2011

 #202 - Renault Alpine A310 GrII - Randall Lawson / tba
#203 - Renault Alpine A310 GrIV - Ron Kluit
#110 - Dinalpin GT4 - Randall Lawson

When I'm in the car and going fast,
that is the time when I really get relaxed !

Randall Lawson

K&N Sponsored Randall Lawson Wins Div. II Championship at Zandvoort Trophy of the Dunes

Lawson gets great satisfaction from pitting his driving skills against the more powerful and younger competition. The NET Services Touring Car Challenge, Zandvoort Trophy of the Dunes, contested at Zandvoort Racetrack, is one of the oldest and most fabled events in Holland. This year's running of the historic race featured 47 cars, racing bumper-to-fender, in arguably the two most exhilarating races of the series for all of 2011. It seems only fitting that the last race of the ten race series would produce the most entertaining competition, after both the first and second races spectators were literally moved to give the drivers a standing ovation. Randall Lawson and the little pink Renault that could, battled fiercely, and came away with another Division II Championship, and an incredible third overall at Zandvoort Trophy of the Dunes. "For my team the weekend went okay," said team Jaronn Equipe founder and driver, Randall Lawson. "My teammate in the green Renault Alpine A310 V6 blew his engine in free-practice and for him the weekend was over. For myself, I also had big problems with the engine in free-practice, but my good mechanics repaired it and in qualification I got 8th place overall. The first race was very good with close racing against some newer cars from the Division III (1984-90 cars) like Porsche 964, BMW M3 and Porsche 944. Lawson takes enormous pride in his role as a giant slayer, pitting his pink Alpine A310 against the younger, stronger big guns. "The result in the first race was even better, a 6th place overall, and first in my class (Division II 1976-83)," added Lawson. The popular Dutch Youngtimer Touring Car Challenge Series, in which Randall and his team completes, is for cars from the 1970's and 1990's. "We made the decision to race with an unusual car, our Renault Alpine A310 V6, which was not intended as a circuit racer, but as a rally car. We took up the challenge and created a circuit winner," commented Lawson after winning the 2009 Championship. In winning his division at Zandvoort, Lawson also won the 2011 Division II Championship, yet he wasn't completely satisfied with that. "It's nice to have that trophy," Lawson told K&N Race News, "but it would be more interesting to try to get also a podium in the overall standings of the Championship. And for that I had to finish inside the top-ten in the second race." For the 2012 season Lawson will be racing with 60hp more and a specially designed air-box that K&N Holland will be assisting him with. As in the first race, fierce competition once again dominated the race action. Lawson, up against cars decades younger and with an average of 120hp more, showcased what driving skill could accomplish. "I had a lot of fun," said Lawson, "8th place was the best I could do. The first race took too much toll out of the rear Dunlop tires, so the car was sliding much more and drifting than I would like. But it was enough for another Trophy, much nicer than the championship in Division II. Third place overall, with a car as small as the Renault Alpine A310 is a very, very, good result. The first two podium finishes where for ex DTM BMW M3 cars, with almost 150 bhp more under their bonnet. Impossible to beat. But to finish before some newer Porsche 964's, BMW M3 and even a Big Rover SD1, is letting me feel very good about this year." "For 2012 we already have a new engine ready with 60 bhp more in it. Next season is going to be interesting; maybe I can win the overall championship with it. We have a lot of work this winter to test and prepare the car for a new battle though. With K&N's help over here in Holland, we are going to make a special air-box for it. This is not going to be so easy, because we don't have a lot of room between the inlets of the Kugelfischer injection system and the rear bonnet of the car. But problems are there to be solved, and with the technicians of K&N, I think it's going to be something we will have no problem managing. That is one of the best parts of having fun with racing."

Spa Francorchamps Race Festival
22-24 July 2011

Randall at Spa

Ron at Spa

Als het gehele team op Donderdag 21 juli aankomt op de paddock van Spa is het al een hele chaos. De organisatie had voorspelt dat het druk zou worden met rond de 500 wedstrijdwagens en dat is niet gelogen. Jan regelt voor de vrachtwagen van het team een topplekje. Al gauw is het gezellig druk rondom ons heen. Spa Race festival, we rijden weer een keer samen met de Alfa Romeo Challenge. We kennen ondertussen een hoop van de Alfa rijders. Vorig jaar was het al helemaal top, dit weekend zal later blijken is weer eentje om in te lijsten.

Ik heb er zin in. Na Le Mans kan mijn jaar al bijna niet meer stuk. De reacties vooral uit Frankrijk zijn groots te noemen. Overal worden we uitgenodigd om langs te komen. Elk weekend is er wel een franse Alpine club die ons er graag bij wil hebben. We hebben dus met de Alpine afdeling indruk gemaakt op Le Sarthe. De weken na Le Mans zijn omgevlogen. Dinand heeft de nieuwe motor laten draaien op de testbank en die blijkt een beul te zijn. Wanneer we hem in de Groep IV gaan bouwen is nog niet bekend maar dat we er dit jaar mee gaan testen in een auto staat als een huis. Beiden Alpines zijn technisch bijna nieuw uit Le Mans terug gekomen. Er is dus niet veel werk aan de bolides en dat geeft mij de rust om voor de YTCC alvast een hoop voor Spa en Zandvoort ons laatste evenement voor te bereiden.

Op Spa zijn we met een klein clubje. De Toyota van Michael is helaas niet op tijd klaar gekomen en Mathijs heeft familie verplichtingen. Machteld zijn oudste dochter is jarig en Mathijs wil dat feestje voor geen goud missen. Genoeg plek dus in ons tenten complex voor de Opel van Marcel, BMW van Ronald met verse motor en de twee Alpines. Ook Ruben Anders zet zijn tent naast ons complex. Voor Spa is er enorm slecht weer voorspeld. De regen zal het gehele weekend met bakken uit de hemel komen volgens diverse METEO in Europa. Allen kunnen een nieuwe baan gaan zoeken. De regen komt inderdaad maar pas aan het eind van de Zaterdagmiddag. De vrijdag training ga ik vol overgave in. Heb echter enorm veel last van trillingen in de auto waarvan ik niet weet waar ze vandaan komen. Ik draai tijden van rond de 3 blank en 2.59. En dat is 7 seconden van mijn beste tijd op Spa. Goed de baan is niet top maar 7 seconden is een enorm gat. Voor de kwalificatie op Zaterdag ochtend zetten we nieuwe banden op de vooras. De achterbanden zijn ook niet vers meer maar ik wil mijn nieuwe set achterbanden sparen voor Zandvoort. Het budget is er dit jaar behoorlijk doorheen gegaan en nog een setje aanschaffen gaat me echt te ver. Een verkeerde keus want er wordt wel eens gezegd op=op. En dat zijn de achterbanden echt. Al vanaf de eerste ronde in de kwalificatie weet ik dat zuinig zijn niet altijd de beste keus is. De trilling is er nog steeds, en het zijn dus de achterbanden die lopen te klooien. Maar erger nog is dat ik in de vierde en vijfde versnelling niet meer boven de 6000 toeren kan komen. De motor loopt niet optimaal en ik zoek de pits op om de jongens ernaar te laten kijken. Zij kunnen niet snel iets ontdekken en wanneer ik weer de baan opga en zelfs door normaal veel langzamere deelnemers om me oren wordt gereden weet ik dat er ergens iets fout zit. Maar wat?.

