stille uitlaat overdekt worden gestald. Samen met Jan ben ik in de vrachtwagen blijven slapen, de rest woont dermate dichtbij, dat die lekker thuis gingen slapen.

Vrijdag 8 oktober 2010.

Op de vrijdagmorgen konden we betrekkelijk rustig aan doen met het opstaan, want de “officiële” traing zou pas ’s middags om 15:50 uur plaatsvinden. Maar Ruben wilde nog wat banden testen op zijn M3 en ik had Ron eerder dit jaar beloofd dat hij nog eens wat rondjes in mijn M3 mocht rijden, dus een eerdere testsessie (om 11:40 uur) was daar de uitgelezen mogelijkheid voor. Marcel (TIM Tuning) kwam de auto om 11 uur brengen en zodoende hebben we op ons gemak de training gedaan en even gekeken of we toch nog iets aan de auto wilden veranderen. Het rijden met de M3 is voor herhaling vatbaar wat Ron betreft, maar dat de auto toch ook wel erg anders rijdt dan een Alpine is natuurlijk ook niet raar. Uiteindelijk leverde de test toch wel waardevolle informatie op om komende winterperiode eens over na te denken.

Na deze test werd de auto even goed nagekeken, zoals altijd, en klaargezet voor de training. Deze zou een eerste echte indruk moeten geven wat de combinatie van auto en rijder op Zandvoort kan bereiken als het gaat om rondetijden. Zoals al eerder te lezen viel, tot augustus hadden we een paar betrekkelijke (vanwege teveel geluidsproductie) rustige trainingen voordat we naar Assen gingen, een dag cursus, een sponsordag en een compleet verregende DNRT wedstrijd. Geen van allen gaven de mogelijkheid om te kijken waar we terecht zouden komen. Met de “oude” E30 van vorig jaar waren we op 2:05:552 uitgekomen, dus het zou wat sneller moeten kunnen en een 2:03 leek een mooi uitgangspunt. Dus de baan op en de banden goed op temperatuur krijgen, daarnaast rondje na rondje proberen sneller te gaan. Terugkijkend lukte dat voortreffelijk en gingen de tijden van 2:17, via 2:10 en 2:06 naar 2:03:06 en dat kon ik gelijk in de auto al zien. Dat gaf dus wel een goed gevoel, maar tegelijkertijd nog wat kans op verbetering en dus een poging om het overal net nog een klein beetje beter te doen. En toen stond er ineens een 2:01:576 op de klokken. Onverwacht snel en daarom eigenlijk wel superstoer dat het zo goed ging. Toch daarna even de pits in om de bandspanning en –temperatuur te controleren, waarna het nogmaals lukte om 2:04 en 2:03 te rijden. Volgens mij heb ik wel met een erg grote grijns rondgelopen, want op een vrijdagmiddag de oude tijd met 4 seconden verbeteren, dat had ik echt niet voor mogelijk gehouden.

Daarnaast heb ik ervan genoten hoe hard Ron met z’n groene Alpine rondjes aan het rijden was. Het was me snel duidelijk dat hij echt véél sneller was dan andere keren en nagenoeg dezelfde rondetijden al mij bleef rijden. Dat bleek later ook uit de tijden, en dus was Ron eigenlijk nóg beter bezig geweest dan ikzelf. Na alle ellende in de eerste races van het seizoen, gaat het nu dus super met dat gifgroene monster en z’n berijder. Randall bleef net boven de 2:00 steken, maar dat is minder dan een seconde boven z’n snelste tijd en goed voor een hoge klassering in de stand. Ruben was banden voor een leverancier aan het testen geweest en kwam dus nog niet tot de echte snelle ronden, maar dat was slechts een kwestie van tijd. Dit weekend deed ook Mathijs Bakker met zijn BMW E30 mee in ons team, als extraatje om lekker te rijden, want daarnaast had hij zijn verplichtingen in het Dutch GT4 kampioenschap waarin hij met een Porsche rijdt. Mathijs kan superhard met de E30 rondjes rijden en kwam ook tot een zeer goede 2:04:5.

Zo begon het racedeel van het weekend dus erg goed voor alle rijders. Bij terugkomst werden de auto’s wederom nagekeken en klaargezet voor de volgende (wat drukkere) dag. Tegen etenstijd had Ine een grote pan met chili con carne gemaakt, waar alle aanwezigen heerlijk van hebben zitten eten. Natuurlijk werd er nog wat nagepraat, maar gingen de meesten toch wel redelijk bijtijds richting bed (thuis of in de vrachtwagen), want de zaterdag zou wel een relatief drukke dag worden.

Zaterdag 9 oktober 2010.

Dit weekend zouden we op zaterdag om 9:30 uur de kwalificatie rijden en 14:30 de eerste race. Maar voorafgaande aan de kwalificatie moest natuurlijk iedereen eerst naar de verplichte rijdersbriefing. Dus daar zaten we met z’n allen om 8:30 uur en werd door de wedstrijdleiding uitgelegd waar we dit weekend allemaal rekening mee moesten houden. Iedereen knikte .. maar een volgende keer zal er toch iets nadrukkelijker worden gevraagd of dat echt zo is.

Waarom ? De afspraak was dat we op het binnenterrein aan de achterzijde van het circuit zouden opstellen voor de kwalificatie. Dat kwam wel goed. Maar we zouden de baan op gaan en direct de pitsstraat in om daar te wachten totdat de lichten van de pitsstraat op groen zouden gaan. Echter, een paar slaapkoppen reden dus direct door, onder de rode lichten en terwijl er rode vlaggen werden gezwaaid. Tja, en dat zijn dingen die echt niet mogen of kunnen. Dus dat betekende een slechte beurt voor de YTCC-rijders. Gelukkig had het verder geen consequenties en konden we daarna alsnog ons best doen om in een sessie van 25 minuten een goede tijd neer te zetten. Dat een paar supersnelle Porsches de toon zouden zetten werd al snel duidelijk, want tijden van 1:54 tot 1:57 zijn voor de anderen nauwelijks haalbaar. Maar dat geeft niet, in een Youngtimerveld zitten nu eenmaal een aantal zeer verschillende raceauto’s en binnen het veld heeft ieder altijd wel een goed racemaatje.

Het lukte wonder boven wonder om eenzelfde opbouw voor elkaar te krijgen als tijdens de test, dus via 2:11, 2:10, 2:04 en 2:02 kwam de 2:01 weer in zicht. En jawel, de twee ronden daarna lukte dat en rolde er een 2:01:122 uit de bus. Daarna was het ook precies tijd en zo stond ik met deze tijd op een 7e startplaats, misschien wel een beetje tè hoog gezien allerlei dikke kanonnen die achter mij plaats namen. Randall was de beste van de Equipe met en 4e startplaats, natuurlijk had hij graag onder de 2 minuten gereden (2:00:010), maar voorlopig kunnen wij met de andere auto’s nog niet aan hem tippen. Ruben had met de vertrouwde slicks onder de auto ook de snelheid te pakken en werd 8e met een tijd van 2:01:673. Ron ging wederom super en scoorde met een 2:02:278 een 9e startplaats. Mathijs tenslotte wist met een 2:05:252 een 15e startplaats te scoren.

Met deze uitslag was iedereen dik tevreden en werd uitgekeken naar de eerste race. Natuurlijk werden de auto’s door Marcel, Jan, Ron, John en Dinand nog eens goed nagekeken en helemaal tiptop klaargezet voor die race. In de tussentijd werden de eerste gasten op de zaterdag al ontvangen, maar had iedereen het gevoel dat het nog wel betrekkelijk rustig was en bleef wat publiek betreft. Door de zaterdag heen bleef dat zo, pas op zondag zouden de wandelpaden druk bezet zijn en de tribune goed gevuld. Ondertussen kon naar wedstrijden van de Dutch-GT4, de Formule Ford, de Clio Cup, de Suzuki Cup of de driftseries worden gekeken.

Op tijd trokken de rijders hun raceoveralls weer aan en ging het hele Youngtimerveld naar de start van de eerste race. Een mooi zonnetje aan de hemel, lekker warm (oftewel bloedheet) in de auto, en natuurlijk allemaal voorzien van een gezond stukje spanning. Mijn start was zoals me (helaas) al een paar keer is overkomen, nl. een goed vertrek, maar uiteindelijk de versnelling niet goed van z’n twee in z’n drie kunne krijgen. En dat kost aanzienlijk aan snelheid en achter mij moest Ron helaas ook inhouden door mijn fout. Zo vlogen gelijk een aantal (volgens Ron 9 stuks J) auto’s ons voorbij. Maar ondanks alles ging iedereen goed door de eerste bochten en was de wedstrijd goed in gang gezet. Zelf kon ik redelijk goed door de bochten heen komen, maar met auto’s om me heen die een (flink) stukje hard gaan op de rechte stukken, is het heel lastig om (zonder grote risico’s te nemen) een plaats te verdedigen. Daarnaast blijkt dat je tijdens dergelijke “gevechten” op de baan geen van allen echt snel rijdt. Dat heeft tot gevolg dat aan de achterzijde ook nieuwe tegenstanders zich melden. Toch kan ik niets anders zeggen dan dat je in deze gevallen heerlijke wedstrijden kunt rijden. Kijk niet teveel naar rondetijden, maar rijd lekkere wedstrijdjes met elkaar, probeer de ander z’n plek af te pakken en dat zonder brokken te maken. Dus eigenlijk een kwestie van “leven en laten leven”. Dit past erg goed in het Youngtimerveld en daarom hebben we met een hele grote groep rijders (eigenlijk iedereen die tussen de 2:01 en 2:05 kan rijden) de hele wedstrijd door zicht op elkaar gehad en kansen om plaatsen te verliezen maar ook om ze te winnen. Ik heb het filmpje van die 1e race (in 2 delen) op Youtube gezet, kijk maar eens op (http://www.youtube.com/watch?v=sEFErQo8nHc) en (http://www.youtube.com/watch?v=pSWCOxUcQ8U)

Aan het einde van de race werd ik als 12e geklasseerd, net achter Peter Aberkrom. Ik had graag nog een rondje extra gehad om te proberen wat dichterbij te komen, maar maakte helaas een schakelfout en verloor daardoor teveel om nog iets te kunnen proberen. Ron zat net voor Peter en heeft nagenoeg de gehele wedstrijd voor me gereden (zie ook het filmpje). Randall heeft de hele wedstrijd een leuk gevecht gehad met een Ed (in z’n Porsche 944 S2) en miste op minder dan 0,3 seconden de 5e plaats. Ruben had pech, want bij de start was hij per ongeluk tegen de handel van z’n handrem aangekomen en moest daardoor (met rokende remmen) de pits in, waardoor er niet meer dan een 22e plaats. Erik van de Ven nam het stuur van Mathijs over in de E30 (het tijdschema kwam zo uit, dat Mathijs niet met beide kon rijden) en werd 24e.

Het mag duidelijk zijn, veel vrolijke gezichten in de tenten van Equipe Jaronn, dagen zoals deze, zo zouden ze altijd moeten zijn !

’s Avonds werd bij Equipe Jaronn de BBQ aangezet en kwamen vele YTCC-collega’s lekker mee-eten. Daarna werd het feestje verder gevierd in de tent bij Paul Geeris, want Paul was vrijdag jarig geweest en had iedereen uitgenodigd voor een hapje en een drankje. Daar werd een klein vervolg gegeven aan lopende grappen tussen het team van Paul (met Thomas voorop) en Randall (natuurlijk met Randall voorop), door Porsche-rijder Thomas (die helaas veel pech had met z’n auto dit weekend) te voorzien van kleding van Equipe Jaronn en zijn transfer bekend te maken (zelf op de internetsite van Equipe Jaronn). Aan de andere kant werd monteur Jan voorzien van kleding van Team Geeris … dus voldoende redenen om lol over te maken. Overigens was het natuurlijk nog wel steeds 2-0 voor ons door de acties in Zolder (bestickeren straat Porsche van Thomas en tenten van team Geeris) en Nürburgring (“beslaglegging” op alle spullen van Team Geeris), en het leek er sterk op dat dat zo zou blijven. Het was uiteindelijk wel na middernacht toen de tenten werden dichtgeritst en het stil werd op de paddock.

Zondag 10 oktober 2010.

Voor de Youngtimers stond op zondag race 2 op het programma, waarvoor “pas” om 12:15 uur opgesteld moest worden. Daarom werd er met nagenoeg de hele Equipe ’s morgens gezellig ontbeten en kwamen de gasten stuk voor stuk binnendruppelen na vele bezoekjes van de teamleden aan de poort om de toegangskaartjes over te dragen. De zon scheen alweer vroeg en in het zonnetje was het goed vertoeven. Tussendoor nog wat wedstrijden kijken, maar na de koffie werden de raceoveralls weer uit de tassen gehaald en de voorbereiding gestart.

Dit keer zou het allemaal verre van soepel verlopen. Voor een goed gevulde tribune liepen dit keer, en dat is eigenlijk voor het eerst, de startprocedures volkomen verkeerd. Eerst werden we voor een halve opstartronde weggestuurd (dus halverwege het circuit een soort afkorting nemen en dan terug naar de startopstelling), en toen we eigenlijk de “echte” opwarmronde gingen doen, dachten de eerste 5 rijders dat de race al begonnen was. Dus die gingen er in volle vaart vandoor, daarachter werd door de rest echt een opwarmronde gereden. Omdat het zo natuurlijk niet goed ging, werd de rode vlag op alle baanposten gezwaaid en moesten we stoppen op bij de start (zoals we dus al eerder waren opgesteld). Toen bleken die eerste 5 niet gestopt te zijn en dus een nog grotere verwarring. Al met al dus foutjes aan zowel rijders- als organisatiezijde, waardoor we pas bij een derde poging goed van start gingen. Dit keer had ik gelukkig geen problemen met die derde versnelling, maar helaas zaten er in het achterveld nog een wel een paar hele snelle Porsches die als een speer uit de startblokken komen. Dus werd het een kwestie van aansluiten en proberen een aantal goede rondjes eruit te persen. Maar net als in de eerste race, als er geen vrije baan voor je is, dan ben je dus voor een deel afhankelijk van degene die voor je rijdt. En gaan die net even te langzaam door de bocht, dan kost dat nog eens extra tijd die je niet kunt inhalen op pure snelheid. Zo konden o.a. Ruben en Jordan (in een Toyota Supra) me nog voorbij.

Halverwege de race begon ik eindelijk meer kansen te krijgen, want voor me zag ik een aantal auto’s veel minder grip krijgen bij het remmen en in de bochten, terwijl ik daar juist wel lekker doorheen kwam. En juist op dat moment kregen we een safety car in de baan, want in de Tarzanbocht hadden een 4-tal auto’s uit het achterveld elkaar geraakt, lag er een flink oliespoor en stond er een auto in de grindbak. Het inzetten van de safety car ging helaas ook niet goed, die miste de eerste 2 auto’s en dus zat er een Volvootje vooraan het veld. Al met al duurde de situatie 3 ronden en mochten we voor velen onverwacht, zomaar weer de race starten. Die allerlaatste ronde kon ik Mathijs net niet meer terugpakken (die had wel goed op zitten letten en kon op z’n Toyo-banden direct hard rijden, terwijl de meesten op slicks inmiddels te koude banden hadden voor goede rondetijden). Zo eindigde het seizoen dus wel een beetje chaotische en slordig, maar dat moet uiteindelijk niet een superleuk weekend teveel beïnvloeden. Uiteindelijk leverde de laatste race van het seizoen dus een 15e plaats op, ééntje achter Mathijs. Randall werd 7e (met een klein beetje schade na een aanvaring met een Porsche aan het begin van de race), Ron 9e en Ruben 10e.

