Martini MW2 – 1969 Bernard Pascal

 

545621937


Sans titre-15 (Medium)

Martini MW 2 1969 – Formule France 1970 – ex Bernard Pascal

new in our collection this beautifull Formule France car from 1969. The Martini MW2 is from the days that many big names started their carreer in this famous “monoplace ” serie.

92812011f32391a65920dd1ef85a90f8502c356f-e1453031813199 9646252207_e944839a2f_b CD2014_0334-1024x683 ccd8da9904bde721a165fbc4ed54acae0820c2b2-e1453062039151 3fa79900086316deed3c6060b1dd9ba17a527cb5

The car was found in the forest of “La Gombe” through the old driver from 1970 Bernard Pascal in 2010 and was restored through him to the wright specifications of the seventies in two years. This completely new beauty is now  in our race garage and you are always welcome to have a look at it.

Coupe Florio 2015 from Vincent Follézou on Vimeo.

 

Martini MW2 Formule France – pilote Bernard Pascal.

Terwijl we aan de keukentafel in een huisje zitten te kijken naar een tv scherm waar de race beelden van de Formule France uit 1970 aan ons voorbij schieten, vloeit de Champagne rijkelijk en worden de verhalen mooier en mooier. Bernard Pascal zit op zijn praatstoel. De ene anekdote nog mooier dan de andere.  Buiten is het berenkoud, en slaan de golven van La Manche tegen de Bretonse kust. Het plaatsje Tredrez Locquemeau zou niet misstaan in een Obelix en Asterix album. Je mist nog net het everzwijn aan het spit. Het huis staat op een langtong omringd door water. Niet op tijd remmen met de auto betekend hier een nat pak halen.

Binnen ondertussen daar is het heerlijk warm en de lege flessen witte wijn en Champagne doen de gure wind en daardoor bittere kou buiten, waar we een uurtje daarvoor een racewagen in de trailer hebben geladen, helemaal vergeten. Vriend Ignatius de Bakker die ook mee is gekomen praat ronduit met Bernard Pascal. Zijn Frans is beter dan dat  van mij en dat maakt converseren met een Fransman een stuk gemakkelijker. Want ik wil alles weten. Hoe het racen was in de begin jaren zeventig toen ikzelf nog maar een knul van 8 was. Wie waren de tegenstanders, hoe ging je van circuit naar circuit en veel meer. Pascal is eerst terughoudend, komt er dan achter dat ik echt gek ben op Franse autosport historie en bast dan los.

Het verhaal van zijn Martini MW2 Formule France uit 1970 is werkelijk prachtig. Je zou er een film van kunnen maken. Het is 1969 en een ook dan nog jonge Bernard Pascal is uit de Coupe Renault 8 Gordini  gezet omdat hij een stout jongetje was. De foto die hij toont ziet een coureur naast zijn Renault 8 Gordini  in discussie met wat wedstrijdofficials. Ja ik moest even uitleggen aan ze waar ik de strobalen die aan het einde van het rechte stuk op Le Mans stonden had gelaten. Ik had een stuurfoutje gemaakt ze verpulverd en daar waren ze niet blij mee. Het betekende exit Coupe Gordini.  Met een Elina Formule France en daarna een Grac werd daarna gereden in het Formule France kampioenschap. De Formule opstap klasse voor jonge wolven naar hogere raceseries. Voor het kampioenschap van 1970 leent Bernard Pascal een chassis van eigenaar Christian Martin. De Martini MW2 is door Patrice Compain in 1969 niet onverdienstelijk ingezet in het Formule France kampioenschap en de voorloper van de op in seizoen 1970 onverslaanbare Martini MK4. Achterin de jaar oude monoplace zet hij zijn eigen R8 Gordini motor en versnellingsbak. Voor de eerste wedstrijden van het seizoen krijgt Bernard startnummer 82. In de tweede helft als van de 100 deelnemers er 50 moeten afvallen staat uiteindelijk startnummer 50 op de zijkant. “ Ik was dus de laatste deelnemer die net niet was weggestuurd, “ lacht Bernard. Het seizoen sluit hij af op 21 Juni in Paul Ricard. En toen was het geld op. Bernard haalt de motor en versnellings bak uit het chassis. Verkoopt beiden aan een andere deelnemer en van het geld koopt hij een huis. Ondertussen heeft hij het zo druk met het opbouwen van zijn eigen zaak dat hij niet meer terugkeert in de racerij en stort zich naast het groot maken van zijn drukkerij op zeilen en golfen. Het chassis keert terug naar de eigenaar en vriend waarvan hij het leende. Deze verkoopt aan het eind van het seizoen de restanten van de Martini MW2 aan dan nog garagist ‘La Gombe”.