Kluit gaat super en zet een keurige 11^e tijd algemeen neer in een supersnelle 2.55. Ikzelf sta 22^e algemeen in 2.59. Dat wordt dus hard werken in de race van de namiddag. Maar nog veel harder werken moeten de monteurs. Ron van Berne en Marcel Poelman laten alle grijze cellen in hun hersenpan nadenken wat het kan zijn. Gevreesd wordt een kromme klep maar een lektest van de cilinders wijst niet in die richting. Toch loopt de motor moeilijk zelfs in lage toerentallen en pakt niet lekker op bij gas geven. Ron sloopt de linkerzijde van de Weber carburateurs uit elkaar en maakt elke sproeier die erin zit voor de zekerheid schoon. Een heidens karwei. Als de boel weer in elkaar zit loopt de trouwe zescilinder weer als een zonnetje. Met elke slag die de zuigertjes maken stijgt mijn humeur weer naar normale waarden. Ook wel lekker voor de rest van de ploeg en de rest van het weekend. Toch is Ron niet gerust dat hij het euvel gevonden heeft. De sproeiers zagen er goed uit dus…… Vanaf de opwarmronde weet ik dat het goed zit. De Alpine loopt weer als vanouds en met de nieuwe achterbanden zijn alle trillingen ook meteen verdwenen. De rollende start loopt redelijk vlekkeloos en ik zit meteen op full throttle. In de tweede ronde wurm ik me al naast Ronald die met zijn BMW ook super gaat en met de nieuwe motor, waarvan verwacht was dat die langzamer zou zijn, snellere tijden neer zet op Spa dan ooit tevoren. Ook pak ik Kluit al buitenom in de busstop chicane. “Rangorde hersteld” zeg ik heel gemeen door de radio naar Jan die langs de muur staat op het rechte stuk richting Eau Rouge. De jongens in de pits lachen weten dat ik lekker ga en vooral Ron weet nu dat zijn harde werken aan de carburateurs niet voor niets is geweest. Ik zit enorm te genieten zit in een megagevecht met Alfa Romeo rijder Gerben Goet en merk dat een Alfa 75 V6 ook hard kan gaan op de rechte stukken. In de bochten wist ik het al maar rechtdoor doet het mega vierkante doosje het ook goed. Toch kom ik iedere ronde maar niet aan mijn hele snelle tijden op Spa van vorig jaar. Gaat het pientje toch minder of durf ik zelf minder. Ik houd het op het laatste. Geen een ronde ga ik Eau Rouge vol in vijf omhoog, ik durf het gewoon niet en het gaat ook gewoon niet. Hetzelfde met Blanchimont, normaal ook vol in vijf moet ik iedere keer toch liften of bijremmen. Ben ik een watje aan het worden, maakt de roze kleur van de auto toch een nicht van me. Vragen vragen vragen gaan er door mijn hoofd. 10^e word ik algemeen, dat is top van de 22^e plek en 5^e bij de YTCC. Ook niet verkeerd achter Mick de Jonge in de 21, Tjarco Jilesen in zijn Porsche 964, en Dimitri Cuyvers en Jan Bot in hun wat nu toch wel blijkt onverslaanbare BMW M3. Met tijden van de laatste twee heren van in de 2.41 ga je bijna sneller dan een GT3 Porsche van de huidige generatie. De roze Alpine zit daar 13 seconden per rondje achter.

In de paddock is er al snel druk overleg met diverse coureurs. Mick komt ook niet aan zijn tijden terwijl anderen ze verbeteren. Mick gaat net zoals ik ook niet vol door Eau rouge en Blanchimont. Ook hij durft deze dag niet. Marcel heeft hetzelfde probleem en de conclusie is dus dat de baan niet optimaal is. Tenminste dat praat ik mezelf snel aan want ja een racenicht wil je natuurlijk niet worden. Zelfs niet in een roze Alpine. Voor race twee maakt het allemaal niet uit want volgas gaat Eau Rouge dan zeker niet lukken. Het komt met bakken uit de hemel en eindelijk krijg ik mijn zin. Regen op Spa is echt lachen, ben er gek op. De baan is verraderlijk glad merk ik al snel in de opwarmronde. Mijn 5 jaar oude Matador achterbanden doen het onder kletsnatte omstandigheden echter nog aardig. Bij de start zie ik helemaal niets door de spray van de voor mij rijdende auto’s. Maar daar hebben er meer last van en velen gaan veel te vroeg op de rem voor de eerste rechterbocht na start finish, La Source. Ik pak er een stuk of drie buitenom en heb zoiets dat gaat weer lekker. In de tweede ronde lig ik al 5^e algemeen en heb het enorm naar mijn zin. Het stopt echter met regenen en de baan wordt vooral achter op het circuit stukje bij stukje droger en droger. Geen spoor voor slicks maar ook niet nat genoeg voor de Matadors achter onder mijn pien. Diverse Alfa 75V6 rijders zitten me op de hielen en als ik meer door mijn zijruitje aan het kijken ben dan door de voorruit laat ik ze er wijselijk langs. Dat zijn ook inmiddels de jongens van Paul Geeris Motorsport. Tjarco Jilesen , Ed van Heusden en Peter van de Molen hebben duidelijk beter rubber onder hun wagen dan ikzelf. Ze gaan hard en na weer een waarschuwing van de achterkant van mijn trouwe race kameraad laat ik ze gaan. Naar huis brengen die auto denk ik bij mezelf en dat is een wijze raad aan mezelf die ik ook opvolg. Goed deze banden kunnen ook op de stapel is het eerste wat ik uitbreng als ik mijn monteurs weer zie in de paddock. Dat zeiden wij je al drie jaar is de repliek bijna in koor. Hmmmm dat wordt dus weer sparen voor een nieuw setje. Twee 10^e plekken algemeen, weer een overwinning in de Divisie II daar mag je mee thuis komen na een weekendje Spa.

Ik ben supertrots op het team. Marcel is heerlijk te keer gegaan met zijn Opel, heeft megagevechten gehad en heeft als ik zijn gezicht zie voor het eerst dit jaar echt genoten achter het stuur van zijn oude maatje. Voor Ronald ben ik superblij, hij heeft misschien wel het meest klote seizoen van ons allemaal. Een crash, door mij, een blokje wat ontplofte, kan een mens meer hebben. Ronald heeft een verrotte rug, gaat daar in de week voor het evenement diverse keren doorheen, maar die is, dat blijkt, sterk genoeg om alle ellende te dragen. Dat hij met zijn nieuwe brommer uiteindelijk sneller gaat als ooit tevoren op de uitdagende baan in Spa is een enorme opsteker. Ruben maakt in de regen een verkeerde bandenkeus en glibbert en glijd naar de finish van race 2. Kluit heeft laten zien dat de Groep IV een topper is geworden. Gevreesd werd dat de korte bak niet zou werken op Spa maar dat bleek in de praktijk allemaal wel heel erg mee te vallen. In de regen had Kluit het niet naar zijn zin en na een paar enorme waarschuwingen, eraf gaan op Eau Rouge is echt geen pretje, parkeerde hij wijselijk na een paar ronden de groene Alpine in de tent van de Equipe op de paddock. Dan heb je ballen, ben je geen mietje zoals hij zelf dacht, maar een coureur met heel veel verstand. En die zijn soms op een hand te tellen.

Nog een race, we gaan groots uitpakken op Zandvoort 2 en 3 september. 2011 was tot nu toe fantastisch, Zandvoort met straks weer meer dan 40 auto’s een giga uitsmijter.

New engine, Dinand did it, it works, kugelfisher injection........

LE MANS STORY
2-3 July 2011



Randall at LMS 2011

Ron at LMS 2011

Le Mans Story, 2-3 juli 2011

Ik zit met vochtige ogen achter het stuur als ik voor de eerste maal weer vanuit de pits richting de chicane bij Dunlop brug rijd. Het waren 5 hectische weken. Na de crash op Zolder was het in eerste instantie game over. Maar door weer met zijn allen keihard te werken en vooral de hulp van autoschade Vreeken en Tim Tuning is het weer gelukt. De auto is weer als nieuw, voelt vanaf de eerste meter alweer vertrouwd aan. Le Mans, het Bugatti circuit. Ik reed er al in 2009 en het is helemaal mijn baantje. Technisch, moeilijke rempunten en vooral hier en daar heel snel. Een beetje als Zolder maar ook weer totaal anders. Mooie inhaalpunten en van die bochten die je elke ronde anders neemt omdat je het gevoel hebt dat het iedere keer nog beter kan. De euforie in de vrije training op de vrijdag van het weer kunnen rijden duurt echter maar 4 rondjes. In de Dunlop chicane begint de auto weer te trillen aan de linkerachterzijde en een bocht verder zet ik hem direct in het gras. Wiel weer los is al snel mijn conclusie en terwijl ik de verrichtingen van teamgenootjes en  andere coureurs gadesla besef ik dat we met een mega probleem zitten. In vijf jaar racen hebben de wielen nooit een probleem opgeleverd en nu gaat er eentje constant loszitten. Het vertrouwen is een beetje weg en nadat ik door de depannage wagen ben terug gebracht naar de pits storten al snel mijn maatjes zich op de auto om de oorzaak te ontdekken. Een veel groter probleem zit er bij Ronald. De motor van zijn M3 produceert geluiden die nooit in het woordenboek van BMW hebben gestaan. Al snel is de conclusie dat een klep is gebroken en het is over en uit voor mijn maatje. Daar baal ik enorm van, ben er meer mee bezig dan mijn eigen sores. We proberen Ronald over te halen om in de Opel te stappen maar hij wil daar niets van weten. Berusting is er niet echt, je mag gerust balen als het ontnomen wordt om fun te hebben in Le Mans, maar Ronald laat het allemaal over zich heen komen op een manier waar ik diep respect voor heb. De rest van het weekend zit hij ons met zijn camera achterna. En dat geeft soms ludieke plaatjes. Ronald is gelukkig zo slim geweest om twee vrije trainingen in te kopen. Daardoor kan ik nogmaals testen of het wiel dat nu gerepareerd is door de crew wel vast blijft zitten. Het heeft even wat tijd nodig. De eerste ronden voel ik alles en hoor ik geluiden die er helemaal niet zijn. Maar als ik na een korte stop in de pits voor een laatste check hoor dat alle wielen nu wel blijven vastzitten kan het koppie weer op nul. Le Mans Story kan voor mij nu echt van start gaan.