Naast bovenstaand verhaal hebben we over deze tweede race een erg leuk verslag in beeld. Want op het circuit worden de wedstrijden van de andere klassen opgenomen t.b.v. het Tv-programma van RTL7/RTLGP. Dus hebben ze ook een uitzending gemaakt van onze race. Of deze verder ergens gebruikt gaat worden, dat is (nog) niet bekend, maar op de site van CPZ kun je de race zien alsof je TV zit te kijken, dus incl. commentaar. Het geeft erg leuke beelden hoe het er allemaal uitziet en hoe het eraan toe gaat tijdens de race, beelden die we zelf nooit zo zouden kunnen (laten) maken. Dus eigenlijk voor YTCC-begrippen een uniek stukje beeldmateriaal en ik zou je aanraden er eens naar te kijken (dubbelklikken op de video zou de video schermvullend moeten maken): http://www.cpz.nl/events/2010/finaleraces/racecam/index.xml?vid=/asx/2010-finaleraces/ytcc-r2.asx

Ondertussen was er nog wat anders gebeurd, iets wat uiteindelijk wel onverwachts kwam en erg leuk uitpakte. De mannen van Paul Geeris onder aanvoering van Thomas, hadden de “verkoop” van de Equipe voorbereid. Terwijl wij in de auto zaten om binnen enkele minuten het circuit op te gaan naar de startopstelling, werden de auto’s voorzien van stickers met TE KOOP erop en kregen onze monteurs T-shirts aan met TE KOOP. De monteurs van Geeris hebben gelijkertijd de tenten, de gereedschapskisten, de camper, enz. enz. voorzien van diezelfde stickers en zijn vervolgens pamfletten uit gaan delen op de paddock. Dus het werd drukker en drukker in en om de tenten, want vele bezoekers waren in de veronderstelling dat het echt waar was. Een zeer geslaagde grap van onze racevrienden en zo hebben ze toch de stand naar 2-1 weten te tillen op een moment dat niemand daar meer rekening mee had gehouden.

Rond 3 uur werden de prijzen voor dit weekend uitgereikt, ondertussen werd er op allerlei plaatsen op de paddock alweer hard gewerkt om de spullen in te pakken en de weg naar huis te aanvaarden. Zo eindigde dit YTCC seizoen wel met een (letterlijk en figuurlijk) prachtig mooi weekend en gaan de auto’s nu de winterstalling in.

Verder wil ik afsluiten met een stukje tekst uit een mail van Randall aan zijn sponsoren en aan de volgers van Equipe Jaronn, want ik ben daar best trots op en beter had ik het niet kunnen verwoorden:

“Ronald van Ooijen liet zien na zijn successen in de 325 ook een beest als een M3 goed te kunnen temmen. De progressie die hij dit jaar heeft gemaakt in zijn rode duivel is enorm te noemen. Hier en daar is hij nog een beetje te lief op de baan, ook eigenlijk in een YTCC veld wel heel erg oke, maar met de rondetijden die hij laat zien is niets mis. En het belangrijkste Ronald komt iedere keer met een big smile uit de auto en daar gaat het tenslotte om nietwaar.”

Thanks Randall !! Daarnaast mogen we niet vergeten dat Marcel van TIM Tuning het gehele jaar voor een super autootje voor me heeft gezorgd. Gekocht in het begin van het jaar, heeft hij ‘m van een “aardig karretje” klaargestoomd tot een “super karretje met een heel goed brommertje” voor dit werk en vanaf het begin heb ik er heerlijk mee kunnen racen zonder enige zorg te hoeven hebben over z’n welzijn. Marcel, hele grote complimenten en bedankt voor al het werk en de inzet.

In november komt iedereen van het YTCC dan nog een keer bij elkaar om de winaars van de verschillende divisies over het jaar heen te huldigen (zeg maar een soort algemeen klassement) en gelijk te horen hoe het staat met de voorbereidingen voor het volgende seizoen en naar welke circuits we dan waarschijnlijk toe gaan. Dus zal dit waarschijnlijk niet de laatste nieuwsbrief zijn van dit jaar, dus tot over een paar weekjes,

Ronald

Oldtimerweekend Nürburgring, 10, 11 en 12 september 2010 (13-09-2010)

Nieuwsbrief Equipe BMW Jaronn - 2010 nummer 6

Afgelopen weekend zijn we met Equipe Jaronn en de andere rijders van de YTCC wezen rijden op de Nürburgring, het Grand Prix circuit in de Duitse Eiffel. In dit verslag een terugblik op dit weekend, zowel over het rijden als ook over allerlei andere bijkomende zaken.

Donderdag 9 september 2010.

De reis vanuit Zandvoort/Haarlem naar Nürburg met een tempo van 90 km./p.u. kost toch bijna 5 uur. En om daar op donderdagmorgen nog eens een extra 2 uur bij te tellen voor het ophalen van de M3, dat kon voorkomen worden door de auto op woensdagavond vast te gaan halen bij TIM Tuning. Zodoende kon ik op donderdagmorgen betrekkelijk rustig alle benodigde spullen inpakken en na een telefoontje van Randall rond 10 uur richting Venlo vertrekken om daar aan te sluiten bij de vrachtwagen, de bus en beide Alpines. Zo gezegd, zo gedaan.

Na een beetje slalommen door Venlo is het nagenoeg de hele E61 naar het zuiden volgen en kom je vlak langs de plaats van bestemming. Rond 14 uur kwamen we op het circuit aan. Toegangskaarten halen en op de paddock op zoek naar onze plek. Er was nog ruimte voldoende, dus rustig aan begonnen met opzetten van het gehele Jaronn-tentenkamp.

Ondanks de dreiging van regen en een redelijk windje, hadden we (Randall, Jan, Ron, Carlo en ondergetekende) de boel vrij vlot staan. En nog geen 5 minuten later begon het te regenen, dus konden we lekker droog zittend aan de koffie. Na de regenbui werden de tenten verder ingeruimd en de auto’s nog even netjes gepoetst.

Net voor het eten kwamen ook Ruben en Joost (Ruben had inderdaad z’n Trimline M3 weer klaar en had die dus meegenomen) en ook Ron (rijder van de groene Alpine) en Marcel (TIM Tuning), zodat we met de complete groep aan de pannen macaroni konden beginnen. In de loop van de avond was het nog wel even improviseren waar voor iedereen een slaapplaats kon worden gecreëerd, maar uiteindelijk had iedereen z’n eigen plekje, al was het tentje van Randall in de grote tent toch wel de meest bijzondere.

Vrijdag 10 september 2010.

Op de vrijdag waren zowel de training als de kwalificatie gepland. In de verte zag het wolkendek er erg dreigend uit, zodat de regenbanden bij de auto’s klaargelegd werden. Echter, zowel de Nederlandse buienradar als de lokale weersvoorspelling lieten een voorspelling van 2 droge dagen zien.

Uiteindelijk bleef de regen weg en konden we op een droge baan gaan trainen. En zo’n eerste keer op een circuit waar je nog nooit hebt gereden, dat is best wel leuk en toch net zo goed lastig. Zoeken naar rempunten, kijken hoe je het snelste door de bochten heen kunt komen, waar is er grip op de baan en waar is het glad, en ga zo maar door. Daarom in de training vooral rustig aan beginnen en stapje voor stapje proberen harder te rijden. Met een tijd net onder de 2 min 30 sec hadden we in ieder geval een mooi uitgangspunt voor de kwalificatie.

Overigens reden we dit weekend de wedstrijd niet alleen met de YTCC groep, ook de Franse Salooncars maakten deel uit van het startveld. Allerlei hele bijzondere en veelal aparte auto’s, die over het algemeen ook nog vreselijk snel bleken te zijn. Dus in de plaatsingslijsten en uitslagen komen zowel de YTCC-rijders als onze Franse gasten tevoorschijn. Even een paar plaatjes van de buitenlandse tegenstanders van dit weekend om een idee te krijgen :

Tussen de training en de kwalificatie hadden we 2 uur de tijd, waarin de auto’s werden nagekeken en de inwendige mens kon worden verzorgd.

In de kwalificatie ging ik als laatste de baan op, net achter teamgenoten Randall en Ron, en heb ik een tweetal rondjes goed m’n best gedaan om de banden op temperatuur te krijgen. Daarna zonder veel op achteropkomend verkeer te hoeven letten of langzamere deelnemers voorbij te moeten, flink gaan “trappen” om te zien welke tijd haalbaar zou zijn. Uiteindelijk op ong. 2/3e van de tijd een snelste ronde van 2:26:677 neer weten te zetten, goed voor een 13e plaats op de startopstelling van race 1. Ondertussen ging Randall ook erg goed en wist met een tijd van 2:25:202 plek 10 te veroveren. Ruben zou als 14e van start gaan en Ron als 17e. Zo zitten we dus inmiddels met alle 4 de auto’s binnen 3 seconden van elkaar en de afstanden zullen mogelijk op termijn nog kleiner worden. Verder had niemand noemenswaardige problemen met de auto gehad, dus na het afwerken van de standaard controles, kon de gehele Equipe terugkijken op een mooie vrijdag.

’s Avonds werd de BBQ aangestoken en hebben we eerst met de hele Equipe en enkele aanwezige gasten lekker zitten eten, daarna gezellig de avond in de voortent doorgebracht.

Ondertussen loopt er naast het racen nog een andere rode draad door onze YTCC weekenden heen. We hebben namelijk al geruime tijd erg goede, leuke en gezellige contacten met onze “buren”, het team van Paul Geeris dat met een aantal Porsche’s aan de start staat, en in de weekenden worden zo hier en daar onderling “geintjes” uitgehaald. Zo hebben wij de laatste keer op Zolder ’s nachts de straat-Porsche van Thomas helemaal bestickerd als een circuitauto, dit keer hadden we een soort “dwangbevel” in het Duits opgesteld. Toen de vrachtwagen en de tent van het Porsche-team even verlaten was, werd alles “afgezet” met rood/wit band en stond te lezen dat ze pas weer de tent in mochten als ze aan hun “verplichtingen” zouden voldoen (en dat diende natuurlijk te gebeuren bij Herr Alpine). Al snel stonden we met z’n allen (eigenlijk met iedereen van de YTCC op de paddock, want inmiddels was natuurlijk iedereen erg benieuwd wat hier nu weer aan de hand was) krom van het lachen.

Want na onze eerste actie, deden een paar Porsche rijders er nog een schepje bovenop richting hun collega’s, en was het wederom een zeer geslaagde grap op de YTCC paddock. Natuurlijk zit er een keerzijde aan, want de mannen van het Paul Geeris Racing Team gaan zeker revanche nemen en dus zijn wij gewaarschuwd als we richting Zandvoort gaan voor het laatste YTCC weekend van dit jaar. Maar met deze bijna avondvullende gebeurtenis vloog de tijd voorbij en stapten we net na middernacht ons bed in.

Zaterdag 11 september 2010.

Racedag! In tegenstelling tot de weekenden tot nu toe, stonden op zaterdag zowel race 1 als race 2 op het programma. Dit had mede te maken met het feit dat op zondag er een 1000 kilometerrace (ook voor auto’s uit de zestiger-, zeventiger- en tachtiger jaren) zou worden verreden en deze zoveel tijd in beslag neemt, dat er dan geen andere wedstrijden op het circuit konden plaatsvinden. Omdat de auto’s op vrijdag al helemaal klaar waren gezet, konden we rustig aan doen met opstaan, ontbijtje en de voorbereiding. Rond 11 uur gingen we richting de startopstelling (buiten de baan) en iets voor 11 uur dan de baan op en na één opwarmronde volgde de start. Ik kwam redelijk van m’n plaats, maar er zijn een aantal auto’s en rijders die dat beter onder controle hebben en dus verloor ik toch enkele plekken op weg naar de eerste (hele erge haakse rechter) bocht. Die bocht was vooraf wel een zorgpunt voor de rijders, want een foutje kan zo gemaakt zijn en als je dan met zoveel auto’s bij elkaar zit in zo’n krappe bocht zit, dan kan het gevolg van een klein foutje heel groot zijn. Maar iedereen had het goed voor elkaar en zo kon ik aan de buitenkant (en voor de volgende 2 bochten aan de binnenkant) toch weer wat plaatsen goedmaken. Na de Südkehre (de 180 graden bocht die het verst van start/finish ligt) en via de daarop volgende chicane kwam ik goed naast m’n voorganger, de Porsche 944 van Peter van der Molen te rijden. Echter, Peter zag me niet en stuurde voor de volgende scherpe linkerbocht gewoon in … waardoor ik om en botsing te vermijden op de rem moest. Op die plek (glad deel van de baan, net voor de bocht) geen goede plek om dat te doen, en dus verloor ik de controle over de auto. Dus een spin was het gevolg, waarna ik zonder schade of verdere complicaties achterstevoren stil stond met een afgeslagen motor en nog ruim 25 auto’s die op me af kwamen.

Gelukkig stond ik goed zichtbaar en reed iedereen er keurig omheen. Ondertussen de motor gestart en via het asfalt aan de buitenzijde van de baan (de zg. uitloopstrook) gedraaid en de baan weer op gereden. Uiteindelijk bleek dat ik door deze draaier een plek of 10 was kwijtgeraakt, net als de aansluiting met de mannen die ongeveer net zo hard hadden gereden in de kwalificatie. Maar goed, dan maar ervoor gaan zitten om te proberen in de resterende 12 ronden nog wat plekken terug te winnen. Uiteindelijk een heerlijke wedstrijd gereden, continue flink gas geven en als ware iedere ronde een kwalificatieronde gereden. Ondertussen komen dan anderen in het zicht en moest ik dan plekjes zien te vinden om ze in te halen. Dat werd steeds moeilijker, maar eenmaal voorbij kon ik weer even m’n eigen tempo rijden. Vanaf een 24 plek kon ik uiteindelijk net Peter Aberkrom (ook met een M3) niet meer voorbij komen, maar eindigde ik toch nog op de 15e plaats overall (9e YTCC) en had m’n snelste tijd weten terug te brengen tot 2:26:259. Eigenlijk was dit wel één van de meest heerlijke races die ik ooit heb gereden J !!!! Een filmpje van de eerste ronden is te vinden onder http://www.youtube.com/watch?v=tlF9dmLpMCY. En verdere filmpjes uit de M3 staan op Youtube als je zoekt onder "Myriadracing".

Ruben had nog wat plekjes weten te winnen en werd 13e (7e YTCC). Randall was zoals gewoonlijk de snelste man van de equipe en werd 9e (4e YTCC), terwijl Ron was “last” had van aanpassingen op z’n auto en mede door een spin tijdens de race het met de 19e plaats (10e YTCC) moest doen.

Dit keer was er betrekkelijk weinig tijd tussen de beide races, maar omdat alleen de auto van Ron iets veranderd moest worden, konden we ruim op tijd richting de volgende start. Verder waren we allemaal een bijgekomen van de inspanningen, want stuk voor stuk hadden we er flink voor moeten rijden en allemaal het maximaal haalbare uitgesleept. Dat heeft wel als gevolg dat je flink kapot uit de auto komt en even moet herstellen. Maar fris aan de start van race 2 en een nieuwe kans om er nogmaals een lekker wedstrijd van te maken. Dit keer wederom een fatsoenlijke start, maar helaas ook weer een aantal snelle starters die voorbij kwamen. Desondanks aangesloten en zonder brokken de eerste ronde doorgekomen. Enkele auto’s voor me kon ik wel weer terugpakken, maar had vervolgens moeite om een snelle Lotus Europa bij te houden.

De situatie deed een beetje denken aan de achtervolging van de Escort op Zolder. Kwam de Lotus de bocht uit en werd er gas gegeven, dan kon ik het niet bijbenen, maar met remmen en in de bochten was de onderlinge afstand wel degelijk te verkleinen. Ondertussen bleef ik continue de auto van Peter Aberkrom in de achterspiegel zien samen met 2 Fransen. Dit was zo’n beetje het beeld van de wedstrijd, af en toen zat ik dichter op de Lotus en kon ik zelfs een keer eerder het rechte stuk op komen, andere keren moest ik extra ruimte goedmaken door kleine foutjes.

Zo zat Peter ook lange tijd op korte afstand, totdat de Fransen hem wilden gaan inhalen en ik het complete vechtende groepje voldoende op afstand wist te zetten. Later bleek de Lotus in de laatste kilometer bijna geen benzine meer te hebben, kon ik ‘m daardoor nog net voor de laatste bocht voorbij en stond er een 14e plaatst (9e YTCC) achter m’n naam. Wederom een lekkere race gereden, niet zo spannend als de eerste, maar deze was toch zeker ook wel de moeite waard. Randall wist een 10e plaats te halen (6e YTCC), Ruben een 12e (8e YTCC) en Ron een 20e (12e YTCC). Wederom hebben we allemaal goed ons best gedaan, gehaald wat er te halen viel en konden we met een goed gevoel over de prestaties het racegedeelte van het weekend afsluiten.