Op het tv scherm wordt een mooie blonde vrouw geïnterviewd terwijl ze met een stopwatch in de hand de rondetijden van haar man vastlegt en deze op een blocnote schrijft. Haar blonde haren wapperen in de wind als de Formule France voorbij scheurt. Het is een prachtig jaren 70 tafereel inclusief hele dunne bloes en hotpants.  “Ja iedereen was wel een beetje verliefd op haar hoor in de paddock. Een leuke meid was dat, “ lacht Bernard.  “Maar ja ook de vrouw van Alain Serpaggi. Het ergste is dat ze tegenwoordig Alzheimer heeft. “  Bernard trekt er een ernstig gezicht bij. Velen coureurs komen voorbij op het scherm, Serpaggi, Dayan, Ethuin, Jacques Laffite, Miche Leclere en veel meer Franse talenten. Ook mooie auto’s als de Tecno FP100, Elina SS, Alpine A361 en AGS JH5.

In 2010 krijgt Bernard een telefonische tip. Zijn oude Martini racewagen was gespot in het bos van de in Frankrijk zeer bekende verzamelaar ‘La Gombe”. Bernard is meteen geïnteresseerd in zijn oude raceauto, neemt contact op met ‘La Gombe” en maakt een afspraak. “Dat liep allemaal heel vreemd. Toen ik daar de eerste keer kwam kreeg ik een enorme rondleiding op zijn terrein maar niet de Martini te zien. Pas na de middag toen ik na het nuttigen van wat flessen rose nog een keer uitgelegd had en ook duidelijk had laten zien dat ik de rijder was van waarschijnlijk de auto die in zijn bos stond mocht ik ernaar kijken. Maar kopen was uitgesloten hij ging niet weg. Maanden hield ik contact maar iedere keer was het nee. Tot een telefoontje in augustus 2010. Daar waren de verlossende woorden je kan hem kopen en komen halen. Een prijs van 7500 euro was snel afgesproken. Een hoop geld voor een racewagen die 40 jaar onder platen in een bos had gelegen maar ik wilde gewoon mijn oude raceauto terug hebben. Dat ophalen werd overigens een hele militaire operatie want wie het bos van La Gombe kent weet dat je bijna een helikopter nodig hebt om er wat uit te halen. Het was een hele middag in de stomende regen van passen en meten en andere auto’s verschuiven voordat we hem buiten de poort op de trailer hadden staan.”

Buiten motor en bak is de racewagen nog compleet. Echt alles zit er in kartonnen dozen nog bij. Alles is zwaar geroest maar niet verrot. Met verschillende vrienden wordt er aangevangen om de auto compleet te restaureren. ‘Maar dat restaureren wilden we wel doen met zoveel als mogelijk originele onderdelen. Alles werd dus eigenlijk gereviseerd en als het wel ontbrak vervangen door gelijkwaardige onderdelen van die tijd. Remschijven, remklauwen en ophangingen zijn gewoon nog uit de jaren 70 waarmee ik op de circuits rondreed. Zo ook de stuurinrichting, dashboard, tank en veel andere mechanische onderdelen. Een time period R8 Gordini motor en versnellingsbak werd ook gevonden in Parijs. Twee jaar duurde de restauratie en in 2012 werden de eerste kilometers er alweer mee gemaakt. Daarna volgden velen demonstraties op onder andere Magny Cours, Angouleme en in diverse steden in Bretagne tijdens oldtimer festivals. Maar waarom gaat de wagen dan nu weg vraag ik mij af. “Ik pas er gewoon met mijn lichaam niet meer in,” lacht Bernard. “ Daarom heb ik nu een sportscar gekocht. Daar is de cockpit ruim genoeg van”.