In de kwalificatie op Zaterdag middag ben ik de snelste van het team. Toch ben ik niet tevreden. In 2009 was ik met een mindere auto sneller en dat zit me heel erg dwars. Voor het gevoel gaat de auto super, heb wel in druk verkeer gezeten, maar nog moet er gemakkelijk een seconde of twee sneller gereden kunnen worden. Ik blijf analyseren waar ik het laat liggen maar kom er in mijn hoofd niet echt achter wat er fout gaat. Ron zit vlak achter me met de Groep IV. Dat is super oké we weten het potentieel van die auto en voor de wedstrijd proberen we een andere afstelling aan de achterkant. Marcel met zijn Opel gaat ook stuk. Dat is nummer twee, het moet niet op die manier door blijven gaan. Een tussenas breekt en die vind je in een land met voornamelijk franse auto’s natuurlijk voor een Duitse bak niet heel erg snel. Twee auto’s in de Equipe Jaronn tent aan de kant, verscholen in een hoekje. Marcel laat het allemaal heel rustig over zich heen komen en Ikzelf  ben door de twee pechgevallen not amused maar het is niet anders.  De eerste race van het weekend wordt om 8 uur ’s avonds gereden. Is ook weer eens iets anders. Wel lekker voor het race materiaal want overdag is het bloedheet op het circuit van Le Sarthe. Het is weer gewoon 2009. Le Mans is speciaal ook voor de fransen en vanaf het begin van de opwarmronde is het dus menens. Er wordt door sommige al gereden alsof de wedstrijd van start is gegaan. Wanneer die echt van start gaat is het meteen groot feest in de eerste chicane. Ikzelf weet alle malheur te omzeilen en weet gelijk een paar plaatsjes te winnen. De kop van het veld rijdt met ronden tijden die gemiddeld 6 seconden per rondje sneller zijn al snel van mij weg. Om mij heen vormt zich een groepje Franse rijders die er helemaal voor gaan om mijn roze pien voorbij te steken. Een Jide, een Alfa GTV6  en een hele rode maar vooral bloedsnelle Mini gaan het gevecht vanaf ronde 3 totaal met mij aan. Het worden 22 hele lange minuten en ronden lang strijden we om elke millimeter. Een foutje of verkeerde inhaalactie bij het inhalen van een achterblijver kost meteen een of twee plaatsjes. Carini de coureur van de Mini danst voor mij alsof het een balletdanser is die te warm schoeisel aanheeft. Elke bocht komen de wieltjes los en ik zit er eigenlijk wel een beetje van te genieten. Jocelyn Pirio in zijn Jide is van een ander kaliber. Eentje die nooit opgeeft maar ook wel zo af en toe de grens opzoekt van het net niet toelaatbare. Oppassen dus want zijn acties zijn soms echt imbeciel te noemen. 

In de laatste ronde weet Pirio mij toch te pakken als ik geblokkeerd wordt door een dikke Camaro. De sprint naar de finish met de Mini win ik nipt. 11^e word ik algemeen, 4^e bij de YTCC, dat allemaal vanaf een 16^e plaats niet gek. Belangrijker is dat ik uiteindelijk toch sneller ga dan in 2009. Het zijn maar 8 tienden minder, veel minder als verwacht maar ik ga sneller. Heb wel zoiets van zo slecht was de auto twee jaar geleden dus niet. Mathijs in zijn BMW 635 is ook lekker gegaan. Zit ik er in de training nog voor, tijdens de wedstrijd kan ik zijn tempo niet volgen. Mathijs wordt 6^e algemeen en pakt een podium bij de YTCC. Dat is top in dit sterke veld. Ron Kluit heeft het druk met Ruben in zijn oude trouwe 325 en Anita Renes in de altijd snelle Lotus Sunbeam. Zij hebben net als ik met zijn drieën ook een wereld wedstrijd. Ron wordt 18^e en is daar niet echt tevreden mee. Hij snapt nog steeds niet hoe ik zo snel kan gaan terwijl ik het allemaal niet al te serieus neem. Daar heeft hij een punt. Ik weet dat we inmiddels op de goede weg aan het gaan zijn met de Groep IV en dat het echt niet meer lang zal duren voordat de rollen omgedraaid zijn. Ron is bloedserieus met de afstelling bezig en voor de tweede wedstrijd wordt er nogmaals van alles veranderd. Ikzelf heb vaak zoiets bij mijn auto van hij doet het dus hij doet het. Afblijven. Dat serieus nemen is er een beetje uit bij mij. Sinds de ziekte van Ine wil ik alleen nog maar lol hebben en het gehele weekend staat dus in het teken van dat uitgangspunt. Racen op de baan neem ik best nog wel bloedserieus, eenmaal alleen in de auto kan ik mij eindelijk afzonderen van alle commotie die een weekend met zich meebrengt. Buiten de auto komt er als lid van het bestuur van de NET Services YTCC veel van de organisatie en andere deelnemers op mij af. De schaarse minuten die overblijven wil ik dus plezier hebben. In Le Mans helpt het team me daar van alle kanten bij.

Tijdens Le Mans Story ben ik de pispaal van het team. De auto roze spuiten na het ongeluk is zo hier en daar niet al te goed ontvangen binnen de ploeg. Maar het doel is wel bereikt. Publiciteit halen we genoeg met het kleine “roze”monster.  Mijn teamgenootjes trekken de ongein factor helemaal open. Achterop zit al snel een roze varkensstaartje, in de auto een barbie pop, op mijn helm worden roze konijnen oortjes geplakt, er is een roze pet, een handdoek en keukenschort met daarop de tekst “Randall “KEN” Lawson, u begrijpt KEN slaat natuurlijk op de mannelijke Barbie variant dus dat is voortaan de bijnaam. Een roze borstel om mee te nemen onder de douche, roze shampoo, roze kerstverlichting en drink flesje en zelf een roze stuurhoes, een cadeau van de Alfa rijders voor in mijn bus.

Waar halen ze het vandaan. Het is het gehele weekend bal rondom de Equipe Jaronn tent en als ik zelfs met roze nagels rondloop gaan zelfs de franse rijders twijfelen of ik wel echt getrouwd ben. Missie geslaagd we wilden aandacht die hebben we gekregen.

Een dag na het evenement halen we zelfs de plaatselijke kranten met een foto van ons zwembad voor de tent op het paddock. “Paddock Organises, les Hollandais sont tout prevu, Meme le besoin de fraicheur’ , staat er onder de foto. In 2012 maar een 50 meter bad met duikplank meenemen om dit weer te overtreffen. Dan wordt het watergevecht dat we op zaterdag hebben onder een strak blauwe hemel met wat andere rijders op de paddock vast ook nog grootser aangepakt. Er gebeurt veel in en rondom de paddock tijdens LMS. Alles is eigenlijk niet na te vertellen.