Door andere verplichtingen gingen Ruben en Joost en Ron weer richting Nederland. Met het oog op de weersvoorspelling werd besloten de rest van de middag de auto’s alvast voor te bereiden voor het volgende raceweekend op Zandvoort (in oktober) en daarna de tenten af te breken om alles droog mee te kunnen nemen.

Na het opbreken en opruimen ging de BBQ weer aan en hebben we er een gezellig avondje van gemaakt met de “blijvers”. Voor het grootste deel konden we nog buiten blijven zitten wat het was nog steeds heerlijk weer in de Eifel en de regen bleef weg.

Zondag 12 september 2010.

Op de zondag konden we op ons gemak ontbijten en de laatste spullen in de vrachtwagen en de bus opbergen. Alles stond verder klaar voor vertrek toen we de start van de eerder genoemde 1000 kilometerrace nog hebben meegenomen.

Bijna 100 auto’s aan de start, waardoor de start zelfs in twee groepen werd uitgevoerd. Al met al een heel spektakel met prachtig mooie auto’s uit de periode van onze eigen Youngtimers.

Rond 12 uur werd het een mooie tijd om weer eens op pad te gaan. Via dezelfde route weer terug naar Nederland en na en tussenstop met een bak koffie in Venlo de etappe naar Zandvoort (auto wegbrengen) en Haarlem (Marcel wegbrengen) volbracht. Ruim voor Venlo kwam dan uiteindelijk de langverwachte regen met bakken de lucht uit, net na Arnhem werd het weer droog en kwam de zon tevoorschijn. Tenslotte kon ik in de laatste rit zonder oponthoud naar Waalwijk rijden, waarmee het weekend werd afgesloten.

Zo terugkijkend hebben we een superweekend gehad. De heen- en terugreis verliepen zonder enig probleem, het weer was op de buitjes van donderdag na, helemaal fantastisch, zeker omdat het in de Eifel echt kan spoken. Verder hadden we goede races, moesten we er flink voor gaan, maar waren de resultaten ernaar en dat alles zonder schade. Daarnaast hadden we succes met het grapje richting de Porsche-jongens, maar daar zit vast nog een staartje aan. Maar dat zullen we dan wel zien als we voor ons laatste weekend van dit jaar in Zandvoort terecht komen, en wel op 9 en 10 oktober tijdens de Formido Finaleraces. Dat weekend zijn ook de “grote jongens” aanwezig van bijv. het Dutch GT4 kampioenschap.

Tot over een paar weekjes,

Ronald.

Ronald in actie op Zandvoort ! (03-08-2010)

Nieuwsflits Equipe BMW Jaronn - DNRT Zandvoort (7 augustus 2010)

Misschien een beetje onverwacht zo midden in de vakantie, maar toch een korte nieuwsflits van Equipe BMW Jaronn. Eindigde de vorige nieuwsbrief nog met de verwijzing naar de volgende race halverwege september op de Nürburgring, is afgelopen weekend besloten om op 6 augustus aan de wedstrijden van de DNRT (Zomeravondcompetitie) deel te gaan nemen. Geen onbekend terrein dit keer, de wedstrijden worden verreden op circuitpark Zandvoort en dat is een mooie gelegenheid om de M3 daar eens te “testen”. Want tot nu toe is de M3 slechts een 3-tal keer op Zandvoort geweest. De allereerste keer was de testdag voordat we naar Assen gingen met de Youngtimers. Het was toen mijn de allereerste rit met de M3, waarbij de auto nog teveel lawaai maakte en we dus noodgedwongen rustiger moesten gaan rijden en zodoende geen goede rondetijden konden noteren. De tweede keer was de M3 op Zandvoort te bewonderen tijdens de sponsordag, maar zo’n dag is ook niet de juiste gelegenheid om snelheidsrecords te breken. Tenslotte werd de racecursus op Zandvoort gegeven. Daar ging het rijden wel in een behoorlijk hoog tempo, maar was er geen officiële tijdwaarneming. Zodoende zal a.s. zaterdag meer duidelijkheid ontstaan over de mogelijkheden van de BMW E30 M3 op het thuiscircuit van de DNRT.

Eind vorig jaar wist ik met (de oude auto,) de E30 325i een snelste rondetijd te realiseren van 2:05:552. Zodoende lukte het 2 jaar lang om bijna iedere keer dat we op Zandvoort reden, weer een klein beetje de eigen snelste tijd te verbeteren. Nu is de M3 sneller dan de 325i, dat hebben we ook op de ander circuits al gezien, maar waar de tijdwaarneming na een echte racedag gaat stoppen, dat is nog even koffiedik kijken. Voorlopig zou een 2:03 al mooi zijn en hoop ik stiekem op een 2:02. Maar het kan zijn dat die tijd nog niet haalbaar is doordat we nog niet helemaal klaar zijn met het maximale uit de auto te halen (denk o.a. aan nieuwe banden en grotere velgen). Dat maakt ook niet uit, dit eerste jaar met de M3 heeft vooral tot doel om ermee te leren rijden en in de praktijk te zien hoe het gaat. En daarom is het zaterdag dus een mooie “testdag” voor de M3.

Nu kon ik met de E30 325i de afgelopen jaren deelnemen aan de Toerklasse, maar dat zal waarschijnlijk met de M3 niet meer kunnen. Want de rondetijd zal beter zijn dan 2:05 … en dat is zo’n beetje de grens om in de Toerklasse mee te mogen rijden. Dus wordt het dit keer voor het eerst de Sportklasse. Geen idee hoe ik me met de M3 in dat veld van waarschijnlijk 40 a 50 auto’s zich zal weren, maar het zal zeker een leuke en nieuwe ervaring zijn.

Zoals bekend van de vorige jaren zal TIM Tuning (Marcel Poelman) mijn auto voor deze dag voorbereiden. Verder zal Marcel ook een pitbox en de catering organiseren zodat we zaterdag alles weer helemaal top voor elkaar hebben.

Nu is het vakantie en kan ik me voorstellen dat de verleiding aanwezig is om eens te komen kijken, al dan niet in combinatie met een bezoekje aan het strand en aan de duinen. Geen probleem natuurlijk, maar geef even een seintje als je van plan bent te komen en een broodje te blijven eten, want dan kunnen we ervoor zorgen dat er voldoende voorhanden is. Kom je onverwacht … natuurlijk ben je dan ook welkom, koffie, fris en wat te snoepen staat altijd klaar.

Tot zover deze nieuwsflits … wie weet tot zaterdag ?

De groetjes, Ronald.

Superleague Formula weekend Zolder, 16, 17 en 18 juli 2010 (20-07-2010)

Nieuwsbrief Equipe BMW Jaronn - 2010 nummer 4

Donderdag 15 juli.

Omdat de M3 nog in Zandvoort staat, heb ik met Randall afgesproken dat we met beide Alpines en mijn M3 samen naar Zolder zullen rijden. Daarom ben ik bijtijds vertrokken richting Zandvoort. Helaas zijn er net deze week nog problemen met de nieuwe 5 baans snelweg tussen Utrecht en Amsterdam en begint de file al in Utrecht. Uiteindelijk dus een onverwachte vertraging van ruim 3 kwartier. Randall, Jan en Ron zijn echter klaar en willen op tijd op het circuit zijn, dus die gaan alvast rijden. Na een bak koffie bij Marcel vertrek ik zo rond 12 uur ook richting het zuiden. Met de aanhanger erachter heb je toch 3 uurtjes nodig om er te komen. Bij aankomst stond de vrachtwagen met de tent van de vrachtwagen al keurig opgesteld. Daarnaast waren de teamgenoten nog wat rommel aan het opruimen, want de brandblusser was per ongeluk afgegaan in de opslagruimte van de vrachtwagen … en dat geeft een behoorlijke hoeveelheid rommel weten we nu. Tenten afbouwen (het frame stond wel, het zeil zat er nog niet op) zat er niet in, teveel wind en daarom moest daar mee worden gewacht.

Uiteindelijk kon net voordat het donker werd de tent alsnog worden afgebouwd en stonden het gehele Equipe Jaronn tentenkamp klaar voor het raceweekend.

Vrijdag 16 juli

Omdat we op vrijdag pas om half 4 de eerste training hadden, was de rest van de vrijdag lekker relaxed. Beetje poetsen en de laatste kleine puntjes op de i zetten.

Zowel Jeroen met z’n blauwe Simca 1000 als Ruben met z’n BMW E30 325i waren bijtijds op het circuit, zodat ook zij nog de laatste voorbereidingen voor de training later op de middag konden doen. Ook Ron Kluit die de groene Alpine bestuurt, was voor de koffie aanwezig. In de loop van de ochtend werden alle auto’s door de technische commissie van de YTCC gekeurd en zoals normaal bleek alles piekfijn in orde te zijn.

Op het circuit werden inmiddels de trainingen van de Dutch Supercar Challenge verreden. Daarna kwam ook de Superleague Formula (een soort formule 1, maar dan auto’s die gelieerd zijn aan bekende voetbalteams, zoals PSV uit Nederland, maar ok bij Flamenco uit Brazilië, Anderlecht uit Antwerpen en AC Milan uit Milan) in actie. Dus voldoende te zien op het circuit, terwijl het verder ook wat bezoekers betreft nog rustig is.

’s Middags om 13:30 uur moesten alle rijders naar de verplichte rijdersbriefing, die ook dit keer weer vlotjes voorbij ging, omdat we weinig uitzonderingen hadden op de telkens terugkerende standaard afspraken. Dat je uiteindelijk op deze bijeenkomsten wel heel goed moet opletten bleek bij de start van de eerste race, één van de nieuwe deelnemers ging na de 3 minuten wachten op de startgrid direct racen … maar de afspraak was dusdanig dat we nog een hele opwarmronde zouden rijden en dan pas starten. Het liep goed af, maar om een idee te geven wat er besproken wordt, dergelijke procedures dus.

Vervolgens begon het langzaam richting de trainingstijd te gaan, dus werden de overalls aangetrokken en werden de auto’s meegenomen naar de opstelplaats. Het hele weekend zouden we vanaf die plaats het circuit op gaan (dus niet via de pits) en aan het einde ook weer afgaan.

De training verliep uiteindelijk rommelig voor bijna iedereen. De eerst paar rondjes op een circuit waar je al een poosje niet geweest bent, dat is altijd even een paar rondjes zoeken naar de juiste rempunten, de juiste versnelling, en meer van dat soort gewenningspunten.

En net toen ik wilde gaan aanzetten voor een snelle ronde, toen gleed de achterzijde van de auto enorm weg bij het uitkomen van de hele scherpe Ziekenhuisbocht (… in die bocht staat het circuitziekenhuis, er is geen andere reden dat die bocht zo heet …). Een paar meter verder was al duidelijk dat er een flink oliespoor lag, blijkbaar een auto kapot gegaan. Dus voorzichtig naast dat spoor rijden en zorgen dat de auto niet wegglijd en de vangrail in gaat. Een aantal auto’s kwam me nog voorbij en het kwam vlak voor m’n neus nog tot een enorme remactie met veel rook van Ron, die z’n groene Alpine voorbij een achterligger wilde sturen, maar tegelijk aan het einde van het rechte eind op dat oliespoor terecht kwam. Veel rookontwikkeling … maar het liep goed af. Achter ons liep het helaas niet goed af met Porsche van Paul Geeris. Omdat er veel te laat met waarschuwingsvlaggen werd gezwaaid, gaf hij na de Ziekenhuisbocht schakelde en gas gaf, toen vloog zijn Porsche de muur is. Paul had gelukkig niets, maar omdat de auto half op de baan stond, kregen we een rode vlag, wat betekent dat de training werd stilgelegd.

Al rijdend in de laatste ronde waren we erachter gekomen dat het spoor uit de Simca van Jeroen was gekomen. Die had het echter niet in de gaten gehad en is nog ong. een halve ronde doorgereden. Ook daarom werd de training stilgelegd en konden de baanposten iets aan het oliespoor doen over de gehele lengte. Na bijna 20 minuten wachten in de pitsstraat, mochten we nog 3 rondjes proberen een goede tijd neer te zetten, maar dat lukte logischerwijze niet meer, teveel grid en zand op de baan en dus was het veel te glad. Al met al dus jammer van de verloren trainingstijd, maar dat kan nu eenmaal gebeuren.

De auto van Jeroen was dermate kapot dat hij ‘m heeft opgeladen en ’s avonds nog richting huis is gegaan omdat de schade op het circuit niet herstelbaar was.

De tijd van Randall was nog wel ok, een 1:53 en dus weer wat sneller dan tevoren met deze auto. Ruben had net als Ron en ikzelf een tijd van rond de 2 minuten. Duidelijk te langzaam, maar voor deze training was het even niet anders en dus de uitdaging om de volgende morgen in de kwalificatie een tandje erbij te schakelen.

Na de training de auto’s voor het grootste deel klaargemaakt voor de volgende morgen, want dan zoude we als eerste de baan op gaan en dan heb je eigenlijk geen tijd om nog te staan poetsen of sleutelen. Vervolgens met de gehele equipe en aanhang (het zullen iets meer dan 15 personen zijn geweest) aan tafel. Jan verzorgde de barbecue en zo kwam iedereen met een goed gevulde maag van tafel.

Met koffie en daarna veelal fris, werd er nog tot in de kleine uurtjes gekletst, waarbij ondergetekende en Ron Kluit nog een poos met Erwin van Dijk hebben zitten praten. Het werd dus erg laat … of is het dan inmiddels erg vroeg ? En zelfs toen wist ik Ron nog een keertje wakker te maken toen hij net ingedommeld was … sorry Ron J

Zaterdag 17 juli

Ondanks dat het laat was geworden, was iedereen bijtijds z’n bed uit. Rond 8 uur een broodje en een kop koffie, daarna de auto’s naar de opstelplaats duwen. Op Zolder is het namelijk niet toegestaan om de motoren van de raceauto’s vóór 9 uur te starten. De zon kwam al een klein beetje op, maar de temperatuur was nog lekker. In de kwalificatie eerst even 2 ronden goed de banden opgewarmd, en daar na maar eens ervoor gaan zitten. Want de 2 minuten van de training waren verre van geweldig en zelfs langzamer dan m’n tijd van vorig jaar met de 325i (1:58:8).

Dit keer kwam ik snel op een plek terecht zonder direct auto’s voor of achter me, waardoor je in dergelijke ronden vooral de focus kunt leggen op het eigen rijden het maken van zo min mogelijk fouten die tijd kosten. En dat ging een heel stuk beter, waardoor ik een groot deels van de kwalificatie lekker door heb kunnen rijden. Uiteindelijk stond er na een half uur een tijd van 1:52:022, in de totaallijst van deelnemers een 7e plaats (voor de opstelling van de eerste race). Op de één of andere manier heb ik met die tijd net Randall voorbij weten te steken (die reed 1:52:027), maar bij mij was dit nog steeds een uitschieter, terwijl Randall continue deze tijd kan rijden. Ron wist ondanks problemen met de transponder, de groene Alpine op een 16e plaats neer te zetten en Ruben zat daar 3 plaatsen achter. Natuurlijk is er altijd wat te mopperen over dingen die beter kunnen, maar eigenlijk ging het best wel heel erg ok met de auto’s en rijders van de Equipe.

Omdat de eerste race aan het einde van de dag gepland stond, werd direct na de kwalificatie begonnen met poetsen, tanken, remmen controleren, en al de standaard acties die voor iedere wedstrijd gedaan worden. Omdat er geen echte problemen waren, verliep dit allemaal ruim binnen de planning en kon tussendoor nog rustig een poosje naar de andere wedstrijden op het circuit worden gekeken en een lekker broodje worden genuttigd.

Rond half 4 was het dan weer zover en moesten de auto’s (nu wel zelf rijdend) weer naar de opstelplaats. Weinig wind en vel zon, dus het was daar niet echt aangenaam meer, zowel buiten de auto als in de auto. Op tijd de baan op en naar de start. Daar dan 3 minuten wachten en dan nog een laatste opwarmronden rijden, voordat het startsein wordt gegeven. Hoe weinig last ik er ook van heb tijdens de races, nu had ik snel na de start het probleem dat ik van z’n 2 naar de 5 schakelde in plaats van naar de 3. Daardoor verloor ik veel snelheid ten opzichte van een aantal anderen die me dus ook hard voorbij kwamen.

