Equipe Alpine 2013

250 – Randall Lawson – Alpine Renault A310 V6 Gr4
115 – Randall Lawson – Opel Kadett C Coupe Gr2
301 – Randall Lawson – BMW M3 E30

_____________________________________________________________________________________________________________

TEST TRABANT ASSEN
2013 TEST TRABI (4) 2013 TEST TRABI (8) 2013 TEST TRABI (7) 2013 TEST TRABI (6) 2013 TEST TRABI (5)  2013 TEST TRABI (3) 2013 TEST TRABI (2) 2013 TEST TRABI (1)

_____________________________________________________________________________________________________________

EXIT Alpine?
Nationaal Oldtimerfestival 11 Augustus

2013 NOF ZANDVOORT (11) 2013 NOF ZANDVOORT (10) 2013 NOF ZANDVOORT (8) 2013 NOF ZANDVOORT (7)

Mijn veel te vroeg in 2008 overleden Duitse racemaatje Ralf Fronholt zei het diverse malen tegen mij. Randall in zo’n Kadett C ga jij veel meer plezier hebben dan in de Alpine. Zeven seizoenen rijd ik inmiddels op de diverse circuits in Europa in een Alpine met heel veel plezier. Een auto waar je vaak de handen vol aan hebt en die buiten betrouwbaar ook heel aardig snelheid in de genen heeft. Maar toch die OPEL he het bleef een beetje in het achterhoofd zitten.

11 augustus 2013, het Nationaal Oldtimer Festival, op Zandvoort. Race 1 van een drukke zondag waar drie wedstrijden afgewerkt dienen te worden. Ik zit in de sandwich tussen een Porsche 944 van Harry Verkerk en een BMW 325i van Dirk van de Meer. In een Kadett C Coupe Gr2. Jawel in een Opel Kadett en eigenlijk moet ik het niet schrijven, een verschrikkelijke grote lach op mijn gezicht. Heel groot want dit is toch wel een fijn racewagentje. Ralf had dus toch gelijk. Goed het gaat niet zo snel als de Alpine maar als de fun factor groot is maakt dat niets meer uit. En we weten inmiddels na een test op de zaterdag voor het evenement en de rollentest bank bij Beek Auto racing dat de motor wat vermogen te kort komt. Maar 140 pktjes komt er maar uit de 2 liter 4 cilinder. Hoe dat komt weten we nog niet, alles klopt in de motor, alles is nagemeten en afgesteld, er is door de technische crew niks raar te vinden, alleen weet de motor dat zelf nog niet. Maar al snel weet ik dat met een motortje tussen de 180 en 190 pk deze Opel een regelrechte standaard BMW M3 killer is. De wegligging is top, er is nog een hele lichte vorm van onderstuur maar waar je het autootje wilt hebben gaat hij heen, de remmen zijn nu nog heel slecht maar dat is ook een ontwikkelingsfase die even zijn tijd nodig heeft. Met een wagentje die nog lang niet optimaal is, waar nog heel veel inzit, rijd ik in de eerste race van het weekend al een 2.07. Met meer vermogen en alle veranderingen die er nog gaan komen kan dat met twee vingers in de neus een 2.02 of zelfs 2.01 worden op het circuit van Zandvoort. Serieus snel en serieus leuk voor in het Company Cloud YTCC startveld. Ik versla met het Opeltje Harry en Dirk, de racemaatjes van Race 1 en wordt 11e algemeen en eerste bij de Seventies. Racen tijdens het Nationaal Oldtimer Festival (NOF) . Het is de eerste keer voor de Company Cloud YTCC. 28 rijders staan er uiteindelijk aan de start. Een gemengd veld van Nederlandse en Duitse coureurs. Op één dag vier keer rijden dat is eens iets anders dan 5 dagen onderweg naar Le Mans Story of Hockenheim Historic. Hoewel een aantal rijders 4 keer rijden op een dag ook een beetje teveel van het goede vinden is het merendeel toch laaiend enthousiast. Komt ook door de aanwezigheid van veel mensen in de paddock en een tribune die in de loop van de dag vol komt te zitten. Materiaal en rijders worden uitgebreid aan een vermoeidheid test onderworpen. Met het vele sporten dat ik doe de laatste tijd heb ik er weinig last van. Dus toch nog ergens goed voor die sportschool. De Opel Kadett echter gaat wel ten onder in de uitputtingsslag. In de tweede race als ik weer met Harry aan het knokken ben valt opeens het vermogen weg en slaat de versnellingsbak vast in wat later blijkt het selecteren van twee versnellingen tegelijk. Een euvel wat wel eens kan voorkomen bij de ZF bak. Het is de eerste keer sinds 2008 dat ik met een technisch defect uitval. Wat is er met de Duitse degelijkheid vraag ik mezelf af. Dat Franse tupperware ding blijft het altijd doen als ik hem niet crash. Maar we weten al snel de oorzaken en die zijn eigenlijk allemaal te herleiden naar te weinig testen en het betreden van onbekend terrein. Een Opel is geen Alpine net zoals een Alpine geen Opel is. Meer dan tevreden ben ik en de rest van het team ook over de prestaties van “Bina”. Yep heb de Kadett een naam gegeven net zoals Vettel dat doet. Geen kinky Kylie, nee “Bina” is het koosnaampje van de dochter van Ralf, nu inmiddels alweer een kleine eigenwijze meid van 12. Bina is trots op haar auto en ook mama Connie en Jurgen “Commander”, de vaste monteur van Ralf, die over zijn gekomen uit Duitsland lopen het gehele weekend fijne herinneringen aan de race tijd met Ralf op te halen. “Bina” (de auto) is de moeite waard om door te ontwikkelen en dat gaan we deze winter dan ook doen.