Prime time gaan we met een uur vertraging van start voor de tweede race van het weekend. Veel commotie in de aanloop daarnaar toe. Gepland als een 25 minuten race wordt al snel duidelijk dat de fransen een 40 minuten race hebben gepland. De auto’s worden tot de nok toe vol gestouwd. Als we de pre-grid naderen wordt de race weer ingekort tot 25 minuten wegens het uitlopen van het tijdschema. Velen zijn not amused maar anderen vinden het prima met de hoge temperaturen. Het materiaal heeft toch al veel te lijden het weekend. De nieuwe remmen die voor de laatste race op mijn auto zijn geplaatst aan de voorzijde spelen mij de eerste ronden flink parten. Ze lopen iets te straf aan. Alsof ik door een hand word tegengehouden op de rechte stukken. Rijders die ik in de eerste race kon volgen of voor kon blijven rijden van me weg alsof ik stil sta. Na drie rondjes begint er gang in te komen en kan ik weer naar de tijden rijden van de zaterdag race. Inmiddels heeft Ron zich dan al bij mij gemeld met de Groep IV. Zijn veranderingen aan de auto werken goed en voor het eerst dit jaar kan hij mijn nu inmiddels hogere tempo goed volgen. We rijden samen naar de groep voor ons. Ron valt zo hier en daar aan maar zet niet door. Zijn auto heb ik als snel door is veel sneller. Kan de bochten veel korter nemen en ook het uitbreken aan de achterzijde is zo goed als verdwenen. Ikzelf zit niet meer geconcentreerd achter het stuur. Vanaf ronde drie valt de oliedruk meter steeds naar de nulstand (blijkt later een defecte sensor) en dat geeft geen lekker gevoel. Druk wordt er overlegd via de radio met de jongens in de pits maar die weten natuurlijk ook niet wat er aan de hand is. Omdat de temperaturen van olie en water niet oplopen besluit ik door te gaan. Maar ondertussen zit ik meer naar de meters te kijken dan naar de weg. Ron heeft het snel door dat er wat aan de hand is. Haalt me op het rechte stuk in en gaat veel te hard de eerste bocht in. Zijn auto breekt uit, ik heb zoiets van dat wordt weer plakken, maar miraculeus weet Ron de auto op de baan voor mij te houden. Voor het eerst in een wedstrijd voor mij. Die moet ook met een grote smile op zijn gezicht zitten bedenk ik mij zo. Wel heb ik zoiets van hé ouwe dit is LMS mijn feestje die ga jij nu nog niet verstoren. Ik weet dat je komt maar dit is effen te vroeg nog. Twee bochten verder zet ik de roze barbie van mij er weer naast. Ronden lang knallen we door en nipt win ik van mijn teamgenootje. Ron heeft ondanks zijn verlies een grote lach op zijn gezicht. Eindelijk weet hij dat ik te verslaan ben. Dat was en is zijn doel nog steeds. Ron was er al lang klaar voor, de Gr IV nu door alle veranderingen eindelijk ook. Ik ben gewaarschuwd voor Spa maar vind het oké. Twee Alpines die voor op papier veel snellere wagens zitten dat was het Prio 1 doel en dat is bereikt.

De equipe heeft en dat is crue te zeggen met twee rijders die er iets anders over zullen, en dat van mij ook mogen, denken , een topweekend achter de rug. Beiden Alpines hebben voor de velen aanwezige Alpine eigenaren een fantastische show weggegeven. Mathijs en Ruben hebben weer megagenoten van het rijden in hun BMW. Spa is maar over twee weekjes. Drie auto’s moeten technisch weer op orde worden gebracht. Weer een andere vooral budgetair gezien hele uitdaging…………

We did it, yes it is ready for Le Mans.............

Special thanks to VREEKEN AUTOSCHADE HAARLEM (Marcel, Piet, Leen), TIM Tuning Zandvoort (Marcel, Ron, Martijn), Gerard van der Heijden Reklame (Gerard & Michael)  and Ine for her patience........

Reparatie schade Zolder

Geen optie, niet rijden. Dat is duidelijke taal. Marcel Planting van Autoschade VREEKEN in Haarlem valt daarin niet tegen te spreken. Hoewel Randall in eerste instantie de handdoek in de ring wilde werpen was vanaf de maandag na de wedstrijd in Zolder al duidelijk dat Marcel daar heel anders over dacht. De Alpine staat dus in het prio 1 reparatie dok van de hightech schade werkplaats van VREEKEN Autoschade waar het alle hens aan dek is om de grote schade te herstellen. Minimaal 3 maanden werk in 5 weken. Dat worden korte nachtjes. Volgende discussie puntje is al gestart. DE KLEUR ????????

  
Zolder Race festival
20-22 mei 2011

Verdomme nee hè niet weer, het zijn de eerste gedachten die bij mij opkomen als ik vanachter de vangrail naar mijn midden op de baan staande Alpine kijk. Het is een compleet Deja Vu gevoel met twee jaar geleden toen we ook een paar weken voor Le Mans Story de auto met grote schade naar huis konden brengen. Mijn pien ziet er midden op de baan als een wokkel uit. Op een van de snelste plekjes hier op het circuit van Zolder is net daarvoor mijn linkerachterwiel afgebroken en kon mijn stuurloze kleine racewagen helaas niet meer ontweken worden door een Fransman in een mooie Alfa Bertone en teamgenootje Ronald in zijn BMW. De gele rakker zit rondom in de schade. Ben blij dat ik niets mankeer maar zat hier dus helemaal niet op te wachten. Voor Le Mans Story is het ditmaal GAME OVER.

Als ik door de depannage auto van het circuit terug gebracht word bij ons tentencomplex zie ik de gezichten van mijn monteurs al boekdelen spreken. Die zaten hier ook niet op te wachten. Tot dan gaat het gehele weekend eigenlijk geweldig. Nee meer dan dat helemaal super. Na Hockenheim heb ik zoveel vertrouwen in de gele rakker dat ik meer dan relaxed zit te sturen. In een veld van meer dan 50 auto’s reken ik als ik kijk naar de concurrentie op een positie rond de 12^e-15^e plek. Maar in de vrije training wordt al snel duidelijk dat die doelstelling toch wel een beetje bijgesteld kan worden. Plek 7 heb ik na de kwalificatie en auto’s die in Hockenheim ver van mij wegreden hebben nu moeite mijn tempo te volgen. Ik moet even wennen aan de wat kleinere voorbanden van Dunlop die we uit pure noodzaak hebben moeten plaatsen omdat de gewone banden niet meer leverbaar zijn maar verder is alles helemaal top aan boord. Ook Ron met de groene Alpine gaat lekker en zit maar een kleine 2 seconden achter mij op plaats 11. Met een tijd van 1.50.9 ben ik ook blij. Dat is een verbetering tov vorig jaar met een kleine 2 seconden. Het geeft weer aan dat we nog steeds de Alpine aan het verbeteren zijn. Zelfs na 5 jaar ermee racen. Op de vrijdagavond wordt binnen het team tijdens een goede bbq de balans opgemaakt. Allen zitten er lekker bij. Ron wil zoals gebruikelijk nog sneller, Marcel heeft het gevoel in zijn Opel weer helemaal terug en is mega aan het boenderen, Ronald is als gebruikelijk weer het bekende duveltje uit het doosje en gaat ongemerkt ook weer op papier veel snellere auto’s voorbij. Michael kent nog wat probleempjes met de Toyota. 15 jaar stilstaan het duurt even voor de Japanse bolide echt wakker wordt.