Randall had al een superstart en was een eind weg, Ron zat vlak achter me. Dan maar de focus op de auto voor me gelegd en gekeken of er een plek was waar ik hem voorbij zou kunnen. Wat bleek, de betreffende Ford Escort ging vreselijk snel, zeker als de auto recht stond na de bocht en de rijder het gaspedaal kon intrappen. In de meeste bochten waren er voor mij kansen om naar ‘m toe te remmen en in de bocht en heel dicht achter te zitten. Maar dan kwam er weer een recht stuk … en dan begon het spelletje opnieuw. Op de foto is te zien hoeveel het op het rechte eind scheelde. En aan de achterkant van het circuit kon ik bij wijze van spreken zijn achterbumper weer raken.

Er kwam een extra complicerende factor bij, nl. dat de betreffende rijder niet heel goed en heel vaak in z’n spiegel keek en in iedere bocht de auto gewoon instuurde. Of er iemand naast zat of niet, dat maakte niet uit. Nu moest ik redelijk goed m’n best doen om bij te blijven, en dus was het gevolg van deze factoren dat ik de rest van de wedstrijd vlak achter de Escort heb gereden, waarbij we wel beide meer en meer afstand namen van de achterliggers. Maar vóór de Escort verdween Randall uit zicht, precies hetgeen te verwachten was. Zodoende eindigde Randall op de 6e plaats overall (4e bij de YTCC) en ik dus op de 8e plaats (5e bij YTCC). Ron werd 15e omdat hij vanwege te hoge olietemperatuur rustiger moest gaan rijden, waarbij Ruben z’n kans schoon zag en opschoof naar de 13e plaats.

Ook na de race werden de verschillende verbeterpunten bespoken en naast wat standaard werk, werd besloten de oliekoeler in de Alpine van Ron te verplaatsen om te zien of het op de nieuwe plek beter zou gaan. Dus na de wedstrijd nog wel wat klusjes te klaren.

Maar daarna werd er wederom met een nog iets grotere groep gezellig ge-BBQ-t. Dit keer werd bedtijd wat eerder bereikt dan de avond ervoor, echter niet voordat er een restyling van de Porsche van Thomas Egbers had plaatsgevonden. Onder het ogen van velen op de Youngtimerpaddock, werd er een nieuwe race-Porsche gecreëerd. De volgende ochtend zag dat er zo uit:

Zondag 18 juli

Op de zondag wordt er later gestart met de wedstrijden en dus is het lang rustig op de paddock. Dit keer voor iedereen dus een rustige start met een paar broodjes en een goede kop koffie.

Omdat er nogal wat gasten voor de Equipe werden verwacht, werden bijtijds de “overbodige” spullen uit de tenten alvast opgeborgen, iets wat ’s middags bij het inpakken ook helpt om de vaart erin te houden.

Verder is het best wel lang wachten als je ’s middags om 15:30 uur moet rijden en het pas 10 uur in de ochtend is. Maar uiteindelijk vliegt de tijd toch wel , want met bezoek in de buurt zijn er altijd vragen over het racen en de auto’s, raak je ook nog aan de praat met de mede-coureurs die ook op de paddock staan.

Tegen 3 uur werd het tijd om de auto’s naar de opstelplaats te brengen, dit keer toch de rijders maar voorzien van een flinke fles koud water. Het was waarschijnlijk het warmste moment van het weekend en wij waren dus aan de beurt. Eenmaal in de auto moet je toch wel zweten, daar doet de buitentemperatuur niets aan af, maar voordat je in de auto gaat en als je er net in zit … verschrikkelijk hoge temperaturen.

Maar eenmaal op de startopstelling (via dezelfde procedure als bij race 1), dan merk je het nauwelijks meer en is alles gericht op de startlichten en de eerste honderden meters. Licht uit … weer niet helemaal lekker van z’n 2 naar z’n 3 en dus net als bij race 1 een tweetal plekken kwijt en 2 dikke Porsches bijna op de achterbumper. Toch dat gaspedaal maar flink ingetrapt en na 4 bochten had ik toch de startplek weer terug (met dank aan de betreffende collega’s, iedereen hield keurig rekening met elkaar en maakten er geen brokken van).

Voor mij dus een hernieuwde kennismaking met de Ford Escort van de vorige race en wetende hoe dat de vorige race verliep, leek en bleek dat dus ook uiteindelijk het hoogst haalbare voor mij dit weekend. Toch is het dan nog steeds de kunst om samen weg te rijden bij de achtervolgers (dat lukte na een ronde of 2 uitstekend) of zelf dichterbij de voorganger te komen.

Aan het einde kwam Randall wel in zicht, maar het tempo was wel degelijk hoog genoeg dat we in de buurt kwamen, maar er echt niet zomaar voorbij konden. Daarbij bleek Randall gewoon iets rustiger te rijden, want door de hitte liep ook de temperatuur van zijn motor op en om dan grotere schades te voorkomen moet het een tempootje lager.

En zonder uitvallers in de top 7, was er voor mij dus wederom een 8e plek weggelegd. Randall was in zicht, maar z’n 6e plaats kwam niet ingevaar. Ruben was en bleef 13 en helaas moest Ron z’n Alpine aan de kant zetten vanwege problemen met de versnellingsbak.

Na de wedstrijd en een snelle douche (ha, ha, wel zo fris voor alle andere aanwezigen) werden de tenten afgebroken, de materialen in de vrachtwagen opgeborgen en net voor 7 uur was alles klaar voor vertrek. Ik had een mazzeltje dat Marcel en Bart kwamen kijken en mijn M3 best mee terug wilden nemen naar Zandvoort.

Super mannen, bedankt, dat scheelde mij op de maandag een aantal uren rijden voor een ritje Zandvoort !

Een korte terugblik

Het was een prachtig mooi weekend wat weer betreft en ondanks de mindere training op vrijdag, pakte het de rest van het weekend erg goed uit. Naast de kwalificatie lukte het om in beide races om een paar rondjes in de 1:52 te rijden, best een aardige tijd voor zo’n eerste keer op Zolder met m’n nieuwe M3-tje. Verder waren een aantal gastrijders aanwezig met supersnelle auto’s, waardoor de YTCC rijders “pas” vanaf positie 3 te vinden waren. Op Zolder was de gele Renault 21 van Mick de Jonge niet houden. In de equipe was men tevreden met de behaalde resultaten en zo werd de terugreis ingezet.

Voorlopig staat er even niets op de kalender van de YTCC, halverwege september gaan we met z’n allen naar de Nürburgring (niet de zg. Nordschleife, maar het GP-circuit) en dus kun je tegen die tijd wel een update verwachten met daarin de stand van zaken bij de Equipe en de agenda voor dat evenement.

Groeten, Ronald.

Race Festival SPA, 28, 29 en 30 mei 2010 (31-05-2010)

Nieuwsbrief Equipe BMW Jaronn - 2010 nummer 3

Alweer de derde nieuwsbrief van Equipe Jaronn BMW, dit keer over het raceweekend in Spa Francorchamps. Het werd, helaas, een minder vlekkeloos weekend voor mij.

Donderdag 27 mei 2010

Op het allerlaatste moment waren de plannen nog een klein beetje veranderd. Jan ging met de vrachtwegen en de gele Alpine erachter rechtstreeks richting Spa, Randall erachteraan met de Canter van Marcel en mijn rode BMW M3. Ik werd opgehaald door Ron, want naast beide vrachtwagens hadden we in het weekend nog een extra auto nodig. Nadat Jan en Randall al rond 14 uur op het circuit aankwamen, hebben ze een mooi plekje op de paddock uitgezocht (hetzelfde als vorig jaar, dat was goed bevallen) en zijn ze vast begonnen aan het opbouwen van de tenten.

Toen wij aankwamen stond de voortent al helemaal en was ook de nieuwe en extra grote tent voor de auto’s al grotendeels opgezet. Het was behoorlijk bewolkt, maar wel een lekkere temperatuur en geen regen.
Nadat alles was opgezet en ingericht, de auto’s waren gepoetst, werd aan het begin van de avond een flinke pan soep gemaakt voor het hele team. Ruben en Joost konden pas later op de dag vertrekken, maar waren inmiddels ook gearriveerd. Zo was de equipe compleet voor dit weekend. Eén Alpine, één BMW E30 M3 en één BMW E30 325i, want zoals eerder in de week was gebleken, de motor van de groene Alpine draaide nog steeds niet lekker en daarom was toen besloten deze thuis te laten. Zodoende ontbrak Ron Kluit als rijder van die Alpine. En ook Ine was dit weekend in Amsterdam achtergebleven. Na een gezellige avond, wat bezoekjes van collega YTCC coureurs die inmiddels ook de weg naar Spa hadden gevonden, kroop iedereen rond 12 uur onder de wol.

Vrijdag 29 mei 2010

Na een lekker ontbijtje met verse broodjes kon om 9:30 uur een extra half uur worden getest.

Dus daar had ik me voor ingeschreven, juist om even met de M3 te bekijken hoe deze later tijdens de kwalificaties zo snel mogelijk over het circuit gestuurd zou kunnen worden. O.a. door een andere overbrenging zou de M3 tot aan het einde van het rechte eind moeten kunnen versnellen (dat was inderdaad het geval). Verder moet er op andere punten worden geschakeld dan vorig jaar met de E30 325i door de andere motor, een andere versnellingsbak, eigenlijk doordat het een hele andere auto is. Ondanks een behoorlijk grote hoeveelheid auto’s op de baan, kon ik toch een flink aantal stukken van het circuit goed kunnen uitproberen, waardoor het een nuttig test was. Na de test moesten we met alle YTCC rijders gelijk door naar de verplichte rijdersbriefing om van de wedstrijdleiding nog even de belangrijkste afspraken voor het weekend door te nemen. O.a. werd tijdens deze bespreking de staande start (dus vanuit stilstand vertrekken als de race begint) gewijzigd naar een rollende start (in startvolgorde naar de start rijden en als de lichten uitgaan het gas erop).

Snel na de rijderbriefing was het tijd voor de eerste kwalificatie. Na een tweetal rustige rondjes om de motor, maar met name de banden, op te warmen, ging ik ervoor zitten, tijd om te zien welke rondetijd haalbaar zou zijn. Achteraf bleek op de tijdenlijst dat al snel een rondje van 3:04:723 mogelijk was. Maar daarna zou het niet sneller meer gaan, want aan het einde van het rechte stuk bij Les Combes stuurde ik zoals iedere ronde in, en werd toen hard geraakt aan de zijkant/achterkant van m’n auto, waardoor ik achterstevoren ging.

Wat bleek, m’n teamgenoot zat dan wel een redelijk aantal autolengtes achter me, maar hij had aan het einde van het rechte stuk een probleem bij het terugschakelen. Hij was daardoor kort afgeleid, maar kon vervolgens nooit meer de bocht halen en met blokkerende remmen raakte hij mijn M3 net achter de deur. Ik kon daarna vanuit mijn auto zien dat de auto van Ruben niet meer kon rijden, want één van de voorwielen stond compleet scheef. Maar zou mijn M3 nog van z’n plek komen ? Rustig aan gewacht totdat de baan vrij was en heel rustig terug naar de pits gereden. Het was een hele flinke klap, dus gevoelsmatig verwacht je dan ieder moment dat er iets afbreekt of dat je door je eigen achterwiel wordt ingehaald. Dat bleek (gelukkig) niet het geval en in de pits kreeg ik van Jan en Ron het sein dat het wiel niet aanliep en dat ik nog wel een paar ronden kon rijden. Eén ding was zeker, het zou geen snelste tijd meer worden, maar gelijkertijd bleek dus gelukkig ook dat deze aanrijding nog niet het einde van m’n raceweekend betekende.

Na deze eerste kwalificatie werd besloten niet teveel aan de schade aan het plaatwerk te doen, na het weekend kan een schadeherstelbedrijf bekijken wat de beste hersteloptie is. Wel bleek bij nader onderzoek de velg geraakt te zijn, dus hebben we door de mannen van bandenfabrikant Goodyear die met een grote trailer en apparatuur op het circuit aanwezig waren, de reserveband op een andere velg (waar een regenband op zat) laten leggen en deze velg onder de auto gezet. Klaar voor de 2e kwalificatie.

De E30 van Ruben had linksvoor een gebroken draagarm, een afgebroken stuurstang en nog wat verbogen onderdelen, maar door de aanwezige reserveonderdelen in de Canter van TIM Tuning en een flink stuk sleutelwerk van onze monteurs Jan en Ron, kon aan het einde van de middag toch ook deze auto gerepareerd worden klaargezet voor de 1e race.
De 2e kwalificatie heb ik maar rustig aan opgebouwd, om uit te sluiten dat er nog andere gevolgen van de aanrijding zouden zijn. Uiteindelijk ging het iedere ronde wat beter en kon met een behoorlijk vrije rond een tijd van 2:58:822 worden neergezet, goed voor een 20e startplaats en ongeveer 7,5 sec. sneller dan vorig jaar met de 325i.

De resterende tijd van de vrijdag werd aan de auto’s gewerkt om de laatste puntjes op de i te zetten en ze nog een keer goed te poetsen. Daarna kon de barbecue aan en hebben we samen met enkele bezoekers lekker zitten eten. Bijtijds ging iedereen naar bed, de dag was behoorlijk intensief geweest en op dat moment moeten er nog twee dagen komen.

Zaterdag 30 mei 2010

Vanaf ’s morgens scheen er een heerlijk zonnetje in Spa. Omdat er slechts 1 race op het programma stond, en deze pas om 11:55 uur van start zou gaan, werd in alle rust ontbeten en de ochtend relaxed op de paddock doorgebracht. Rond 11:15 uur werd de racekleding tevoorschijn gehaald en begon de voorbereiding. O.a. op tijd naar de pre-grid, waar de auto’s alvast in startvolgorde voor de race worden opgesteld voordat de baan wordt opgegaan. Hier had als eerste Randall even een “momentje”, want hij had zijn balaclava op het dak van de auto gelegd bij het wegrijden uit de tent, en was die dus onderweg kwijtgeraakt. Dat betekende even een sprintje van de pre-grid naar de tent en terug. Ik had helaas ook onverwachte problemen, want aangekomen bij de pre-grid moesten we even wachten en had ik de auto uitgezet. Helaas, daarna wilde de motor niet meer starten en dat is erg vervelend als je zo kort voor de wedstrijd zit. Het probleem was niet direct duidelijk, dus met hulp van Ron en enkele omstanders werd de auto naar een kleine helling geduwd en kon ik daar proberen ‘m in z’n tweede versnelling te starten terwijl ik van die helling afreed. Weer niets … maar ineens viel me op dat de benzinemeter helemaal links stond, dus het leek erop dat ik helemaal geen stroom had.

Hield ik de hoofdstroomschakelaar (een schakelaar die in iedere raceauto zit om op één plek alle stroom van de auto af te kunnen halen) dan was er wel stroom. Kortom, de hoofdstroomschakelaar was kapot. Ron kon ‘m gelukkig nog zodanig omdraaien dat we in ieder geval stroom bleven houden voor de start, maar voor hoelang dat dat zou werken was niet duidelijk. Spannende momenten zo héél kort voor de start.