2013 NOF ZANDVOORT (4)2013 NOF ZANDVOORT (5)2013 NOF ZANDVOORT (6)

Ik heb een verwen weekend tijdens het NOF. Na race twee is het over. Tenminste dat lijkt zo. Maar als Bart Laarman, terug in het racecircuit na 4 jaar, besluit de derde race aan het eind van de middag niet te gaan rijden in de BMW M3 van Tim Tuning is een vraagje en smekende blik voldoende. “Ahhhh, Marcel mag ik”, vraag ik op smekende toon aan Marcel Poelman, eigenaar van de ook zijn debuut makende M3 dit weekend. Marcel is kort in zijn antwoord. Veel plezier ermee. Op een dag in twee verschillende wagens racen. Ben een lucky basterd. Twee keer voor het eerst in een andere auto dan de Alpine. Eindelijk ook in een M3 want daar wilde Ronald van Ooijen en Marcel me al diverse malen in hebben. In de opwarm ronde heb ik al meteen zoiets van oké nu weet ik waarom ik altijd zo aan de bak moest met Ronald tijdens de wedstrijden. De M3 is een echte raceauto, nee anders formuleren, een auto die voor de racerij gebouwd is. Hij voelt al in de opwarmronde vertrouwd. Ik moet achteraan starten. Vind ik geen probleem, ga er toch geen race van maken wil gewoon eens even kijken wat zo’n M3 echt kan. Als ik eindelijk vrij baan heb na drie rondjes gaan de tijden al snel naar 2.04. Als ik er voor wil gaan zitten staat Guus de Koster met zijn M3 zeer ongelukkig op de baan stil met een defecte ophanging bij uitkomen Tarzan bocht. Het racen is meteen over want er volgt snel een zeer lange Safety Car procedure. Aan racen komen we niet meer. Maar het gevoel is er wel. Er is even geroken aan de M3. En die ruikt als een Chanel number 5. Inderdaad naar meer dus. Kan nu begrijpen waarom een Guus de Koster, Marc Seesing, Ruben Anders, Peter Aberkrom en Ronald van Ooijen altijd met zo’n grote smile uit hun auto stappen. Hmmmm leuk, heel leuk.

2013 NOF ZANDVOORT (12) 2013 NOF ZANDVOORT (9) 2013 NOF ZANDVOORT (3)

Betekent een dagje “vreemdgaan” racen tijdens NOF exit de Alpine. Nee, hoor want rijden in een Alpine heeft nog steeds iets heel speciaals. Vraag maar aan Robert Jan van de Leur die in zijn eigen gebouwde race A310 tijdens zijn debuut de grootste beker in de Seventies klasse mee naar huis mocht meenemen. Een Alpine rijden zit in je bloed, in je genen. Dat kan je niemand die er niet mee heeft gereden uitleggen. En ik ben nog lang niet klaar met de doorontwikkeling van de Groep 4. Een auto die dicht in de buurt moet kunnen komen van de wat snellere dan standaard M3 bolides. Dat is nog een enorme uitdaging, zal wat jaartjes gaan kosten en heel veel geld in ontwikkeling maar dat gaat lukken. Verstandiger misschien om de tijd, energie en geld te stoppen in een Kadett C of M3. Maar ja dat is het nu eenmaal, ben nooit verstandig geweest, eigenwijs en ja heel heel vreemd. Geloof me op je 51ste ga je dat niet meer afleren.