Met een goed gevoel ga ik Race 1 op de zaterdag morgen in. Het weer is super de stemming in Zolder is super. De wedstrijdleiding maakt een zooitje van de opwarmronde voor de ditmaal rollende start. Het startveld word daardoor enorm uit elkaar getrokken. Het geeft me wel lucht om vanaf de eerste bocht meteen aan te vallen op de voor mij rijdende auto’s. En dat gaat super. Ik win meteen een plaatsje en kan meteen heel relaxed mijn eigen tempo gaan rijden. Achter mij rijden Hans Wolters, Tjarco Jilesen en Johan Beekman in hun dikke Porsches 964. Voor mij veel snellere BMW M3’s en Mick met de 21 Turbo die het nu wel een keertje doet. Hun tempo kan ik niet volgen dat is 2 seconden te hard maar de Porsches houd ik met gemak op een gat van zo’n 4 seconden. Ik hoef daar niet eens heel erg mijn best voor te doen. Vanaf ronde 8 begint echter linksachter in bochten naar rechts een rare vibratie op te treden. Ik zit te balen denk dat het lager het aan het begeven is en weet dat we dan tussen de wedstrijden door wat werk te verzetten hebben. Op de rechte stukken is de vibratie weg en ik besluit door te rijden. De rondetijden blijven hetzelfde dus het lagertje zal het wel uithouden heb ik al snel. Verkeerd gedacht dus want niet het lager maar de wielbouten zijn zich langzaam aan het loswerken. Bij het opkomen van het rechte stuk voor de laatste ronde weet ik dat er meer aan de hand is. De triling is iets erger, heb zoiets van hij is nu echt stuk maar heb nog steeds niet het vermoeden dat er mechanisch iets anders aan de hand is. Dom of niet dom ik besluit de laatste ronde rustig uit te rijden. Als ze me voorbij komen het is niet anders maar niet de finish halen na zo’n race is geen optie. In de kanaalbocht, die naar rechts gaat, gaat het echter mis. Het linkerachterwiel breekt totaal af, slaat onder de auto door en stuurt me in een 360 graden slip midden op de baan. Ik weet de auto langzaam uit de gevaren zone naar links te sturen maar een Franse coureur in zijn Alfa die ik net ingehaald heb kan mij niet meer ontwijken en rijdt de complete linker zijkant eruit. Daardoor wordt mijn wagen weer de baan opgesmeten waar de inmiddels gearriveerde achteropkomende groep van Hans, Tjarco en Johan in hun Porsches mijn losse wiel en mij net kunnen ontwijken door zelf met veel kunst en vliegwerk alle kanten van de baan op te vliegen. Teamgenootje Ronald in zijn M3 zit echter er vlak achter ook al vol in 5 en komt recht op mijn rechterzijkant af. Door een snelle ruk aan het stuur gaat hij niet dwars door mij heen maar rijdt gelukkig alleen de neus van de Alpine. Gevolg nu is hij echt stuk en Equipe Jaronn met twee auto’s flink in de schade. In de paddock kijken Ronald en ik elkaar nog steeds een beetje geschrokken aan. De knuffels bij elkaar zijn hard nodig. Dit had ook heel anders kunnen aflopen. De balans na de eerste wedstrijd is niet heel succesvol voor het team. De gele Alpine kan in de hoek die doet het echt niet meer, de schade aan de BMW is enorm maar kan gerepareerd worden voor race 2, Michael valt weer uit met koppelingsproblemen ondanks dat het allemaal vernieuwd is voor Zolder, Marcel heeft schade aan de Opel door een Fransmannetje die even de weg kwijt was en is behoorlijk en heeft de laatste ronden een vreemd brandstofdruk probleem wat snel in de paddock na de wedstrijd opgelost word. Ron heeft de wedstrijd zonder incidenten uitgereden en de andere coureurs zijn daar terecht wel een beetje jaloers op.

De mineur stemming binnen de Equipe is groot maar met vereende krachten worden de auto’s toch weer klaargezet voor race 2 in de namiddag. Het is een rare gewaarwording voor mij. Zelf niet achter het stuur zitten in een NET Services YTCC race en het is even wennen om te zien hoe collega coureurs een lekkere wedstrijd aan het rijden zijn. Ron, Michael, Ronald en Marcel hebben allemaal hun momentjes in de chicane waar ik met de rest van het team sta te kijken. Leuk om eens de commentaren van de zijkant te horen. Die jongens bouwen dus als wij aan het rijden zijn hun eigen feestje.

Le Mans is 6 weken weg.  Het wordt goed nadenken of ik zo’n zelfde actie als twee jaar geleden toen we in 4 weken een nieuwe auto bouwden nog een keer ga uitvoeren. Ik ga nog een week op vakantie met mijn meisje dat had ik haar beloofd. Die hebben we al meer dan twee jaar samen niet gehad. En eigenlijk vind ik dat na de afgelopen twee jaar met allemaal chemo behandelingen het belangrijkste wat er is. De pien is even niet meer mijn meisje heb ik gelukkig nog wel. Daar wil ik oud mee worden. Soms moet je het leven relativeren. Het worden korte nachtjes slapen wat te doen. Halen we Le Mans Story en kan de auto gerepareerd worden is dat oke, halen we het niet, ditmaal ook geen probleem.

Zandvoort test 1 mei 2011


Tijdens het DNRT evenement op Zandvoort reed Randall ditmaal een keer in de Groep IV A310 om eens het verschil van beiden auto's aan te voelen. De gehele dag werden verschillende set-ups geprobeerd om de wagen vooral in de bochten veel stabieler te maken. Dat lukte niet helemaal maar de Equipe weet wel welke weg ze nu moeten gaan bewandelen om van de auto een winnaar te maken. Commentaar van Randall, "ten opzichte van mijn Groep II is dit een lastige wagen. Respect naar Kluit dat hij er hard mee durft te gaan. Maar met een rustiger achterkant is dit ook wel een wagen die ik in de toekomst echt niet meer ga bijhouden met mij Gr II. Deze A310 is een beest in alle opzichten, het was net of ik in bed lag met 6 jonge meiden van 19 en dat houd ik op mijn 49ste ook niet meer bij. Gaan we wel aan werken om de auto stabieler te krijgen".


foto's Geert Langelaan en Carlo Senten

Hockenheim Historic 15-17 April 2011

17 April 2011

Einfach eine Geile Zeit
Hockenheim 15-17 April 2011

We are loving it !!!!!
New engine is getting ready piece by piece

New livery Group IV for 2011

Zandvoort wintertest 11 maart 2011

De leerling verteld het de meester !!!!!!!!

Equipe Alpine winter 2010/2011

Groep II in the workshop
28-01-2011

Still 75 days to go.
The Alpine Gr II is now in the workshop of Tim Tuning in Zandvoort where work will be done to improve the front brakes and rear suspension. In the rear the new 635Csi of Mathijs.

Under construction

Work in progress, the new engine for one of the A310 racecars is under construction. And it is a beauty........

 

Winterproject

New car of Robert Jan is in the making. Enough work this winter to get it ready in time

2010
#202 Randall Lawson - Renault Alpine A310 Group II
#222 Ron Kluit - Renault Alpine A310 Group IV

onboard bij Ronald Finale races Zandvoort 9/10/2010 Race 1

Finale races Zandvoort
9-10 oktober 2010

Ik snap er helemaal niets van. Heb net in de eerste race van het weekend een bere wedstrijd gereden met een heel vlak schema maar hoe ik mijn kleine Alpine maar ook over het asfalt in de duinen smijt ik krijg maar geen tijd van onder de twee minuten eruit geperst. En als je steeds maar op een vlak schema van 2 blank zit is dat knap frustrerend. De gedachte dat ik in dit veld nog een wedstrijd kan winnen is al lang uit mijn systeem daarvoor gaat de nieuwe generatie YTCC bolides gewoon te hard. Maar mezelf verbeteren hier op Zandvoort dat is wel de bedoeling van dit weekend. Een 1.59 en liefst een 1.58 is toch wel de doelstelling tot nu toe maar zowel in vrije training, kwalificatie als in deze wedstrijd die van begin tot einde full pull gaat lukt het me niet. Dan maar op de zondag opnieuw proberen jochie fluister ik mezelf in mijn oor.

Tot dan toe gaat het met de rest van de Equipe helemaal top. Ruben probeert nog wat andere banden uit, rijdt in de paddock met achteruitrijden het net door mij gerepareerde linkerspatbord weer aan flinters, maar gaat verder wel weer lekker met zijn M3. Hoewel het niet handig blijkt om in race 1 met een aangetrokken handrem weg te rijden. Dat is ook wel weer een leermomentje voor een volgende keer. Ronald zit misschien wel het lekkerste in zijn vel van de Equipe. De vriendschap met zijn M3 dat begin dit jaar besloten werd krijgt een steeds voller karakter. Het zijn de beste maatjes aan het worden. Ronald is niet alleen in de paddock een vriendelijke gozer maar dat ook nog een beetje teveel op de baan. In de YTCC een goede eigenschap maar hij doet zichzelf daar af en toe wel wat tekort mee. Ronald en zijn M3 zijn inmiddels zo’n snel koppel, gedurende het hele weekend blijft hij zich verbeteren en zit dicht tegen de 2 minuten grens aan te hikken, dat in 2011 de rest van de Equipe hard zal moeten rijden om hem bij te houden.