Zondag morgen 28 februari 2016. Ik start de motor van mijn bus. 990 km tot aan Amsterdam voor de boeg. Het is nog steeds koud buiten. Ik loop even naar de trailer kijk of alles vast zit en geef dan Bernard een hand. De kleine man uit Tredrez Locquemeau omhelst me en geeft me een zoen op de wang. Ik zie tranen in zijn ogen. Ik beloof dat we op zijn oude racewagen zullen passen zoals hij dat ook zou doen. En hij is altijd welkom om langs te komen en ermee te rijden. Dat doet zijn ogen glanzen. Als we wegrijden zie ik Bernard ons nakijken voor zijn huis dat echt inderdaad zo in een Asterix en Obelix album niet zou misstaan. ”Mooi plekje is het hier Ig nietwaar”. Ja zegt Ig, ‘Ik zou hier ook wel kunnen wonen”.

De Martini MW2 staat inmiddels in de garage van Autopassion Beverwijk. Een hele bijzondere auto die niet in een museum gaat verdwijnen maar die vast in de toekomst op menig circuit in Europa zijn rondjes gaat draaien. Dat is mooi daar is hij voor gemaakt.

 

La Gombe garage Antibes - P1040227 La Gombe garage Antibes - P1040228

1970/1971 archief La Gombe / Huub Bouwmeester

12715402_955210621234183_8659406112195521527_n 12717163_955210627900849_1162695101191025758_n 12715399_955210684567510_3777866438003589493_n 12744585_955210587900853_4696297214683569691_n 12744436_955210701234175_2715149247878423780_n 12743966_955210591234186_3749578104497584649_n (1) 12742591_955210594567519_5310160701915200759_n 12733522_955210624567516_261429103627342292_n

 

MARTINI RACING CARS

“Tico” Martini built his first racing car in Jersey in 1962. This was a hillclimb car powered with a motorcycle engine and he used it on the Boulay Bay hillclimb event. It was there that he met Bill Knight, who was running the Jim Russell Racing School at the Magny-Cours racing circuit. The following year Martini moved to Magny Cours to look after the school cars and to prepare a fleet of cars for the school’s F3 team. This led to him racing cars when they were available. In 1965 the Knights took over the school and it was renamed Winfield . In 1968 Martini became a car builder with the MW3 (the MW designation being derived from Martini Winfield) Formula 3 car. This was run by Winfield Racing for Etienne Vigoureux in the French F3 series. There were also the MW2 in Formula Ford racing. In 1969 Martini reconfigured the MW2 for Formula Renault and success was immediate with Jean-Luc Salomon, Jimmy Mieuset and Jacques Foucteau winning the first four races of the year. Later in the year Roland Trolle also won races but Dennis Dayan won the title for Grac. In 1970 there was no argument: Francois Lacarrau won the title from Jacques Coulon – both in Martini chassis. In the course of the next 10 years Martini won 200 victories in 280 races in Formula Renault.

Progress was slower in Formula 3 but Jacques Laffite began to score good results with the MW4 in 1969 and in 1970 Salomon was soon on the pace in the MW5 while Mieusset showed well in the old MW3. Sadly Salomon was killed when he crashed at Rouen in June that year. It was not until the autumn that the team reappeared with Jean-Pierre Jaussaud driving but at Nogaro he gave Martini his first F3 victory. The 1971 chassis was called the MW7 and was raced by a variety of different teams but it was not until 1973 that Laffite gave Martini its first F3 title with the MK12 (the designation having been changed to Martini Knight). When F3 was canceled in France Martini turned to Formula 2 and with Elf sponsorship, Schnitzer BMWengines and Hugues de Chaunac managing the team, Laffite won six races in the MK16 to win the championship. There was further success in 1976 with Rene Arnoux and Patrick Tambay, Arnoux winning the European F2 title again for Martini in 1977.

In 1978 Martini decided to build an F1 car – the MK23 – which was powered by a Cosworth DFV with backing from Elf, RMO and Silver Match. Arnoux was chosen as the driver but the car did not have ground effects technology and was uncompetitive. The team failed to qualify in South Africa and Monaco but Arnoux made the field and finished ninth in Belgium. He raced on three other occasions but lack of sponsorship caused the team to pull out of F1.

Martini bounced back in 1979 with Alain Prost‘s incredible success in the 1979 European Formula 3 series in which he won 7 of the 11 races in a Martini MK27.

The company continued to win in F3 right through the 1980s and returned to F2 in 1983-84. In the second season Michel Ferte finished third in the European Championship despite failing to win a race.

Tico Martini continued to build Formule Renault chassis with much success until 2004 when he sold the company to Guy Ligier and anew assault began on Formula 3.