Na de opwarmronde verliep de rollende start zonder problemen en kon ik direct aansluiten bij een paar Alfa’s. Heel langzaam reden we ronde na ronde uit op de achterliggers dus vanaf die kant had ik weinig concurrentie meer voor de plek waar ik op reed. Voor mij liepen de Alfa’s heel langzaam, ronde voor ronde een klein beetje verder weg. En liep ik dan op een zeker moment weer een beetje op ze in … toe zat ik ineens weer zonder stroom, moest ik de hoofdschakelaar toch weer zodanig proberen te zetten dat de stroom aan bleef. Beetje lastig, maar dat lukte redelijk. Zo kon ik dus eigenlijk een 9-tal ronden in een redelijk tempo blijven rijden. maar merkte tegelijk dat de baan behoorlijk glad aan het worden was en er dus geen echte verbetering van de kwalificatietijd in zou zitten. En tenslotte in de 9e ronde van de 12 ging de hoofdschakelaar echt stuk en dus heb ik die laatste 2,5 ronden met één hand aan het stuur en één hand aan de hoofdschakelaar gereden. En moet je dan schakelen, dan laat je de schakelaar los (en valt de motor stil, want de benzinepomp doet het dan niet), trapt de koppeling in en dan schakel je naar de gewenste versnelling. Dan eerst weer de schakelaar aanzetten , de koppeling weer op laten komen en zo lukt het dan toch om verder te rijden. Het mag duidelijk zijn, dat kost tijd en dus heb ik het betrekkelijk rustig aangedaan en had uiteindelijk zoveel voorsprong op mijn achtervolgers, dat die niet meer in de buurt zijn gekomen. Zo eindigde ik op een 15e plaats.
Ruben moest nagenoeg achteraan starten, omdat de organisatie dacht dat hij helemaal geen kwalificatietijd had gereden (want de dag hiervoor werd tijdens de 2e kwalificatie nog driftig gesleuteld aan zijn auto). Na de 12 snelle ronden kwam Ruben uiteindelijk als 21e binnen met een tijd van 3:02:944, een fractie langzamer dan vorig jaar, maar gezien de inhaalrace een respectabele tijd. Verder waren we allemaal weer erg trots op Randall, die vooraan in het Youngtimerveld z’n mannetje wederom stond en er met een 3e plaats vandoor ging, waarbij het lukte om een ronde in 2:52:604 te rijden .. daar kunnen we als BMW rijders nog wat van leren!!

Na de wedstrijd werd het gewone ritueel weer gevolg. Natuurlijk eerst met de andere rijders praten over de ervaringen, wat camerabeelden vanuit de auto’s bekijken, en zo heel langzaam het adrenaline niveau wat laten zakken. Vervolgens de auto’s even nakijken, olie, peilen, benzine bijvullen, en natuurlijk … poetsen. Tegen de avond werd de barbecue aangestoken en tijdens het bekijken van de foto’s die Joost langs de baan had gemaakt (ze waren weer prachtig) nagekaart over de race en gelijkertijd erg veel lol getrapt met de YTCC-buren, de mannen van het Porsche-team van “meneer Geeris”, want zo werd Paul Geeris het hele weekend aangesproken. En zit dan iedereen op z’n praatstoel en is het gezellig, dan wordt het logischerwijze snel laat. In de loop van de avond was het inmiddels gaat regenen, dat zou een voorbode zijn voor de zondag.

Zondag 30 juni 2010

Bijna de hele nacht heeft de regen op het dak van de vrachtwagen (en tevens onze slaapgelegenheid) gekletterd, het ging heel flink tekeer. Dus de zondagmorgen werd gekenmerkt door heel veel speculaties op welke banden er gereden zou gaan worden. Op de hele paddock was iedereen in rep en roep en bleven de voorspellingen steeds veranderen. Laag hangende bewolking, dan weer enkele spatjes, dan weer dikke druppels, gevolgd door een poosje geen regen, het maakte de omstandigheden voor iedereen lastig.

Als eerste hebben we uiteindelijk gekozen om de mijn M3 op intermediates te zetten, op dat moment de beste keuze, bij regen nog een beetje grip en als de baan opdroogt dan kun je daar serieus hard me gaan. Nog korter voor vertrek kwam alsnog de regen met bakken uit de lucht en konden de auto’s van Ruben en Randall nog op regenbanden worden gezet. Voor mijn auto ging dat niet meer, te weinig tijd, maar ook omdat we vrijdag een regenband van een velg hadden laten halen om die velg te gebruiken voor de slicks. Jammer, maar dat zijn dingen daar kan weinig meer aan veranderd worden op het laatste moment. Dus snel nog de voorwielen voorzien van regenbanden, hopende dat ik daarmee nog een klein beetje de bochten in zou kunnen sturen.
Tijdens de opwarmronde was het al snel duidelijk dat het veel en veel te glad was voor mijn banden en dus heb ik me voorgenomen om de kans op schade aan de auto niet op te laten lopen door onzinnige acties en gewoon m’n wedstrijd uit te rijden zonder risico’s te nemen en ook snellere auto’s voorbij te laten en een even geen gevecht aan te gaan. Dus 8 ronden heb ik dat gedaan, wederom een spannende ervaring, maar wel zonder brokken, slippen, rondjes draaien, enz. de finish bereikt op een 33e plaats.

Ruben reed voortreffelijk naar een 13e plek en Randall was dit keer de allerbeste van het hele YTCC veld en ging met bijna 30 seconden voorsprong op nummer 2 over de finish !!! Complimenten van iedereen hiervoor en in de equipe waren we allemaal supertrots op die prestatie !!

Deels in de stromende regen, gelukkig ook deels tussen de kleine drupjes door, werden vervolgens de tenten weer ingepakt. Jan heeft daar deze week nog weer een flinke klus aan om alles droog te krijgen. Na de prijsuitreiking in de tent van onze buren, begon vervolgens het Youngtimerpaddock leeg te lopen en ging iedereen op weg naar huis. Ik had het geluk om weer thuis af te worden gezet, want Randall nam mijn M3 weer mee terug naar Zandvoort (thanks Randall !!).

Zo eindige een weekend Spa heel erg nat, terwijl we ook nog twee dagen prachtig weer hebben gehad. Ondanks de onfortuinlijke gang van zaken op de eerste dag met de beide BMW’s, heeft iedereen lekker gereden en gaat de Alpine met 2 podium’s naar huis. De komende weken zullen in het teken staan van herstelacties, want naast de zijkant van de mijn M3, moet ook de motor van de gele Alpine nagekeken worden, want ondanks de goede prestaties is daar ook iets mis mee en natuurlijk wil Randall voorkomen dat die motor het ook nog eens begeeft. Werk aan de winkel, iets waar ik in een volgende nieuwsbrief vast en zeker op terugkom.

Racegroeten, Ronald.

Oldtimer Festival in Assen, start van YTCC seizoen 2010 !

(03-05-2010)

Nieuwsbrief Equipe BMW Jaronn - 2010 nummer 2

Voor de tweede keer binnen een paar dagen een nieuwsbrief van Equipe Jaronn BMW, het team waarmee ik dit jaar het raceseizoen rijd. In deze nieuwsbrief een verslag van het YTCC (Youngtimer Touring Car Challenge) weekend tijdens het Oldtimerfestival in Assen, 1 en 2 mei 2010.

Vrijdag 30 april 2010. Inpakken en wegwezen.

Omdat het raceweekend op zaterdagochtend bijtijds van start zou gaan, hadden we van tevoren bedacht dat we op vrijdag (Koninginnedag) op tijd zouden verzamelen in Amsterdam om de vrachtwagen voor de eerste keer dit seizoen weer even goed in te laden en alles een laatste keer te controleren. Natuurlijk ook nog even wat stickers plakken van de sponsors van de equipe. De auto’s, 2 Alpines A310 en mijn BMW M3, waren eerder waren natuurlijk al wel klaar voor het weekend, alleen de gele Alpine moest nog op de aanhanger worden gezet.

Rond kwart voor 2 vertrok de karavaan richting Assen, waar we rond een uur of 4 bij de toegangspoort aankwamen, geen problemen onderweg gehad en het bleek zelfs heel erg rustig. Helaas, 2 uur te vroeg, want er was een evenement (motordag) op het circuit bezig, en de paddock was nog bezet tot 18 uur, dus konden de tenten niet opgezet worden. Nu waren er al veel meer teams die stonden te wachten, daarom zijn wij even richting het circuit gelopen en hebben in de vipruimte van Petromark, sponsor van de equipe, tot 18 uur gewacht.

Vervolgens konden we ons inschrijven en door de tunnel naar de plek waar de tenten konden worden opgezet. Iedereen (de meegereisde leden van de equipe, maar ook de vaste gasten van de equipe die tijdens het weekend ook blijven) stak de handen uit de mouwen en na een uur of 2 doorwerken stond nagenoeg alles op z’n plaats. Het ging niet zo makkelijk allemaal, veel wind maakt het opzetten van de tenten een hele toer, maar uiteindelijk stond alles er strak bij. Tijd voor een lekker hapje chinees eten in de zojuist opgezette tent. Iedereen had na de lange winterperiode wel weer iets om bij te kletsen en zo vloog de avond voorbij, maar doken de meesten toch wel bijtijds het bed in.

Zaterdag 1 mei 2010. De eerste training en kwalificatie van het jaar.

Omdat de auto’s van 8 uur gekeurd zouden worden, werden de wekkers op half 8 gezet en zaten we met z’n allen aan het ontbijt toen de mannen van de technische keuring de auto kwamen nakijken. Geen problemen, alles werd goedgekeurd en dus bleken de noodzakelijk voorbereidingen om de auto’s veilig en volgens de reglementen aan de start te krijgen, weer succesvol. In de tussentijd was ook Ruben gearriveerd, hij had ervoor gekozen om op zaterdagochtend vroeg richting het circuit te komen met zijn BMW M3.

Om 9 uur moesten de rijders naar de verplichte rijdersbriefing om de laatste instructies van de wedstrijdleiding te krijgen. Na de briefing kon alles worden klaargemaakt voor de eerste training van het jaar. Het was wel wat vochtig, maar de regen zette niet door en dus ging iedereen met droogweerbanden (zg. slicks) de baan op. Voor mij was het de allereerste keer ooit op slicks, want tot nu toe heb ik in de 325i (de afgelopen 2 jaar) en de test met de M3 afgelopen dinsdag, alleen nog maar met Toyo’s , banden voor zowel droog als nat weer, gereden. Het was even wennen, duidelijk minder grip dan ik gewend was, maar na een paar rondjes werden de banden warm en ging het steeds beter en harder. Omdat ook de versnellingsbak en de motor anders zijn dan ik gewend was, moest ik even opnieuw ervaren hoe je zo snel mogelijk door de verschillende bochten van het circuit kon komen en waar ik het beste naar welke versnelling kon schakelen. Uiteindelijk resulteerde de eerste training in een 2:06:075, goed voor een 5e plaats. Dat was nog niet het maximum, maar op zich gaf een eerste idee hoe snel de auto is, want deze tijd was al een beetje sneller dan ik ooit in de 325i had gereden (2:07:761) en dat in de allereerste “echte” training met de M3. Ondertussen had Randall de snelste tijd met 2:01:179 en Ruben de 4e tijd met 2:05:049. Helaas, helaas zat het Ron opnieuw tegen. Na een paar ronden in z’n nieuwe groene Alpine, en juiste toen hij een beetje gewend was aan auto en circuit en gas wilde gaan geven, toen spoot plotseling de koelvloeistof en de olie uit z’n motor. Exact hetzelfde probleem wat afgelopen dinsdag tijdens de eerste test was opgedoken, maar nu dus ook met een andere motor (de reservemotor voor de Alpines van het team). Vreselijk sneu dus, want het was direct het einde van zijn eerste raceweekend sinds 25 jaar en we hadden ons als equipe juist erop verheugd dat èn Ron èn de groene Alpine lekker mee zouden gaan rijden. En ondanks dat we het over een mechanische sport hebben en we weten dat dit kan gebeuren, was het wel heel erg jammer!! Inmiddels wordt alles in het werk gesteld om de oorzaak te vinden en ervoor te zorgen dat alles voor het volgende raceweekend op Spa-Francorchamps weer in orde is en dan ook blijft.

Tussen de training en de kwalificatie, 30 minuten rijden om met via snelle ronde een goede startplaats voor de eerste race te krijgen, zou er niet veel te doen zijn nu de auto’s lekker rijden … maar dit keer kwamen de regenbuien tevoorschijn en dus werd het zoeken naar de verschillende opties. Ruben en Randall gingen op echte regenbanden, ik koos voor de eerder genoemde tussenvorm, de intermediates van Toyo.

Dat bleek dus niet zo’n handige keuze. Ondanks dat er minder en minder regen kwam, lag er nog steeds teveel water op de baan om een langzamerhand een droog spoor te krijgen waarop de Toyo’s het wel goed zouden gaan doen. En toen het spoor heel licht zichtbaar werd, toen was de kwalificatie net voorbij. Dus dat was een zeer “spannende” kwalificatie voor mij met heel veel momentjes waarin de auto enorm dwars ging, maar uiteindelijke kon ik ‘m overal opvangen en ben nergens achterste voren gegaan. De tijden kwamen natuurlijk lang niet in de buurt van de tijden die ’s morgens werden gereden. Ruben deed het super en reed met een 2:12:076 de snelste tijd. Hij zou dus als eerste starten tijdens race 1. Randall haalde een 3e plek (2:15:641), net achter de Porsche van Erik den Dekker. Mijn gestuntel leverde een 10e startplek op met een tijd van 2:29:854, gereden in de laatste ronde.

Nog steeds waren er verder geen problemen met de auto’s, dus na terugkomst bij de tenten werden zijn ze weer helemaal gepoetst, van benzine voorzien en klaargezet voor de eerste race. Daarna lekker opruimen in de tent, douchen en alles was klaar voor een gezamelijke maaltijd. Ine en Arjanne hadden twee grote pannen vol met macaroni gemaakt en dat ging er goed in bij het hongerige werkvolk die de hele dag in touw waren geweest. Er werd nog een poos doorgekletst, een aantal ging lekker bij andere YTCC rijders buurten en zo vloog de avond weer voorbij.

Zondag 2 mei 2010. De eerste training en kwalificatie van het jaar.

De eerste race zou “pas” om 11:30 uur van start gaan, dus op de zondagmorgen was het lang rustig in het tentenkamp en op de gehele paddock. Om een uur of 9 werd er door de equipe weer samen van het ontbijt genoten, verse broodjes, eitje erbij, kopje thee of koffie, een goed begin van de wedstrijddag.

Ondanks de dreiging van regen bleef het uiteindelijk heel lang droog, tot ong. 17 uur. Dus de droogweerbanden werden ’s morgens weer onder de auto gezet ... wat dat betreft hadden de monteurs Ron, Jan, Dinand en Remco meer dan voldoende te doen dit weekend, want het zou nog niet eens de laatste keer zijn van de dag. Een kwartier voor tijd reden we met de 3 auto’s naar de opstelplaats, waar iedereen alvast op zijn startplaats voor de wedstrijd wordt gezet, zodat in de ronde richting de startopstelling iedereen al weet waar zijn of haar plek is. Tijdens de opwarmronde de banden en de remmen goed opwarmen zodat ze gelijk goed hun werk doen als de race begint. Mijn start was niet eens zo slecht, van de 1e naar de 2e versnelling ging nog ok, maar toen schakelde ik van 2 naar 5 … dat is niet handig, want de auto valt dan bijna stil. Dus heel snel naar z’n 3e versnelling, maar de achter mij gestarte rijders vlogen me al aan alle kanten voorbij. Niet getreurd, ervoor gaan zitten en kijken of er weer plaatsen goed te maken zijn. En wonderwel lukt het om direct plekken goed te maken in de eerste bochten en na de eerste ronde als 8e door te komen. Toen we met een paar auto’s vlak achter elkaar de eerste twee bochten van de tweede ronde doorkwamen, lag er ineens precies op de ideale lijn een flink oliespoor, dus hup, bijna allemaal flink aan het schuiven … gelukkig zonder dat de auto’s elkaar onderling raakten. En rechtdoor in bocht 3 in het grind stond de M3 van Ruben. Hij leek de oorzaak te zijn van het spoor. Later vertelde hij dat hij was uitgegleden, maar dacht dat het olie van iemand anders was.Uit de grindbak gekomen dacht hij dus verder te kunnen rijden, maar toen werd de echte oorzaak, zijn motor, duidelijk en moest hij de auto aan de kant zetten. Helaas dus een kapotte motor voor Ruben, die juist als een speer ging en zeker voor een podiumplaats had kunnen meestrijden.