Ron in overleg na trainingen

Het meest trots ben ik op Ron Kluit. Het begon dit jaar als een geintje om hem in de tweede Alpine te zetten. Maar ik heb me daar behoorlijk in vergist. Ron blijkt een serieuze racer te zijn. Veel meer daarmee bezig dan ikzelf. Hij is vanaf het begin alleen maar gefocust geweest hoe “zijn” Alpine sneller te krijgen. Weken, nee zelfs maanden heeft hij alleen maar daar aan kunnen denken en loopt inmiddels een heel team met technici om zich heen te verzamelen om die doelstelling te bewerkstelligen. Een soort Michael Schumacher kan je wel stellen. Ron gaat daarin heel ver, wil zelfs Universiteiten benaderen en ik laat hem zolang het budget het toe laat daarin gaan. Want ons zorgenkindje de groene Alpine gaat helemaal top. Is sneller en vooral betrouwbaarder geworden als ooit tevoren en inmiddels ook helemaal een eenheid aan het worden met Ron zelf. Ron blijkt het racen zeker niet verleerd te zijn. Ik ben in mijn trouwe Groep 2 nog steeds iets sneller maar zal ook aan de bak moeten om Ron in 2011 nog voor te blijven. Want dat Ron met het groene monster dan zeker harder zal gaan is zeker en ik heb inmiddels dit wedstrijd weekend al na de kwalificatie bij mezelf besloten dat in 2011 niet ikzelf, zoals eigenlijk gepland, maar hij de groene mag gaan besturen. Ron steelt het gehele weekend de show met zijn auto, staat prominent in het programmablad, gaat veelvuldig over de speaker van het circuit en gaat mede door de nieuw gemonteerde uitlaat van GD Exhaust vuurspuwend over het circuit. De fotografen langs de baan zetten al snel een wedstrijd in wie daar de mooiste plaatjes van kan schieten.

Op zaterdag avond begrijp ik weer waarom ik voor de NET Services YTCC gekozen heb. Bij onze tent staat de BBQ vol te branden en mijn sponsor Carlo staat daarop voor iedereen die maar aan komt lopen lekkere worstjes te braden. Het is waanzinnig gezellig en als al het eten op is en de hele gemeente zich daarna verplaatst naar de feest tent van Paul Geeris Racing wordt het onwijs gezellig laat. Met het team van Paul hebben we al het gehele jaar een strijd op de paddock wie het leukste geintje kan uithalen. Het staat 2-0 voor onze Equipe en ik probeer uit te vissen wat ze gaan uitspoken. Paul en zijn mannen laten buiten jullie kunnen toch wel tegen een geintje niets los en de hele zaterdag avond zitten we elkaar in de feesttent te jennen. Thomas Egbers is dan inmiddels al uitgewisseld met Jan Ploeg. Jan mag aan Porsches gaan sleutelen, Thomas in Alpines gaan rijden. U begrijpt het, het is bere gezellig. ’s Morgens loop ik met een verschrikkelijke houten kop richting de wc. Tot mijn grote schrik, het is half negen, moet ik in de rij staan om mijn blaas te legen. Zo druk is het inmiddels dan al op de paddock. Als ik even later in mijn korte broek, want het is dan wel oktober maar bijna zomers warm, wordt nagefloten door een stel veel te schaars geklede pitspoezen ben ik gelijk wakker. Wat de fuck is hier aan de hand denk ik bij mezelf. Het blijkt dat Formido bouwmarkten zijn PR werk goed heeft gedaan. Want uiteindelijk komen er zo’n 19.000 bezoekers op de racedag af en is het niet alleen enorm druk maar ook gezellig op de paddock. Dit zijn de evenementen waar we als YTCC thuis horen zit ik bij mezelf te denken als ik in onze tent kom voor het ontbijt. Er heerst serene rust in het team. Marcel Poelman en John in het team inlijven voor de technische bijstand dit weekend heeft zijn werk gedaan. Technisch loopt alles op rolletjes en net zoals op de Nurburgring hoef ik me over alle auto’s helemaal geen zorgen meer te maken. Ron, Jan, Dinand, John, Glenn en Marcel hebben alles onder controle en de wagens zijn er dan ook voor race 2, prime time op de Zondag, helemaal klaar voor. Ikzelf ook want de baan ziet er top uit en voor veel publiek wil je altijd je best doen. Als ik mezelf klaar maak lopen er verschillende monteurs van Paul Geeris Racing zenuwachtig om de auto’s van onze Equipe heen. Ah gaan ze dan toch wat uithalen zit ik te bedenken. Vlak voordat we de baan oprijden plakt er één een sticker op mijn linker spatbord. De klootzakken denk ik ze flikken toch wat op het laatste moment, geen idee wat kan niet zien wat erop staat maar dat ze ons terug pakken is nu wel duidelijk. Als we uiteindelijk van start gaan, de weg daarna toe is door misverstanden van wedstrijdleiding en de eerste startplaatsen heel erg lang, heb ik al lang door dat het vandaag gaat gebeuren. Al vanaf de opwarmronde ligt mijn karretje top en mede doordat de baan er super bij ligt weet ik zeker dat een 1.59 erin zit. Het zal echter heel anders lopen. Na de start houdt Mick me in zijn R21 bij het opkomen van de Hunserug mega op. Marc Engelhart gaat me op vol vermogen voorbij maar remt veel eerder dan verwacht weer voor het Scheivlak. Ik zet de Alpine er aan de binnenkant tussen en als we samen het Scheivlak indenderen stuur Marc in om zijn ideale lijn te pakken. Begrijpelijk want met een Porsche heb je die net zoals ik in een Alpine gewoon nodig. Helaas zit ik net daar en we raken elkaar door het gehele Scheivlak twee keer behoorlijk hard in de flank. Met veel pijn en moeite houd ik de auto op de baan en ook Marc moet alle zeilen bijzetten. Bij de volgende bocht heb ik meteen zoiets van game over. De auto trilt enorm en ik kan nog maar net mijn handen op het stuur houden. Ik ben pist, niet zozeer door de klap maar die 1.59 kan ik nu wel vergeten. Ik pers er alles uit wat erin zit kom niet meer tot toptijden, moet op het rechte stuk tot twee keer toe door de trillingen mijn bril weer op mijn neus zetten en heb maar een doel de finish bereiken. Dat lukt met hangen en wurgen. Het mooie is dat twee rijders vol met adrenaline altijd een eigen verhaal hebben. Ik ben boos op Marc, Marc die helaas uitvalt enorm op mij. Als de wedstrijd leiding mij uiteindelijk gelijk geeft heb ik daar vrede mee maar ben ik nog steeds niet gelukkig. Race ongelukken, het is mijn eerste contact met een andere rijder in vijf jaar YTCC racen, kunnen altijd gebeuren, soms huilt er een in dit geval twee. Marc zijn Zondag is verpest die van mij ook en dat was in de ochtend bij ons beiden echt niet de bedoeling.

Terug bij de tent zie ik al mijn monteurs met shirtjes TE KOOP aanlopen. Zo erg was mijn race nu ook weer niet denk ik bij mezelf. Maar al snel blijkt wat voor een waanzinnige grap Paul Geeris Racing ons bakt. Overal zitten stickers TE KOOP opgeplakt. Van gereedschaps kar tot BBQ, van tent tot motorhome, van brommer tot zelfs de hond van Dinand en Arianne, van auto’s tot olie lekbakken. Overall in de paddock zijn flyers uitgedeeld dat ons team in zijn geheel in staat van faillissement verkeerd en nog dezelfde dag door de curator verkocht wordt. En dat gebeurt allemaal terwijl wij zitten te racen, de grap wordt zo serieus genomen door het aanwezige publiek dat Ine de vreemdste figuren kijkend in gereedschaps kisten en motorhomes terugvind. Die zit, ik moet er vreselijk om lachen en begrijp nu waarom op zaterdagavond Paul de gehele tijd maar zat te vragen of we tegen een geintje konden. 2-1 is de stand en wij hebben de gehele winter de tijd om wat te verzinnen. Zal niet gemakkelijk zijn dat te doen omdat de lat inmiddels door Geeris racing heel hoog is gelegd. Maar misschien daarom is racen in de NET Services YTCC wel zo leuk.

GD EXHAUST

Don de Vink van GD Exhaust leverde vlak voor de Finale races een ongelofelijk kunstwerk af aan de Equipe. De door hem gemonteerde speciaal gebouwde uitlaat deed precies wat hij moets doen. Extra vermogen en extra stil.