__________________________________________________________________________________________________________________

Le Mans Story, fun weekend at le Sarthe

2013 Le Mans Story (18)  2013 Le Mans Story (7)

Bugatti circuit 5-7 Juli 2013 – pictures Joost Rijkhoek / Carlo Senten / Henry Soenarko

Speciaal

Het moet nou niet nog gekker gaan worden. Het is vrijdagochtend 5 Juli en ik zit in mijn Alpine achter het stuur op de depannage wagen van het circuit van Le Mans. Tijdens de vrije training is mijn Alpine langs de baan stil komen te staan met totaal geen stroom meer aan boord. Over een deja vu moment gesproken. Twee jaar geleden stond ik ook tijdens de eerste vrije training naast de baan op precies dezelfde plek en werd ik terug naar de paddock gebracht met dezelfde depannage auto. Twee jaar geleden reed ik op Zolder ook mijn racewagen voor Le Mans plat, toen doordat een wiel afbrak. Dit jaar werd 8 weken voor Le Mans Story mijn wagen platgereden door een collega coureur. Acht weken knalden vele vrienden vaak tot laat door om de wagen klaar te krijgen voor dit raceweekeinde op het Bugatti circuit. Alles wordt herhaald het lijkt iets te zijn wat met Le Mans Story verweven is. Voor mijn eerste Le Mans Story in 2009 reed ikzelf de auto in een andere dan de oorspronkelijke vorm in Spa en bouwden we in vier weken een totaal nieuwe wagen. Driemaal is scheepsrecht zullen we maar zeggen. Of eigenlijk beter geformuleerd door Marcel, oppersmurf techniek, het lijkt wel of dat Franse schijthok nooit terug wil naar zijn geboorteland. Kan ik hem ongelijk geven, nee dat kan ik niet. Le Mans Story is speciaal maar zo speciaal nou ook weer niet. Of toch wel?

2013 Le Mans Story (3)2013 Le Mans Story (9)2013 Le Mans Story (15)

In de paddock vind de technische crew al snel het probleem. Toppers zijn het een voor een. Het waren dan ook de eerste meters van de wagen na de crash in Hockenheim. Een gokje moet je nemen nietwaar als je tijd te kort komt voor een shake down in Nederland. Le Mans Story we rijden weer samen met onze Franse vrienden van de Salooncar. Een mooi stel en tijdens het weekeinde zal ook blijken dat het waanzinnige gastheren en dames zijn. Leven als een God in Frankrijk kwam nog nooit zo dichtbij. Ik heb mezelf een target gezet dit weekeinde. Kijkend naar de deelnemerslijst van maar liefst 62 amateur piloten moet een plek binnen de top 20 haalbaar zijn met de Alpine. In mijn eigen klasse, de Seventies zelfs een plek bij de top 6. Het is op het randje maar heb er zin in er vol voor te gaan. Dat ben ik verplicht aan de maatjes die aan mijn auto hebben gewerkt, vooral beiden Marcel’s, inderdaad Poelman en Planting van Tim Tuning en Autoschade Vreeken in Haarlem . Zij hadden een doel Randall op Le Mans in de groep 4 en dat is ze gelukt. Die mag ik dus niet teleurstellen en ook Dinand mijn eeuwige motor goeroe heeft zich diverse avonden opgesloten in zijn schuur om de techniek achter in de Alpine ook weer helemaal up to date te krijgen. Knallen voor mijn toppers ik zou het op de zijkant van de Alpine kunnen schrijven. Volgende keer maar doen. Hoewel voor Le Mans Story 2015 krijg ik een rijverbod van de heren van een jaar ervoor. Kan er niks gebeuren. Wel mooi bij het deja vu moment op de depannage wagen heb ik meteen zoiets van dan gaat er de rest van het weekend tenminste niets meer mis want dat was in 2009 en 2011 ook zo.

2013 Le Mans Story (5)2013 Le Mans Story (14)2013 Le Mans Story (13)

Bijna want niet alles gaat van een leien dakje. Mijn teamgenootjes Ruben Anders en Mathijs Bakker gaan lekker het gehele weekend. Komen elkaar tijdens de kwalificatie even tegen op hetzelfde stukje asfalt maar niet ernstig genoeg om in de avond geen goed glas wijn met elkaar te drinken. Verder zie ik ze niet zoveel het weekend, tenminste op de baan dan want beide heren zijn in hun Bimmers veel te snel voor de Alpine. Mathijs haalt zelfs het grote podium met een derde plek algemeen in de eerste wedstrijd waar de vloer nog plakt van de champagne die er gevloeid heeft bij de rijders van Audi na de beroemde 24 uurs wedstrijd twee weken daarvoor. Een resultaat om jaloers op te zijn.