Formula 3 Championships

France – 1973 Jacques Laffite - Martini-Ford MK12
France – 1979 Alain Prost - Martini-Renault MK 27
Europe – 1979 Alain Prost - Martini-Renault MK 27
France – 1980 Alain Ferte – Martini-Renault MK 31
France – 1981 Philippe Streiff - Martini-Alfa Romeo MK34
Italy – 1981 Eddie Bianchi – Martini-Toyota MK34
France – 1983 Michel Ferte – Martini-Alfa Romeo MK39
France – 1984 Olivier Grouillard - Martini-Alfa Romeo MK42
Europe – 1984 Ivan Capelli - Martini-Alfa Romeo MK42
France – 1985 Pierre-Henri Raphanel - Martini-Alfa Romeo MK45
Germany – 1985 Volker Weidler – Martini-Volkswagen MK45
France – 1986 Yannick Dalmas - Martini-Volkswagen MK49

French Formula Renault Championships

1970 – Francois Lacarrau – Martini MW4
1972 - Jacques Laffite - Martini MK8
1975 – Christian Debias – Martini MK15
1976 - Alain Prost - Martini MK17
1977 – Joel Gouhier – Martini MK20
1978 - Philippe Alliot - Martini MK24
1979 – Alain Ferte – Martini MK26
1980 – Denis Morin – Martini MK30
1981 – Philippe Renault – Martini MK33
1982 – Gilles Lempereur – Martini MK36
1983 – Jean-Pierre Hoursourigaray Martini MK38
1984 - Yannick Dalmas - Martini MK41
1985 - Eric Bernard - Martini MK44
1986 - Erik Comas - Martini MK48
1987 – Claude Degremont – Martini MK51
1988 – Ludovic Faure – Martini MK54
1989 - Olivier Panis - Martini MK57
1990 – Emmanuel Collard – Martini MK59
1992 – Jean-Philippe Belloc – Martini MK63
1993 – David Dussau – Martini MK65
1994 - Stephane Sarrazin - Martini MK65
1996 – Sebastien Enjolras – Martini MK72
1997 – Jonathan Cochet – Martini MK76

European Formula Super Renault

1973 - Rene Arnoux - Martini MK11
1974 - Didier Pironi - Martini MK14
1975 - Rene Arnoux - Martini MK15
1976 - Didier Pironi - Martini MK18
1977 - Alain Prost - Martini MK20

PRODUCTION DATA until 1977

1969

MW2 : 9 châssis pour la Formula France

MW3 : 1 châssis pour la F3 piloté par Jacques Lafitte

1970

MK4 : 23 châssis pour la Formule France

MK4B : pour l’école Winfield

MK5 : Châssis pour la Formule 3

1971

MK6 : Châssis pour la Formule Renault 1300

MK7 : Châssis pour la Formule 3

1972

MK5B : Fausse F2 pour la côte Marc Pozet avec 1850 FVC et FT200

MK8 : Châssis pour la Formule Renault 1600

MK8B : Châssis pour la Formule Renault Europe

MK9 : Châssis pour la Formula 3

MK10 : Formule Atlantique Twin cam Lotus engine ??

1973

MK11 : 25 châssis pour la Formule Renault

MK12 : 6 châssis pour la Formula 3

MK12E : Pour l’école Winfield

MK13 : Projet de la F2, jamais construit

1974

MK14 : Châssis pour la Formule Renault

Pas de Formula 3 (crise pétrolière, plus de clients !!)

1975

MK15 FRN : Châssis pour la Formule Renault National

MK15 FRE : Châssis pour la Formule Renault Europe

MK16 : 1 châssis F2 avec 2 litres BMW Schnitzer

MK16-01 Jacques Laffite (Elf – Ambrosium)

1976

MK17 FRN : 15 châssis pour la Formule Renault National

MK18 FRE : 14 châssis pour la Formule Renault Europe

MK19 : 2 châssis Formula 2 avec Renault V6 engine

MK19-01 René Arnoux (Elf – Renault – RMO)

1977

MK20 FRN : Châssis pour la Formule Renault National

MK20 FRE : Châssis pour la Formule Renault Europe

MK21 : Châssis pour la Formule 3

MK22 : 4 châssis pour la Formule 2 with Renault engine

MK22-01 “usine”

MK22-02 “usine”

MK22-03 Pier-Luigi Martini

MK22-04 Jimmy Mieusset (Norev)