Nurburgring Oldtimerfestival 2010
10-12 september 2010

ZOLDER SUPERLEAGUE FESTIVAL 16-18 July 2010
23-07-2010

Ron Kluit begrijpt er helemaal niets van. Hoe kan je nou racen als je zoveel aan je kop hebt. Niet normaal waar jij allemaal mee bezig bent op het circuit. Hij heeft misschien wel een beetje gelijk. De aanloop naar het Superleague Racefestival op Zolder is alles behalve gemakkelijk gegaan. Geen problemen bij het team maar wel met de organisatie van het YTCC evenement. Van alles ging er mis en het wegblijven van veel beloofde deelnemers van de Classic Racing League zorgde ervoor dat ik de gehele week voor het evenement bezig was om extra rijders richting Zolder te krijgen. En dat is een hele moeilijke opgave. Uiteindelijk staan er toch nog 31 rijders aan de start van alweer de 5^e en 6^e race van de Netservices YTCC Challenge. Veel te weinig en ik zit dan ook met een beetje rot gevoel in mijn maag op Zolder. Als organisatie gaan we met zo’n 10.000 eurie het schip in en dat zit me totaal niet lekker. Ik maak me zorgen om de toekomst van mijn geliefde race klasse want op deze manier kunnen we gewoon niet doorgaan. Er volgen veel gesprekken met diverse rijders , organisaties uit binnen en buitenland op het circuit. Zoveel dat het zelf racen bijna bijzaak wordt. Zo iets van oh ja er moet ook nog een overalletje aangetrokken worden. Als controle freak heel moeilijk want ook in de eigen Jaronn tent bemoei ik me met van alles en nog wat. Maar sleutelen vind ik nu eenmaal ook heel erg leuk en Ron, Jan en Dinand mijn monteurs kunnen dat soms moeilijk accepteren. Hebben ze ook wel weer gelijk in natuurlijk. Want waar de baan die van mij is is het paddock hun domein.

De droom, mijn droom, komt dit jaar wel een beetje stukje bij beetje uit. Ik wilde altijd naar minimaal een team van twee Alpines A310 op de baan. Eentje fatsoenlijk aan de start krijgen is al een hele opgave. Twee blijkt nu na 6 wedstrijden een bijna onneembare vesting. Het in de praktijk brengen daarvan is veel moeilijker dan gedacht. Niet alleen financieel maar vooral ook technisch. We zijn er inmiddels achter dat beiden auto’s in alles van elkaar verschillen. Zaken die uit voorzorg veranderd zijn bij de nieuwe groene bolide blijken gewoon te doen wat ze moeten doen. Andere zaken die in vier jaar racen met de gele gewoon nooit kapot gaan of bijna geen aandacht behoeven gaan opeens bij de nieuwe aanwinst kapot. En dan moet je in je gedachten gang de knop totaal omzetten. Beide auto’s gaan runnen als twee totaal verschillende individuen . Ik zit daar met alle drukke andere zaken op het circuit het gehele weekend in mijn achterhoofd te stoeien. Zo erg zelfs dat bij de eerste training ik bijna niet meer weet welke kant ik het circuit op moet rijden. Ook wel weer spannend.

Die groene Alpine is dus even mijn zorgenkindje. Ron Kluit die ik gevraagd heb om het monster te besturen gaat er met de minuut harder en harder mee. Het vertrouwen met de auto bouwt hij langzaam op en de snelheid die hij inmiddels behaalt laat zien dat er enorm veel potentieel in de rijder en auto zit. Voor Ron gaat de ontwikkeling hem allemaal iets te langzaam maar gelukkig kan ik hem uitleggen dat je 4 jaar van ontwikkeling en het betrouwbaar maken van een Alpine echt niet in een test en 1 raceweekend kan nadoen. Zeker als de auto’s in alles van elkaar verschillen. We willen wel toveren maar kunnen dat nog net niet en het budget om een hele dag het circuit af te huren en te testen is er gewoon niet. Al met al doen we het gewoon niet slecht want beiden auto’s rijden op plekken waar vele Alpine kenners die echt niet verwachten. In positieve zin.

Als er een man nerveus rondloopt op Vrijdag is het Dinand. Drie door hem gebouwde motoren sneuvelden al dit jaar. Mijn motor bouwer slaapt vast een paar nachten niet voordat wij voor de eerste keer de baan oprijden. Maar vanaf het begin van al die motor ellende heb ik vertrouwen gehad dat het allemaal wel goed zou komen. We rijden al vier jaar met zijn motoren en nooit hebben die een slag misgeslagen. Dan moet je als rijder niet na een paar plofjes er geen vertrouwen meer in hebben. De rest van het weekend kan Dinand rustig slapen want beiden V6 blokken geven ondanks alle hitte op het circuit geen krimp. De aai die ik Dinand op Zondagmiddag op zijn bol geef zegt genoeg. Van hem blijven houden heb ik altijd gedaan. Om ons heen hebben diverse andere rijders van de YTCC wel hele grote koelings en motoren problemen. Het is inherent aan de oude garde racewagens. Dat de motor van Jeroen zijn Simca al op vrijdagochtend weer de geest geeft brengt niet alleen het humeur naar het vriespunt bij hem en zijn vader maar ook ik kan al die ellende die deze jonge racer over zich heen krijgt even niet meer bevatten. Helaas kan je nog zo’n goede motor bouwen maar als de carterplug loskomt en alle olie op de baan gedeponeerd wordt is er echt geen motor die dan nog zoiets heeft van leuk joh geen probleem we blijven gewoon lekker doordraaien. Jeroen is Vrijdagavond alweer onderweg naar huis en in zijn Renault Trafic zal de airco wel niet aangezet zijn. Zo kil is de sfeer aan boord.

Prio 1 waar we voor naar het circuit gekomen zijn is racen. Daar gaat het allemaal om nietwaar. Er zitten dit weekeinde een paar machtige apparaten in het deelnemers veld. Peter Mucke uit Duitsland met zijn Ford Capri RS3100 blijkt van een andere planeet en rijdt gemiddeld 8 seconden sneller als de rest van het veld. Goed daar moeten we ons dan maar niet druk over gaan maken. De Turbo motoren zijn dit weekeinde duidelijk in het voordeel. Mick met de R21, Erik met zijn 944 en Jan van Elderen met een machtige Ford Sierra zijn gewoon veel te snel. Die hebben het voordeel na de korte 2^e versnellings bochten dat de gaskraan behoorlijk open gedraaid kan worden. Veel sneller dan verwacht, eerlijk ik heb gezegd dat het een keer ging gebeuren, maar zo snel hoeft nu ook weer niet, zit zelfs teamgenoot Ronald met zijn M3 na de kwalificatie voor mij. Het scheelt 0.05 seconde. Helemaal niets natuurlijk maar het is toch ervoor. Ik baal, laat dat natuurlijk niet merken, Ronald is daar veel te aardig voor. We wisten dat er heel veel potentieel in de auto zat het moest er alleen nog even bij Ronald uitkomen. Na een extra racecursus via de Rensportschool is dat dus nu ook wel gelukt. Iets te vroeg in mijn ogen maar toch ben ik supertrots op hem. Goed dat betekend met een 6^e plek algemeen (de eerste twee rijders van het veld doen niet mee voor het klassement) ik dus aan de bak moet. Zeker om voorin te eindigen of überhaupt de traditie van een podium dit jaar te kunnen blijven realiseren.

Al snel blijkt dat dat podium er dit weekeinde niet inzit. De eerste race wordt een hele eenzame strijd voor mijzelf. Bij de start ben ik goed onderweg maar de 3 eerder genoemde Turbo jongens kan ik in de verste verte niet bijhouden. Achter mij de rest van het veld ook niet zodat ik een gelijkmatige wedstrijd op plek 4 uitrijdt. Wat enorm lekker is dat na al het geklooi met de auto in de vrije training en kwalificatie ik voor mezelf enorm goed aan het sturen ben. Maak nergens een foutje, op een schakelmomentje na en rijdt een superstrak schema van rondjes rond de 1.54. En dat was in de trainingen wel anders toen ik weer ouderwets de auto aan het “overdriven”was. Of ik het nooit leer zit je dan zelf te bedenken. Ik krijg dat maar niet uit mijn systeem. Tijdens een wedstrijd loopt alles op rolletjes in de trainingen is en blijft het een zooitje. Word dus een volgende discussie puntje dit jaar. Ron Kluit rijdt ook een prima wedstrijd. Doet het aan het einde iets rustiger aan omdat de olietemperatuur veel te hoog oploopt. Een 150 graden olie is ervoor om patatten te bakken en dan dient het spul niet meer waarvoor het bedoelt is namelijk smeren van de zo essentiële motor onderdelen. De crew stort zich na afloop op het probleem en met allemaal slangen wordt er versere en hopelijk koudere lucht richting oliekoeler gevoerd. Het blijkt tijdens de tweede race gedeeltelijk te werken dus we weten dat we voor de Nurbrgring met het groene monster nog even aan de bak moeten.