Door het lange oliespoor dat precies in een lastig deel van het circuit lag, kwam de safetycar op de baan en daar moesten we daar drie hele langzame rondes achteraan rijden voordat we op volle snelheid weer door mochten. Op dat moment was de baan redelijk ontdaan van de olie, al bleef het daarna nog wel een paar ronden heel erg oppassen. Vanaf de herstart lukte het me om direct op het rechte stuk de Porsche van Peter Molen op plaats 6 (doordat Ruben wegviel, schoof iedereen een plaatsje op) te verschalken en werd het doel de rode Porsche van Tjarco Jilesen. Ik kon redelijk goed naar hem toerijden, maar een plek om hem in te halen moest ik nog wel zoeken, zoveel scheelde het niet. En daarnaast zitten we niet te wachten op brokkenpiloten. Uiteindelijk na 1,5 ronde een mooie plek in een bocht gevonden en zo plaats 5 ingenomen. Niemand te zien voor me, dus met nog 4 ronden te gaan leek de 5e plek het maximaal haalbare. Wat doen je dan ? Eens kijken hoe hard ik nu met die M3 kan in dit stadium van het leren rijden ermee. Achteraf bleken de tijden terug te lopen van 2:09 (in gevecht met Tjarco, dat kost altijd wat extra tijd) naar een nieuwe eigen snelste ronde van 2:02:438 en daarnaast nog 3 rondes in de 2:03. En wat blijkt dan ineens, de Escort van Theo Mouws en de Renault van Mick de Jonge kwamen zienderogen dichterbij. In de één na laatste bocht kon ik Theo nog net verschalken, maar Mick hield slim de deur dicht in de laatste bocht (de Gert Timmer bocht) en dus was er een 4e plaats behaald. Randall wist de hele wedstrijd Erik den Dekker achter zich te houden en haalde zo de overwinning met 0,119 seconden voorsprong, een superprestatie !!

Toen was het wachten op de 2e race die pas om 17:30 uur zou starten. En zoals al vermeld, om 17 uur ging het regenen. Dus de beide overbleven auto’s werden voorzien van regenbanden. Die van Randall zijn vreselijk oud (uit 1996), maar er was geen andere keus. Bij mijn regenbanden bleek er eentje verkeerdom op de velg te zitten, iets wat niet terplekke meer opgelost kon worden. Daarom moesten we een alternatief verzinnen en hebben we voor de regenbanden gemonteerd en de Toyo’s achter. Helaas, helaas, hoopten we op minder regen, werd het alleen maar erger en dus een kansloze 2e wedstrijd. Om niet alleen maar veldvulling te zijn en zoveel mogelijk ervaring op te doen met de auto en de omstandigheden, ben ik toen wel blijven proberen zo hard mogelijk te gaan, wat o.a. resulteerde in een prachtige spin vlak voor de toeschouwers van Equipe Jaronn die in de prachtige vipruimte van Pioneer (ook een nieuwe sponsor van de equipe) zaten. Vervolgens even grasmaaier spelen en vlug weer verder. Uiteindelijk bleek er niet veel meer dan de 10e plaats. Randall ging niet zo geweldig van start (een understatement) omdat de 3e i.p.v. de eerste versnelling geschakeld stond bij de start, maar wist bijna iedereen weer in te halen en een prachtige derde plaats (ook gezien de oude regenbanden) te behalen, complimenten !!

In de regen werden vervolgens snel de tenten weer afgebroken en vertrok de stoet rond 19:30 uur weer richting Amsterdam. Onderweg hebben we (Randall, Ron, Jan en ondergetekende) nog even wat gegeten omdat onze magen begonnen te knorren.

Daarna kon Jan met de vrachtauto en de groene Alpine naar Kampen, de beide andere auto’s gingen mee naar Amsterdam.

Dat was dan het eerste raceweekend

Zo kwam op de late zondag een einde aan het eerste raceweekend van Equipe Jaronn. Helaas met twee kapotte auto’s, maar ook de bewezen snelheid van de gele Alpine met Randall aan het stuur en een mooi eerste weekend voor mezelf met de M3. Lekker gereden, met name in de droge omstandigheden. Een natte baan is nog niet lekker voor mij, dat heeft deels te maken met de banden, maar grotendeels natuurlijk ook met mijzelf. Op een droge baan staat er nu wel een aardige verbetering van m’n 325i tijd op de klokken, eens zien of een dergelijke progressie ook op de andere circuits kan worden bereikt. Verder was het weer ouderwets gezellig tijdens het weekend. Heb je zin om het eens van dichtbij mee te maken, laat het me weten en dan kijken we hoe er een mouw aan te passen valt. Vooralsnog gaan we heel even uitrusten van alle beslommeringen voorafgaande aan het weekend, maar dan gaat de equipe de voorbereidingen starten voor de wedstrijden in Spa-Francorchamps (België) op 28, 29 en 30 mei. Dus na dat weekend zal er vast en zeker een nieuwe nieuwsbrief verschijnen. Tot dan !

Ronald.

Klaar voor de start ! (27-04-2010)

Gerard, Randall en Marcel hebben maandagavond zich weer eens helemaal uit de naad gewerkt om ook de nieuwe M3 te voorzien van een "racy look". De inspanningen hadden wel degelijk effect, kijk maar eens hoe mooi de auto er voor de start van dit seizoen bij staat. Mannen .. complimenten hoor !!!!!!!!!!!

Verder heeft Ronald tijdens 3 sessies van vrijrijden de eerste ervaring op kunnen doen met de M3. Flink werken ... veel schakelen ... geweldig, wat leuk !!!!!!! Op naar Assen.

Minder dan 1 week te gaan ... (25-04-2010)

Na wat zoekwerk is toch nog een laatste mogelijkheid gevonden om de M3, maar ook de nieuwe groene Alpine, te testen. Op dinsdagmiddag 27 april 2010 gaan de beide auto's de baan van Zandvoort op tijdens vrij rijden. De auto's zullen dan voorzien zijn van de nieuwe bestickering, want deze wordt op de 25e en de 26e op de auto's aangebracht. Dus binnenkort nieuwe plaatjes van de auto's in de uitvoering zoals deze in 2010 aan het YTCC kampioenschap gaan deelnemen.

En nu afwachten hoe de auto's zich gaan gedragen tijdens hun eerste kilometers op het circuit met hun nieuwe rijders.

Minder dan 2 weken te gaan ... (21-04-2010)

De M3 van Ronald is er klaar voor. Er is de afgelopen weken is er door TIM Tuning hard gewerkt om de noodzakelijke aanpassingen aan de M3 te doen en met nog anderhalve week te gaan tot de eerste krachtmeting in Assen, is de auto klaar! Helaas, helaas is er een nieuwe uitdaging, want de geplande testmogelijkheid op Zandvoort (a.s. zaterdag 24 april georganiseerd door het Circuitpark) lijkt te zijn afgelast. Hmmm, dat is een flinke streep door de rekening. Op zoek naar een alternatief dus ...

Nog een paar plaatjes van afgelopen zaterdag toen nog werd gewerkt aan de laatste loodjes (o.a. de datalogger)

Ronald is er dan wel klaar voor, zijn auto echter nog niet
countdown 4 weeks to go......... ehhh... Houston we have a problem
29-03-2010

Ronald van Ooijen is er klaar voor.....

De technische staf en het management van Equipe Jaronn vinden de tijd rijp. Het grotere werk om precies te zijn. In 2009 liet Ronald zien dat hij in een 325i zeer snelle maar vooral zeer constante rondetijden kon rijden tijdens een wedstrijd. Ook gevechten op de baan kon hij gemakkelijk aan en wist deze ook zeer regelmatig fair te winnen. In 2010 zal de sympathieke coureur daarom ook in een veel snellere BMW E30 M3 van start gaan waarmee hij zeer zeker in de kop van het Youngtimer veld te vinden zal zijn. In April begint het testwerk met de nieuwe aanwinst zodat Ronald niet voor verrassingen komt te staan in de eerste wedstrijd in Assen.

2009
equipe BMW Jaronn 2009 : #302 Ruben Anders #306 Mathijs Bakker / #315 Ronald van Ooijen / # 316 Marcel Poelman

Zou de man nog te stoppen zijn dit jaar, we vragen het ons binnen de Equipe af. Feit is dat als het een stuur, gas en rempedaal heeft Ronald er gelijk mee wil racen. Dus ook een kart in een 5 uurs race is wel oke. Ze zeggen het niet helemaal hoor maar in hun hart zijn alle andere Equipe coureurs stinkend jalours op hem.

In het weekend van 23, 24 en 25 oktober nam equipe Jaronn deel aan de afsluitende races van het YTCC-seizoen 2009 in Assen, onderdeel van het afsluitende weekend van de Dutch Supercar Challenge en de BRL-series. Hieronder een verslag van het weekend door Ronald.

Vrijdag 23 oktober

Dit raceweekend worden de Youngtimer (YTCC) wedstrijden verreden op het TT-circuit in Assen als onderdeel van het afsluitende weekend van de Dutch Supercar Challenge. Omdat in dit het weekend ook o.a. de BRL-series en de Superkarts aanwezig zijn, zijn de training en de kwalificatie van het YTCC op de vrijdag gepland. Omdat de BMW van Ronald nog in Zandvoort stond waar de auto door TIM Tuning was klaargemaakt voor de wedstrijden, moest de auto dus 's morgens eerst in Zandvoort worden opgehaald. Na het vertrek om 8:15 uur uit Zandvoort een lange rit naar Assen, waar om 10:45 uur het circuit werd bereikt. Bij de ingang werd de inschrijving voor de wedstrijden bevestigd en werden de parkeerkaarten en extra entreekaarten in ontvangst genomen. De vrachtwagen van Equipe Jaronn stond reeds op z'n plaats op de paddock en de tenten voor de raceauto's waren al opgezet. Naast de Alpine van Randall was ook de Trimline-BMW van Ruben al gearriveerd Daardoor kon de BMW direct technisch gekeurd worden. Om 11:50 was er de reeds vaker genoemde rijdersbriefing, waarna langzamerhand de voorbereidingen voor de training begonnen. En zowaar, het was droog weer en zelfs het zonnetje brak door. Na een rustig begin werd de rondetijd langzaam verbeterd en konden er een 2-tal ronden van 2:09:8 worden genoteerd. Dit was ong. een halve seconde sneller dan de vorige beste tijd uit 2008, toen voor het eerst op een (grotendeels) droge baan in Assen werd gereden.

Teamgenoten Randall en Ruben deden het ook goed, Randall wist met z'n Alpine A310 een 2:00:647 uit te persen, goed voor een 3e plaats overall. Ruben, met een gelijke BMW E30 als Ronald, kon zijn training afronden met een 2:08:015. Alle tijden waren voor verbetering vatbaar, met name vanwege het feit dat iedereen weinig recente ervaring met het circuit had.

Tussentijds hoefde er weinig aan de verschillende auto's te worden gedaan, dus na wat bijtanken werd de middag verder gevuld met het kijken bij de andere teams in de paddock en op de baan naar de trainingen van de andere klassen.

Rond 16:00 uur werden de raceoveralls weer aangetrokken en de voorbereidingen voor de kwalificatie gestart. Met nog steeds een droge baan, kon direct vanaf het startsein geprobeerd worden een goede tijd neer te zetten en zodoende een goede startplaats in de race te bemachtigen. Randall wist z'n tijd te verbeteren naar 2:00:087, goed voor een 2e plaats overall, maar wel met een stuk of wat snelle mannen vlak achter hem op de startopstelling, dus dat zal nog wel spektakel gaan opleveren. Ruben bracht z'n snelste tijd terug naar 2:07:020 en vertrekt tijdens race 1 als 13e. Ronald wist de snelste ronde meerdere keren tot in de 2:08 te brengen, en sloot kwalificatie als 15e af met een tijd van 2:08:700. Zo is er inmiddels ruim 1,3 seconden verbetering te noteren en mogelijk zit er nog iets extra's in als het zaterdag en/zondag droog blijft.

Na de kwalificatie is het hele team 's avonds lekker een hapje gaan eten in Assen en werden de verschillende bespiegelingen van de dag uitgebreid besproken en werden natuurlijk ook de mogelijke raceresultaten bedacht. Maar zover was het nog niet, pas op zaterdagmorgen om 11:15 gaat die 1e race van start. Uiteindelijk ging na middernacht het licht uit.

Zaterdag 24 oktober

Omdat de eerste race "pas" om 11:15 uur op het programma stond, kon iedereen ’s morgens lekker op z’n gemak opstaan en rustig gezamenlijk een ontbijtje nuttigen. De aanwezige mist trok langzamerhand weg en om 10 uur gingen de eerste klassen van start. Continue werd de buienradar in de gaten gehouden, want vooraf was er grote twijfel of er vóór of tijdens de wedstrijd een bui zou gaan vallen. Voor Randall helemaal een lastige keuze tussen slicks of regenbanden, de BMW's stonden beide op intermediates (de standaard band van de E30 klasse waarmee zowel tijdens droog als tijdens nat weer wordt gereden) en hadden wat dat betreft een minder te kiezen.

Op een paar druppeltjes tijdens het opstellen na, bleef het echter droog. De start verliepen zonder problemen en tijdens het eerste rechte stuk en de bochten direct daarna, konden meerdere plekken worden goedgemaakt. Slechts een spin van één van de Porsches vóór in het veld zorgde voor uitwijkmanouvres in de scherpe bocht aan de achterzijde van het circuit. Met zicht op de achterzijde van de Trimline-BMW van Ruben werd de eerste ronde verder afgelegd en eigenlijk bleef die situatie de hele race gehandhaafd. Vanuit het achterveld konden de anderen niet dichterbij komen (behalve die gespinde Porsche dan), dus was het deze race een kwestie van proberen om iedere ronde opnieuw een nieuwe snelste ronde eruit te slepen. Dit lukte, de RS Racing BMW ging uiteindelijk als 11e over de finish en de tijd werd teruggebracht naar 2:07:761, inmiddels was 2,4 seconden verbetering bereikt in dit weekend. Ruben wist telkens een beetje verder weg te lopen, maar enkele kleine foutjes zorgden ervoor dat hij wel redelijk binnen bereik bleef. Randall reed een geweldige race en eindigde als 3e, maar werd na de diskwalificatie van nummer 1 zelfs als 2e geclassificeerd.

Na de race was er wederom weinig extra's aan de auto's te doen, die liepen allemaal als een zonnetje, dus werd er flink gepoetst en stonden de auto's er blinkend bij voor de volgende dag. 's Avonds werd een grote YTCC-BBQ georganiseerd voor de Youngtimer deelnemers, een uitermate gezellige avond dus met alle rijders, monteurs en aanhang en later zelfs deelnemers uit andere raceklassen. Nu was het precies de nacht waarop de klok een uurtje werd teruggezet, dus dat het wat later werd was niet zo heel erg. :-)

Zondag 25 oktober

De laatste race van het Youngtimer jaar zou pas om 13:55 uur van start gaan, daarom was er op deze dag nog meer tijd om rustig aan op te staan, met de equipe en de gasten koffie te drinken en een rondje langs de verschillende pitboxen (van de Superkarts, BRL en Supercar Challenge) te maken. Begon de dag met een lekker zonnetje, wederom doken er met een zekere regelmaat grote donkere wolken op, maar bleef de neerslag beperkt. Door de diskwalificatie van de nummer één van race 1 en het achteraan starten van de Ford Sierra van Erwin, schoof Randall 1 positie op en de beide BMW's 2 plaatsen. De start verliep wederom goed, maar ook de anderen kwamen goed weg. Na wat dringen in de eerste bochten kon de RS Racing BMW aansluiten achter de Escort van Theo Mouws. Halverwege de ronde werd de safety car ingezet omdat in het achterveld een Porsche en een Escort elkaar flink hadden geraakt en moesten worden weggesleept. In de ronde achter de safety car bleek dat het achterop het circuit al begon te regenen, terwijl het aan de andere zijde en op de tribunes nog droog was. Na één ronde ging de safety car weer naar binnen en kon er weer geracet worden. Op het droge deel van het circuit kon de Escort van Theo worden gevolgd, maar op het inmiddels flink natte deel van de baan had de BMW meer grip en werd de Escort gepasseerd. Daarna ging het echter mis, de auto brak uit bij het aanremmen van de volgende bocht en ging 360 graden in de rondte nadat een enorme slip eerst één keer kon worden gecorrigeerd. De RS Racing BMW moest 3 andere auto's voorbij laten en proberen aan te sluiten om verderop in de race nog wat plaatsen goed te gaan maken. Maar helaas, zover zou het niet komen. Na een halve ronde brak de uitlaat af direct bij de motor. Een enorm kabaal en stukken minder vermogen waren het gevolg. Dus daarom werd rustig naar de pits gereden en was de wedstrijd helaas eerder afgelopen dan gepland. Ruben had een fantastische wedstrijd met twee Escorts en kon uiteindelijk beide voorblijven. Randall ging ook erg goed, maar kon door de wisselende omstandigheden net de 3e plaats niet behouden. Zo eindigde met het YTCC-weekend in Assen een mooi raceseizoen 2009 en werd er al snel weer gesproken over het nieuwe seizoen 2010. Kijk voor de nieuwste ontwikkeling regelmatig op deze site.

In het weekend van 12 en 13 september heeft Equipe Jaronn deelgenomen aan de YTCC wedstrijden die werden verreden tijdens het HARC evenement in Zandvoort. Hieronder een verslag door Ronald van Ooijen.

Vrijdag 11 september 2009

Zoals altijd tijdens de evenementen waar de YTCC en dus equipe Jaronn aan deelneemt, werd op de vrijdag gestart met de opbouw van het tentenkamp. Dit keer echter minder tenten dan normaal, want Equipe Jaronn had een dubbele pitbox ter beschikking. Dat was ook wel nodig, want dit weekend bestond de equipe uit 6 auto's. Zodoende werd door Randall, Jan en Ron alleen de vrachtwagen inclusief de voortent neergezet. Verder werden alle benodigde materialen als gereedschap, banden e.d. in de pits gezet, net als de gele Alpine A310. Ondertussen was ook Jeroen Feijten met z'n Simca Rallye III aangekomen, hij wilde op de vrijdag nog een training meedoen als test om te zien of de nieuw opgebouwde motor in de Simca het goed zou blijven doen. Aan het einde van de middag arriveerde Marcel (van TIM Tuning) met de beide BMW's, de blauw-witte van Ronald en de zwarte gouden in JPS-stijl opgebouwde BMW van Kim, waar Marcel dit weekend zelf in zou gaan rijden. Na het uitladen van nog meer gereedschap, wat tafels en stoelen, werden pizza's gehaald als avondeten. Na een gezellige avond werd rond middagnacht het bed opgezocht voor goede nachtrust om zodoende fris aan het raceweekend te kunnen beginnen.

Zaterdag 12 september 2009

Op zaterdag begon de dag met de aankomst van Ruben met zijn BMW E30 en Martijn met z'n Ford Sierra. Het was wat krap in de tijd, want de auto's moesten nog gekeurd worden, de rijders moesten naar de (verplichte) briefing van de wedstrijdleiding en om 9 uur zou de eerste training al beginnen. Zodoende een flinke drukte tot 9 uur, maar uiteindelijk lukte het alle rijders om tijdens de eerste training een redelijk aantal rondjes te rijden. De baan was betrekkelijk droog en zo kon iedereen langzaam maar zeker snellere rondetijden neerzetten. Ronald kwam tot een tijd van 2:08 en een beetje, Ruben tot een 2:07 laag en Marcel wist de uit de JPS BMW een rondje van 2:10 te persen. Goede uitgangspunten voor de kwalificatie later op de zaterdag. Randall was na de training helemaal in de wolken, een 4 jaar nagestreefd doel om met de Alpine onder de 2 minuten over een rondjes Zandvoort te doen, was gelukt !!! En dan te bedenken dat de auto een paar weken geleden nog helemaal in de prak zat na zijn klapper in Spa.

Tussentijds werd er niet veel aan de auto's veranderd, het weer bleef nagenoeg gelijk en dus kon om 12:00 uur gestart worden met de kwalificatie. Twintig minuten proberen om een zo snel mogelijk rondje te rijden en zo op basis van de snelste rondetijd een goede startplaats voor de eerste race te bemachtigen. Door de grote variëteit aan soorten auto's in de YTCC races, zijn deze in 4 divisies verdeeld. De BMW's en de Sierra's komen samen met o.a. een Opel Kadett, een Renault 5 Turbo uit in Divisie 3. Voor Ruben verliep de training goed, een 2:05:439 was sneller als ooit tevoren op Zandvoort. Ook Ronald bracht z'n snelste tijd terug van 2:06:8 naar 2:06:1. Marcel bleef wat moeite houden met de auto en kreeg op dit moment niet meer dan 2:08:9 op de klokken. Jeroen was de enige met pech omdat de motor van de Simca het weer begaf, de andere rijders in de equipe waren goed geklasseerd voor de race van de volgende dag.

Na de kwalificatie werd de gehele middag aan de auto's gesleuteld waar dat nodig was. En anders werden de noodzakelijk klussen als tanken en poetsen opgepakt. Zo stonden aan het einde van de middag alle auto's weer klaar voor de volgende dag en kon met de barbecue worden begonnen. Naast de vaste bemanning van de equipe waren ook nog een aantal goede bekende racevrienden aanwezig en was het een gezellig samenzijn, typerend voor de Youngtimer-weekenden.

Zondag 13 september 2009

De zondagmorgen ging voor de meesten de wekker ruim voor 8 uur. Eerste even opfrissen en daarna samen met de rest van de aanwezigen lekker een versgebakken broodje eten. Na het eten werd snel begonnen aan de voorbereiding op de wedstrijd, zodat om 9 uur met de auto's naar de opstelplaats kon worden gereden. Daar niet op tijd aankomen zou namelijk starten vanuit de pitsstraat betekenen en dat was niet de bedoeling na een goede kwalificatie. In het totaalveld nam de Ruben de 12e plaats in, Ronald de 15e en Marcel de 18e. De start van Ronald verliep redelijk maar kon beter, het lukte niet direct de tweede versnelling goed in te schakelen. Gelukkig werden er geen plaatsen mee verloren en begon een geweldige race. Nadat de eerste 3 ronden veel auto's nog bij elkaar lagen, werd het voor de blauw-witte BMW de rest van de race een gevecht met de Escort van Theo Mouws en de Porsche van Leonard Stolk. Tijdens de ronden dat het licht miezerde konden beide auto's worden ingehaald en een kleine voorsprong worden genomen. Echter, op de droger wordende baan waren beide weer iets sneller en wisten ze net voor de finish toch weer voorbij te komen. Maar tijdens de race werd er goed gestreden om de plaatsen, en toch werd er ook rekening gehouden met elkaars materiaal, waardoor de coureurs aan het einde allen met een enorme glimlach uit de auto's stapten. In dergelijke wedstrijden zijn de rondetijden normaal gesproken wat minder snel, toch bleek Ronald z'n persoonlijk snelste tijd verder teruggebracht te hebben, zodat die nu op 2:06:033 staat. De 2:05 komt in zicht .. is die dit jaar nog haalbaar? Naast de snelle tijd, werd een 13e plaats in het totaalklassement behaald, en een 5e plaats in de divisie 3 achter 2 Sierra's (waarvan de eerste van Martijn was), een BMW M3 en de BMW E30 van teamgenoot Ruben. Marcel had het tijdens de race erg lastig vanwege een kapot differentieel en ging 2 ronden voor het einde toch maar de pitstraat in. Randall wist z'n goede kwalificatie een vervolg te geven met een geweldige 3e plaats in het totaalklassement, tegelijkertijd de eerste plaats in zijn divisie 2.

En zoals altijd was de uitslag van de 1e race was ook de startvolgorde voor de 2e race. Marcel had tussentijds toch nog het differentieel gewisseld en kon dus ook nog starten, al was het op de achterste start rij. Nu kwamen alle BMW's wel lekker van z'n plaats en wist Ronald twee plaatsen te winnen voordat de Tarzanbocht werd bereikt. Bij het uitkomen van de bocht kreeg teamgenoot Ruben een flink probleem en parkeerde zijn BMW bijna in de vangrail, maar kon daarna toch weer aansluiten. Helaas begon de auto in de "bocht zonder naam" toch te slippen en kwam hij in de grindbak terecht, wat leidde tot ruim een ronde achterstand.

Ondertussen viel de de snelle BMW M3 van Peter Aberkrom uit, maar kwamen een 2-tal snelle Porsche’s van achteruit het veld voorbij op weg naar de kop van de wedstrijd. Helaas kon Ronald dit keer de groene Porsche niet dicht genoeg volgen, aan de andere kant had de Escort van Theo Mouws een dermate grote achterstand opgelopen bij de start, dat hij er flink tegenaan moest om dichterbij te komen. De omstandigheden waren net een beetje minder dan in de eerste race en dat was te zien aan de rondetijden, die misten net dat kleine beetje extra snelheid. Ronde na ronde kwam de Escort dichterbij bij de blauw-witte BMW, totdat er een waarschuwing voor overschrijding van de geluidslimiet voor hem werd getoond. Daarmee moest de Theo de snelheid op het rechte stuk dermate laten zakken, dat vanuit die hoek er geen gevaar meer kwam voor de uiteindelijke 12e plaats overall voor Ronald in race 2, een 3e plaats in divisie 3, o.a. achter de nummer 1 Martijn. Marcel werd keurig 4e en Ruben kon na z'n uitstapje het verloren gegane terrein niet meer goedmaken en eindigde helaas achteraan in het klassement, waar hij gezien de snelle rondetijden echt niet thuis hoorde.

Zo eindigde het weekend rijden met de YTCC voor equipe Jaronn dus met meerdere prijzen, 3e overall, 1e in divisie2, eerste, derde en vierde in divisie 3. Het was werderom gezellig in en om het team, en inmiddels worden er al plannen gesmeed hoe het volgend jaar verder wordt gegaan. De eerste sponsoren hebben zich al aangemeld, de eerste wedstrijd is reeds bekend ... maar voordat het zover is komt de equipe dit seizoen nog één keer in actie op tijdens YTCC wedstrijden in Assen (tijdens de seizoensafsluiter van de Dutch Supercar Challenge). Tot dan !

Spa Francorchamps ADAC races
29-31 Mei 2009

een raceweekend verslag door Ronald van Ooijen

De contacten met Equipe Jaronn werden in 2008 al gelegd tijdens de HARC races in Zandvoort, maar het duurde tot mei 2009 voordat er een vervolg op kwam. Gastrijder in de EBJ onder nummer 315 en dat nog wel op het prachtige circuit van Spa Francorchamps, veel beter kun je het niet krijgen!

Donderdag 28 mei

Oorspronkelijk zou Marcel de BMW meenemen naar Spa, maar dat ging helaas op het laatste moment niet door (zie het verslag op http://www.equipejaronn.com/paginas/EOJ). Dus de auto dan maar ophalen in Zandvoort. Vanaf Eindhoven kon worden aangesloten bij de vrachtwagen van Equipe Jaronn met daarachter de Renault Alpine op de trailer. Rond half 2 werd het circuit bereikt en kon met het opzetten van de tenten worden begonnen. Nu was de paddock nog behoorlijk leeg en kon een goede plek worden uitgekozen. Aangezien het opzetten en uitpakken van de rest van de materialen een redelijke routineklus voor de Equipe aan het worden is, stond alles na een uur of 2 klaar voor het weekend. Het weer was nog wat wisselvallig, maar in de voorspellingen kwam mooi weer richting Spa, dus daar werd eigenlijk wel door iedereen naar uitgekeken.

Aan het einde van de konden de beide aanwezige rijders, Randall en Ronald zich vast gaan inschrijven. Na een lekker hapje eten arriveerde de volgende auto van de Equipe, de BMW E30 van Ruben. Nu was het nog wachten op de Sierra Cosworth van Martijn, maar die kwam uiteindelijk pas de volgende morgen op de paddock aan. Na een gezellige avond werd rond middernacht het bed opgezocht.

Vrijdag 29 mei - test en kwalificatie
Op de vrijdagochtend werd om 8 uur gestart met een ontbijt en werden de beide BMW’s van de equipe klaargemaakt voor deelname aan een korte testsessie van 20 minuten die om 9 uur van start zou gaan. Voor Ronald een goede gelegenheid voor een eerste kennismaking met het circuit, de BMW van Ruben was kort voor de race nog aangepast en moest even goed aan de tand worden gevoel voordat de kwalificaties zouden beginnen. Nu was het wel erg druk tijdens de test en was het dus ook lastig om gelijk alles in een keer goed op te pakken. Hier en daar zaten er nl. vreselijk snelle Ferrari’s tussen, maar ook betrekkelijk langzame Fiatjes 500 en NSU-tjes, en alles daartussen. Maar toch gaf deze testsessie wel een eerste indruk wat er te wachten stond. En dat alles onder een strak blauwe hemel en een lekker zonnetje, ideale raceomstandigheden dus.

Na de testsessie moesten alle YTCC coureurs om 9:30 uur naar de (verplichte) rijderbriefing. De organisatie zorgt via een dergelijke bijeenkomst ervoor dat alle op de races van toepassing zijnde specifieke afspraken nog een keer goed onder de aandacht van de rijders worden gebracht. O.a. de opwarmronde en de stilstaande start werden doorgenomen, de verschillende vlagsignalen herhaald en nog een aantal andere praktische punten. Hierna kon iedereen terug naar de paddock om zich voor te bereiden op de eerste kwalificatietraining die om 10:45 uur van start zou gaan.

Het bleek een lastige opgave bleek om direct snel te zijn in de kwwalificatie, want iedere gereden ronde waren er wel één of meerdere oorzaken voor het niet halen van een goede tijd. Dan weer komen hele snelle auto’s voorbij, dan weer rijden minder snelle auto’s op precies de verkeerde plaats. Uiteindelijk werd in deze eerste kwalificatietraining een tijd van 3:12:381 behaald over een volledige ronde van 7,004 kilometer. Zeker voor verbetering vatbaar, waarbij op dat moment gehoopt werd op een tijd onder de 3:10 aan het einde van het weekend.

Na de training was er gelegenheid om even wat te eten en te drinken en met de andere rijders te overleggen wat de goede schakelpunten op het circuit zijn, welke versnelling het beste kan worden gekozen, waar wel en niet geremd moet worden, allerlei informatie die kan helpen om in de tweede sessie een beetje tijdwinst te kunnen boeken.

Om 13:05 uur werd vervolgens het startsein gegeven voor de 2e kwalificatiesessie en werd geprobeerd de opgedane kennis (en de ervaring uit de eerste training) om te zetten naar een betere rondetijd. Nog steeds goed opletten op snelle auto's die achterop komen en langzame auto's die in de verte opduiken, maar doordat langzamerhand een aantal automatismen ontstaan, lukte het om ronde na ronde sneller te gaan. Dit leverde na een half uur een onverwachte verbetering van de rondetijd van bijna 4 seconden op, want in de officiële klassering staat de tijd van 3:08:017 voor de nummer 315 genoteerd.

Tevoren niet voorzien, maar doordat de BMW zich uitstekend bleef gedragen terwijl er meer en meer van de auto werd geëist, lukte het toch om deze grote stap in tijd te maken. Na het bereiken van deze tijd leek het einde van de mogelijkheden in zicht, mede omdat in een race normaliter niet zomaar een “vrije” ronde kan worden gereden, maar continue met anderen gevecht moet worden geleverd om raceposities. In het totaal klassement werd als 42^e geklasseerd, middenin een groepje auto’s die tussen de 3:07 en 3:09 reden.

Voor een stuk vergelijk de nummers 1 tot en met 5 :

1. Ronny Sanen, Alfa 156 GTA, 2:50:337

2. Mick de Jonge, Renault 21 EC Turbo, 2:50:368

3. Hans Wolters, Porsche 964, 2:50:587

4. Jan de Hek, Alfa 147 GTA Cup, 2:50:875

5. Mattieu Tak, Alfa 75 IMSA Turbo, 2:52:715

Dit zijn natuurlijk auto's waar RS Racing zich niet mee kan en mag vergelijken, maar het geeft een indicatie over soorten auto's en behaalde snelheden.

De teamgenoten bij Equipe Jaronn presteerden ook lekker, de Ford Sierra Cosworth van Martijn werd 8e met een tijd van 2:54:542, de Alpine van Randall stond op de 16e plaats met een tijd van 2:56:175 en de Trimline BMW van Ruben werd tenslotte 30e met 3:00:776.

De rest van de dag werd besteed om alle auto’s te prepareren voor de race van zaterdag en weer netjes schoon te maken. ’s Avonds stond een barbecue op het programma en werd door de aanwezige teamleden de tijd gebruikt om de ervaringen van de dag nog eens op een rijtje te zetten, zodat het een gezellig avondje werd dat pas rond middernacht eindigde.