In race 2 moet ik wat harder werken dan in de race een dag eerder. Niet alleen is het bloedheet in de wagen, of kreeg ik dat toch van alle aanwezige pitspoezen, in mijn kielzog blijven Classic Racing League driver , de klasse waar we de baan mee delen dit weekend, Dieter Dormann in een razendsnelle BDA en jawel die verdomde Ronald mij goed volgen. Aan het einde van de race rijden ze zelfs het kleine gaatje dicht en moet ik stampen voor wat ik waard ben. De turbo’s zitten er weer voor . wederom ga ik als 4^e over de streep. Het maximale haalbare dit weekend. Ronald wordt twee keer 5^e en ik voel zijn adem steeds dichter in mijn nek blazen. Kluit zet de auto nadat die niet meer kan schakelen aan de kant. Hij heeft geen zin de boel kapot te maken. Later blijkt een kapotte koppelingscilinder de oorzaak. En dat is nu weer zo’n onderdeeltje dat bij mijn auto al 5 jaar geen onderhoud nodig heeft. Ik zei het al het is back to basic met de gedachten gang en beiden auto’s totaal anders benaderen.

Een ding heb ik dit super weekend geleerd. Als je totaal niet gestrest wilt racen moet je in de eerste plaats niet in een bestuur van de YTCC gaan zitten en de Alpines meteen verkopen . Een BMW 325i kopen, Ruben reed een totaal probleemloos weekeinde en had zelfs tijd om lekker te gaan slapen tussen de trainingen en wedstrijden. Zijn motorkap ging het gehele weekeinde niet open. In tweede instantie het in je kop vastspijkeren van de gedachte dat je 6 Alpines op de baan moet zien te houden. Dan valt al het werk dat erop je afkomt bij twee weer enorm mee. Maar misschien ben ik een beetje een masochist en vind ik het lekker om alle drukte in mijn koppie te hebben. Nog zes weken naar de volgende race, nog genoeg werk moet er verzet worden aan het nog meer verbeteren van beiden auto’s uit Dieppe en dan begint het gehele circus weer van voren af aan. Locatie de Nurburgring. Geloof het of niet ik heb er nu alweer enorm veel zin in. Vooral omdat ik mijn oude strijdmaatjes van vorig jaar op Le Mans weer tegenkom. De franse Salooncar racers. Ga wel het gehele weekeinde bij hun zitten kan ik enorm gaan relaxen want met een stukje stokbrood, Frans kaasje en wat wijn is het zelfs in Duitsland leven als god in Frankrijk. De beste manier van ontstressen.

Groep IV test Zandvoort
5 juli 2010

Behalve Ron die veel kilometers moest maken stapte ook Randall achter het stuur van de GrIV A310 van de Equipe op deze door de Harc georganiseerde testdag. "Een totaal andere wagen dan mijn A310" was de conclusie van Randall. "Veel onrustiger in de kont maar daar hebben we vandaag erg aangewerkt om dat eruit te krijgen. Is nog niet optimaal gelukt, ik ging er een keer zelfs hard mee onderuit, dus we gaan verder met de afstelling in Zolder. We weten waar we naartoe moeten, welke stappen we moeten nemen. Maar een bommetje dat is het zeker en ik denk dat in de basis deze auto sneller en beter is dan de GrII."

Weer een schooljaar voorbij
29-06-2010

Een klassefoto voor een Alpine. Zelfs de klasgenootjes van Yarick Griemelink vonden de Alpine A310 van Ron heel erg stoer. Ze moesten dus als afsluiting van het schooljaar op de foto voor het groene monster.

En dat is twee !!!!!!!!!!!!
30-05-2010

Assen 1
04-05-2010

Assen 2
01-05-2010

Is racen leuk, ja racen is leuk maar soms ook even niet. Voor de Alpine afdeling van Equipe Jaronn was het een wilde week, nee eigenlijk maand, voor de aanvang van het nieuwe seizoen. Een paar dagen voor de eerste race kon Ron Kluit eindelijk zijn nieuwe A310 uitproberen op Zandvoort. Daar ging de motor al na 4 ronden stuk. De koppakking werd eruit geblazen, waarschijnlijk een euvel wat al bij de vorige eigenaar was ontstaan. Niet getreurd de Equipe heeft voor hetere vuren gestaan en voordat zelfs Ron er erg in had zat er alweer een nieuwe motor in de achterkant van de A310.

De races in Assen werd dus de echte uitdaging voor Ron om eindelijk te kunnen knallen in zijn gifgroene raceauto. Maar veel verder dan 5 rondjes vrije training kwam de sympathieke Haarlemmer niet. Wederom liet de motor hem in de steek. Maar ditmaal is de oorzaak echter iets erger dan een koppakking. Bij het demonteren van de motor bleek die van binnen totaal verwoest te zijn. Een duidelijk gevalletje van over dat er inwendig even iets niet in orde is. De technische staf is wel enorm blij dat het euvel niet in het compleet vernieuwde koelsysteem zit. Voor Spa krijgt Ron een nieuwe motor die eerst op de testbank helemaal gecheckt zal worden.

Groep 4 in oorlogsuitmonstering
Ijmuiden 25-10-2010
Gerard van der Heijden Reklame flikt het hem weer. De nieuwe Groep 4 bolide is een topper geworden van de eerste orde.


Nog 1 week naar de eerste test
Zandvoort 20-04-2010

En we worden steeds minder nerveus, nog een paar kleine zaken afhandelen en dan is ook de GrIV klaar voor de eerste confrontatie met circuit asfalt

Nieuwe motor Groep II top
Zandvoort 08-04-2010 ; foto's Paul Sluiters

Het was stil op Zandvoort en de natuur rukte alweer op richting circuit. Ron en Randall reden op een zo goed als verlaten circuit rustig de motor van de GrII Alpine in. Ze kwamen af en toe een hert of vos tegen. De motor loopt super, Dinand de EAJ motorspecialist heeft weer een toppertje afgeleverd en na een sessie van zo'n 3 uur achter elkaar rijden waren er genoeg kilometers gereden om dadelijk op Assen zonder zorgen de gaskraan totaal open te trekken.

He's green, very much green !!!!!!

HIJ IS GROEN, HEEEEEEEEEEL GROEN
06-04-2010
We kunnen ze wel knuffelen het hele Vreeken team maar vooral Marcel Planting van Autoschade Vreeken in Haarlem. Tot op het laatste moment was de kleur bij het team niet exact bekend die Marcel op de nieuwe Alpine zou spuiten. Goed we wisten dat hij groen zou gaan worden maar wat voor een kleur groen bleek pas toen de eerste keer het spuitpistool open ging. En we zijn verbijsterd. Marcel heeft het weer voor elkaar en de nieuwe auto een kleur gegeven die zeer zeker weer zal opvallen bij de tegenstanders en toeschouwers van het Netservices YTCC. Ron Kluit was laaiend bij het aanschouwen van zijn nieuwe bolide. Dit is echt gaaf en hij toonde een grijns op zijn gezicht van oor tot oor. Marcel en zijn enthousiaste team hebben weer een topstukje afgeleverd. De auto is zo mooi gespoten in de hypermoderne spuitcabine van het nieuwe onderkomen dat velen wel weer zullen zeggen dat hij eigenlijk te mooi is om mee te racen. Maar ja sorry daar is hij wel voor gemaakt dus we gaan er in 2010 helemaal voor.


Marcel met het tape in de mond heel serieus en altijd een big smile bij Piet Vreeken

Yep groen heel erg groen

Alpine Gr IV
01-04-2010


Het is zweten in het Alpine kamp want de nieuwe Gr IV Alpine van Ron Kluit ligt ongeveer, door zeer drukke werkzaamheden bij de spuiter, 2 weken achter op schema. Het wordt dus dag en nacht aan de arbeid om hem klaar te krijgen voor Assen, maar heeft de Alpine afdeling wel eens niet voor hetere vuren gestaan ???

Opbouw GrIV in volle gang
Ze zitten niet stil bij autoschade Vreeken in Haarlem, er wordt druk gewerkt om de Alpine heel snel zijn nieuwe kleurtje te geven.

HistorX

Engine rebuild for the Group II A310

Onverwacht toch wat probleempjes met de motor van onze trouwe Groep II Alpine. Onze motor engineer Dinand vond vooral wat problemen bij het meten van de compressie. De cilinders toonden daarbij ontoelaatbare verschillende waarden. Dinand besloot drastisch in te grijpen en heeft de motor een complete rebuild gegeven. Hij is van top tot teen vernieuwd en belooft in het nieuwe seizoen daardoor nog beter te gaan presteren.