Zaterdag 30 mei - Race 1

Zaterdagmorgen stonden de deelnemers in Spa op met een mooi zonnetje aan de hemel en dus al gelijk een lekkere temperatuur. In de zon een lekker ontbijtje nuttigen en op het gemak de voorbereiding voor de eerste race doen. En omdat de auto's er nu mooi gepoetst bij staan, word van de gelegenheid gebruik gemaakt om een paar teamfoto's te makenvan de complete Equipe Jaronn van dit weekend.

De 1e race start om 10:50 uur, dus moet rond 10:30 uur opgesteld worden in La Source, de scherpe bocht aan het einde van het rechte eind van start/finish. Van daaruit werd één ronde gebruikt om de banden op te warmen en aangekomen bij start/finish moet dan iedere auto z'n startplaats innemen. In dit geval wel bijzonder, want door de hoeveelheid aanwezige auto's, stond de BMW, net als nog 20 anderen, niet eens op het rechte stuk, maar in de bocht ervoor. En dat zonder zicht op de startlichten ... met als gevolg dat het een beetje gokken is wanneer er gestart wordt. Al met al werden en niet al teveel plekken verloren en kon ondanks de drukte iedereen goed door die eerste bocht komen. Daarna op weg naar de beroemde Eau Rouge, door velen genoemd als de mooiste bocht(encombinatie) ter wereld. Het lukte om een plekje te vinden en niet al teveel in te leveren ten opzichte van de omliggende rijders. En zo startte de eerste race zonder grote incidenten.

Vanuit het achterveld kwamen nog een paar snelle auto's voorbij die geen trainingstijd hadden gezet en achteraan moesten starten, daarna werd het gevecht gestart tussen de teams die ook in de kwalificatie vergelijkbare rondetijden hadden weten te zetten. Nu wordt er in deze raceklassen wel gereden met gezond verstand en ook met enige voorzichtigheid voor eigen en andermans spullen. Dat betekent in de praktijk dat er normaal gesproken geen ondoordachte acties worden gedaan die onherroepelijk tot brokken leiden, en dus ook dat het vaak een poos kan duren voordat zich een goede gelegenheid voordoet waardoor een plek kan worden gewonnen. De BMW kon in de groep goed meekomen en het bleef zoeken naar de plekken waar kansen lagen, want sommige auto's gingen erg snel op het rechte eind, maar moeten dan bijv. weer eerder remmen, of kunnen niet snel de bocht nemen. Na een ronde of 5 werd de kop van een groepje genomen en kon afstand worden genomen. Dit resulteerde erin dat er een stuk voor de BMW geen auto's reden (die waren te snel en na deze ronden al uit beeld verdwenen), maar ook vanaf achter geen directe dreiging meer was. Het moment dus om er nog eens goed voor te gaan en te zien of die 2:08 nu echt de limiet was. Helaas was de laptimer (apparaatje dat in de auto aangeeft welke rondetijden worden gereden, een soort elektronische variant van de bekende pitborden) losgeraakt en kon dus niet direct worden gezien welke tijd werd gereden. Al met al werden er een 5-tal goede en snelle rondes gerealiseerd voordat de finishvlag werd gezwaaid. Geweldig ... top ... een tevreden gevoel over hoe het was gelopen. En toen de tijd: 3:06:238, bijna 2 seconden beter dan in de kwalificatie! Daarmee werd de 29e plaats behaald, een mooi resultaat en een goede plek om te zien of die plek in race 2 behouden zou kunnen worden.

Dus rond het middaguur stonden de auto's weer in de tent, en kon het prepareren voor race 2 beginnen. Inmiddels door het mooie weer ook veel liefhebbers op het circuit die hun ogen uitkeken naar alle aanwezige auto's.

Verder kwamen er natuurlijk een aantal bekenden en sponsoren van de Equipe een kijkje nemen, zodat 's avonds met bijna 20 personen gezellig van de BBQ werd genoten. Inmiddels sloeg een stukje vermoeidheid wel toe, dus werd op tijd de slaapzak opgezocht.

Zondag 31 mei - Race 2, inpakken en terug naar huis

Op de zondagmorgen bleef het betrekkelijk lang rustig, maar met het horen van het belletje van de magnetron (het signaal dat de verse warme broodjes klaar waren), zaten de teamleden samen te ontbijten. De zon kwam sporadisch tevoorschijn door de vele wolken die voorbij kwamen. Het leek erop dat er een buitje zou kunnen vallen, maar uiteindelijk bleef het lekker droog. Omdat er pas om 11:15 uur opgesteld behoefde te worden, werd her en der alvast wat opgeruimd, dat zou alleen maar tijd schelen als 's middags alles weer wordt afgebroken en wordt ingepakt.

Alle auto's vertrekken richting de opstelplaats en daar wordt dan nog een 25 minuten gewacht totdat het veld de baan op mag. Eenzelfde opwarmronde als de dag ervoor, maar nu mag RS Racing wel een plek op het rechte stuk van start/finish innemen. Dat scheelt een stuk, want nu zijn ook de startlichten zichtbaar en kan dus op het goede moment de gaspedaal worden ingedrukt. Dat gaat naar wens, wederom een plekje aan de buitenkant van de bocht opzoeken en zo keurig zonder plaatsverlies richting Eau Rouge. Vanuit het achterveld doken toch nog enkele snlle auto's op, waarschijnlijk zijn die niet gefinished in race 1, maar verder gaat het naar wens. Tot aan de bocht met de naam Pouhon, 2 linkerbochten aan de achterzijde van het circuit. Daar kom je met aanrijden in de 5e versnelling en moet je aanremmen en terugschakelen voordat je de eerste van beide bochten kunt insturen. Nu is het extra lastig, omdat het een "blinde" bocht is, als je aan komt rijden kun je niet zien hoe de bocht loopt. Ja, tijdens de training kun je dat leren, maar precies het juiste moment kiezen om in te sturen blijft lastig. Om de aansluiting bij de voorganger niet te verliezen of zelfs een kans te maken om in te halen als de voorganger vroeg op z'n rem gaat, wordt de bocht "iets" te enthousiast ingestuurd en ... begint de achterkant van de auto te glijden, en te glijden ... uiteindelijk twee keer op hoge snelheid 360 graden in de rondte met gierende remmen. Gaat het te hard en wordt het de bandenstapel? Nee, gelukkig is er hier heel veel extra asfalt gelegd (dus ook als je buiten de baan komt) om de gelegenheid te geven om de snelheid omlaag te brengen. Was het gras o.i.d., dan worden het grote glijpartijen die altijd in de banden eindigen, maar nu liep het dus met een "sisser" (warme banden en remmen) af. Snel de auto in de eerste versnelling en achteraan het totale veld aansluiten.

En dan? Is alles ok? Is er iets technisch mis waardoor de auto eerder de bocht niet kon houden? Of was het gewoon een rijdersfout? Even kort over nadenken, maar al snel de schakelaar omzetten en de focus op de voorgangers instellen, dan maar met het doel rijden om zoveel mogelijk plaatsen goed te maken. Op een aantal plekken wordt het dan lastig om vol gas te blijven gaan zoals dat wel in de eerste race lukte, maar naarmate de wedstrijd vordert, gaat het wel weer beter en gaan de rondetijden langzamerhand weer richting de 2:10 ... lang niet hetgeen in race 1 werd behaald, maar onder deze omstandigheden (inhalen van langzamere deelnemers, de snelle mannen voorbij laten die nu na het oponthoud wel voldoende tijd goedmaken om de BMW op een ronde achterstand te zetten) mag dit als acceptabel worden beschouwd. Uiteindelijk wordt toch nog een 33e plaats behaald in het totale veld, maar zelfs een 3e plek in het klassement van de YTCC Divisie III. In dat klassement werd de Ford Sierra Cosworth van Martijn eerste en de Trimline BMW van Ruben tweede, zodat het complete podium in divisie 3 door de rijders van Equipe Jaronn werd bezet.

Maar helaas had de Equipe nog wel een flinke domper te incasseren, want in race 2 werd de Alpine van Randall slachtoffer van de prachtig mooie, maar o zo lastige Eau Rouge. Daarover kan het één en ander worden nagelezen op deze site onder de kop laatste nieuws”.

Als gevolg van de klapper met de Alpine, werd het inpakken een poos uitgesteld, want de wielen moeten wel weer zodanig onder de Alpine komen te zitten, dat deze op de aanhanger mee zou kunnen naar Nederland. Dat lukte de monteurs en zo werd rond 15:30 uur de laatste aanhanger aangekoppeld er de weg terug aanvaard. Voor de BMW van RS Racing werd nog even contact gezocht met Marcel van TIM Tuning, en die bleek gelukkig bereid om z'n werkplaats in Zandvoort even open te doen om de BMW in te zetten, waardoor een trip naar Zandvoort op een warme en zonnige 2e pinksterdag en met de pinksterraces op het circuit, niet nodig was. Marcel, dank daarvoor!

En zo eindigde het raceweekend in Spa .. een prachtige nieuwe ervaring voor Ronald op het wereldberoemde (en misschien wel beruchte) circuit. Dat het op de laatste dag niet optimaal ging, moet maar op het conto van "ervaring opdoen" worden geschreven, over het geheel genomen is een eerste raceweekend met een BMW E30 op Spa dat eindigt met een 3:06 nog helemaal niet zo slecht. Verder heeft de klapper van de Alpine ook zo z'n gevolgen ...

Bij deze wordt het verslag van het weekend in Spa afgesloten met het (nogmaals) bedanken van Equipe Jaronn voor de gastvrijheid en de gezelligheid. Randall, Ine, Jan en Ron, het was TOP !! Dank daarvoor, wie weet doen we het nog eens over. Verder ook Martijn en Monique, Ruben, Joost en Johan dank voor de gezelligheid tijdens het weekend !

Ronald

Spa Francorchamps RMU Classic
24-26 April 2009

2008

SLAM!FM Finale races, Assen
25 en 26 oktober 2008

State of Art GP Classic

Sterke Equipe
Nog nooit was de BMW Jaronn Equipe zo groot vertegenwoordigd in de Divisie 3. Tijdens de State of Art GP Classic zullen maar liefst 3 BMW's ingezet gaan worden door het team. Ruben gaat weer van start in zijn opnieuw opgebouwde M3, Bart zal de reserve BMW besturen en de jonge snelle dame uit Zandvoort, Kim, gaat van start in haar eigen JPS 325i. Kijken of zij Bart het leven gaat zuur maken op het asfalt door de duinen.

Vrienden voor het leven.

Marcel Poelman nam dus de honeurs waar voor Ruben op de Nurburgring. En Marcel had het in de Trimline reserve BMW heel erg naar zijn zin in de Eifel. Door enkele spins in zowel de eerste als de tweede wedstrijd had de Zandvoorter leuke races waarbij hij iedere keer weer opnieuw moest beginnen om net ingehaalde piloten te achterhalen. Vooral had hij het daarbij gemunt op de Porsche rijders die het eigenlijk niet leuk vonden een BMW in hun midden te hebben maar er uiteindelijk wel mee konden leven. Marcel is geaccepteerd door de Porsche brigade en heeft dus vrienden gemaakt voor het leven. Het zal ons benieuwen wanneer hij zelf achter het stuur van dat andere Duitse produkt stapt.

De M3 is helaas tot september uitgeschakeld. Daarom is met grote spoed de reserve auto van Ruben voor de Nurburgring klaargemaakt en voorzien van een nieuw jasje. Marcel en Bart zullen de auto in de Eifel gaan besturen.

BMW in de steigers

We zeggen het al vaak genoeg de Historische racerij werkt aanstekelijk. Niet alleen op het circuit maar ook daarbuiten. Als je dan als schadebedrijf een aangeschoten Youngtimer binnenkrijgt doe je er alles aan om die zo snel als mogelijk weer op het circuit te krijgen. En bij Koops Furness Autoschade in Hengelo konden ze ook niet wachten om aan de M 3 van Ruben te beginnen en deze weer mooi strak en raceklaar te maken. Han Schut, schademanager van Koos Furness Autoschade daarover, “toen we door Ruben werden benaderd om de M3 aan te gaan pakken hadden we wel zoiets van wat is dit nu weer voor een oude kar die we binnen gaan krijgen. Maar zo’n M3 als raceauto is toch eigenlijk wel heel gaaf en ook eens wat totaal anders om te gaan doen. Een mooie gelegenheid is deze schade om de net door ons aangeschafte nieuwe richtbanken en ander gereedschap eens goed uit te proberen en uit te testen. En reken maar dat we de M3 weer als nieuw op het asfalt gaan zetten zodat Ruben er weer wedstrijden mee kan gaan winnen”. Bij Koops Furness Autoschade in de Robijnstraat in Hengelo hebben ze nu ook officieel het racevirus te pakken.

Soms gaat het goed dan ook goed mis.
Spa - Francorchamps, 17 mei 2008

Na de dubbele overwinning op Zandvoort had Ruben er echt zin in om op Spa behoorlijk te gaan vlammen. En met de YTCC pole tijd van 2.53.727 bleek een herhaling van Zandvoort een formaliteit. Ruben en de BMW vormen op het ogenblik zo’n hecht koppel dat het Youngtimer veld even het nakijken heeft. Zelfs Ton Vink, in zijn debuut, met zijn nieuwe razendsnelle E30 M3 moest het hoofd buigen in de kwalificatie. In race 1 ging dezelfde Vink echter voortvarend van start. Pakte 3 plaatsen en wist ook Ruben te verschalken. Echter aan het eind van het grote lange rechte stuk ging het bij de chicane mis. Ton verloor de controle over zijn spierwitte bolide en nam in zijn vlucht helaas Ruben mee. Gevolg twee zwaar gehavende racewagens en twee coureurs die, zoals de Engelsen zo mooi kunnen zeggen, “not amused” waren. Ruben zeer zeker niet maar ook monteur Jan was even behoorlijk van slag want zijn baby was toch echt even zwaar aangevallen. Helaas moest de Equipe BMW dus huiswaarts met een hoop schade en staat er weer een hoop werk te wachten.

Nieuwe sponsor voor EBJ

Vanaf Spa Francorchamps zal Koops Furness Lease een plaatsje gaan krijgen op de spatschermen van Ruben zijn auto. Equipe BMW Jaronn is blij dat Koops Furness Lease gekozen heeft in de Historische racerij te stappen om via deze wijze nog meer lease rijders in hun portefeuille te krijgen. Voor alle zeer interressante lease deals kijk op hun site www.koopsfurnesslease.nl .

Zandvoort HZT 4 mei

Yes, een 1.58
Een mooier debuut kan je met je nieuwe wagen natuurlijk niet maken. Twee maal een overwinning op Zandvoort en daarbij ook een tijd neerzetten die je van te voren nooit had gedacht te kunnen behalen. Ruben was in vorm, topvorm, op een zeer zonnig Zandvoort tijdens de inmiddels ook bij de Youngtimers geliefde Historische Zandvoort Trophy. En de concurrentie kon geen vuist maken, hoe graag ze dat ook wilden, tegen de knalrode Equipe Jaronn BMW M3. Ruben kende het gehele weekend geen problemen en bezorgde monteur Jan daardoor bijna geen werk. Racen kan dus soms ook wel eens gemakkelijk gaan. Maar of de concurrentie voor Spa stil gaat zitten afwachten, we zullen zien.

Shakedown zeer succesvol

Tijdens de DNRT races op Zandvoort 6 april j.l. reed Ruben de eerste wedstrijd kilometers in zijn M3. En die eerste kilometers op het asfalt in de Zandvoortse duinen waren zeer succesvol. Niet alleen behaalde Ruben uiteindelijk een keurige 4e plek in het dagklassement van de Sport klasse maar de gehele dag in 3 wedstrijden waren er geheel geen problemen met de techniek van de M3. En Ruben was snel, zeer snel voor de youngtimer klasse. In de wedstrijden werd constant rondetijden van rond de 2.02 gehaald. Een zeer snel gemiddelde. De concurrentie is dus gewaarschuwd.

Winterwerkzaamheden

Op het ogenblik wordt er ook hard gewerkt aan de M3 van Ruben. Hier alvast de eerste plaatjes.