2013 Le Mans Story (16)2013 Le Mans Story (8)2013 Le Mans Story (11)

Met de Alpine gaat niet alles helemaal oke. Tijdens de tweede vrije training op vrijdagmiddag voelt alles goed aan. De motor loopt lekker de bak gaat soepel en ook de wegligging is top. De tijdwaarneming doet het nog niet in Le Mans maar voor het gevoel ben ik veel sneller dan in 2011. De auto heeft het zwaar alles wordt in de warme namiddag bloedheet aan boord. De olie kan je patat in bakken en ook met het water in het koelvloeistof systeem is thee zetten een mogelijkheid. Maar verder geen krimp weinig aan de hand. We veranderen niks voor de kwalificatie van de Zaterdagochtend. En daar begint de bak al na 3 rondjes te kraken. Niet weer heb ik meteen zoiets. Nou effe niet. Na twee momentjes waar ik weer geen derde versnelling kan vinden zet ik de wagen in de paddock aan de kant. Niet forceren want ik heb geen zin in weer een bakwissel of reparatie. Weer storten Dinand en bij het team terug van weggeweest Ron zich op de auto. Snel wordt het euvel niet gevonden maar als uiteindelijk blijkt dat de net gereviseerde hoofdkoppeling cilinder is overleden lijkt het game over. Maar ja we zitten in Frankrijk nietwaar en er staan zo’n 70 A310 straatauto’s op diverse plaatsen van clubs op het terrein. Iemand van de Fransen zal toch wel ergens een reserve weten te liggen in de omgeving. Dinand en ikzelf lopen een anderhalf uur te zoeken, te vragen bij veel franse A310 bezitters of clubs maar komen met lege handen terug. Nergens is er een, niks nada nothing. Maar soms blijken oplossingen dichterbij dan je vermoed. Mick de Jonge die ook weer met de 21 Turbo aanwezig is blijkt een gloednieuwe cilinder bij zich te hebben. Wel van het type voor de Renault 21 maar op een paar hele kleine details na is die precies hetzelfde. Dinand maakt wat aanpassingen aan het chassis waar hij aan vast zit en eureka de boel doet het weer. De koppeling blijkt top te werken en ik kan weer rijden en vooral probleemloos schakelen. Dat moet ook wel want door mijn paar rondjes rijden ben ik niet verder gekomen dan een 29 plek op de startgrid. Dat wordt om in de top 20 te komen flink wat plaatsen goedmaken.

2013 Le Mans Story (12)2013 Le Mans Story (17)2013 Le Mans Story (10)

Race 1 Bij het oprijden van de baan om 20.00 uur voor de opwarmronde van de eerste wedstrijd van het weekend weet ik dat we weer een probleem hebben. De derde versnelling kraakt ondanks dat de koppeling goed vrij komt weer. Zowel bij opschakelen als terug waar hij zelfs met hoge toeren niet eens in wil. Lekker dan, net weer een nieuwe bak en door een paar kraakjes in de kwalificatie nu alweer stuk. Tijdens de race weet ik al snel doormiddel van veel tussengas het euvel te omzeilen. Ik verlies er zelfs niet eens veel tijd mee want veel sneller dan verwacht maak ik mij het echte heel en toe werk eigen. Is zelfs stoer om te doen. Ik ga lekker en rijdt langzaam naar voren. Heb wat gevechten hier en daar en mooie momentjes van inhalen. De boel wordt vreselijk warm aan boord ondanks dat we in de avonduren rijden en buiten de lucht temperatuur weer redelijk normaal is. Rond de 25 graden dan wel te verstaan. Als ik op de de groep rijders die op een 80 meter voor mij rijden niets verlies maar ook niets win doe ik het rustiger aan. Even de boel koelen tot normale waarden. Daardoor komt Hans Wolters in zijn snelle Porsche 911 de laatste ronden sterk opzetten. We hebben een close battle in de laatste ronde en met een seconde verschil versla ik hem net. 19e wordt ik algemeen en 6e bij de Seventies. Twee doelstellingen gehaald. Maar de derde niet. Mijn tijd van 2.01.506 valt me reuze tegen. Hans die achter mij eindigt rijdt zelfs een 1.59. Iets wat ik ook minimaal wil doen. Met de ouwe trouwe groep 2 A310 reed ik in 2011 een tijd van 2 blank. Deze groep 4 heeft een betere wegligging, sterkere motor een sper en ik kom niet eens in de buurt ervan. Snap er helemaal niets van en dat meerdere rijders hun tijden van 2011 niet halen kan mij niet vrolijker maken. Ergens gaat er iets fout, maar waar. We hebben in de praktijk en op papier een betere auto en toch halen we de tijden die moeten kunnen worden gereden niet. Of is die Groep 2 echt beter als we denken. Twijfels, twijfels, twijfels, gelukkig spoelen een flink aantal glazen Ricard dat gevoel in de avond BBQ georganiseerd door de Fransen snel weg. Die Fransen verwende overigens de YTCC rijders wel twee avonden met een BBQ die zijn weerga niet kent.

2013 Le Mans Story (2)2013 Le Mans Story (4)

Race 2 Het is high noon, letterlijk en figuurlijk op Zondag voor race 2. Om 11.35 mogen we weer. Ik weet wat ik aan de auto heb en ook aan mezelf. Tijdens de wedstrijd is er al snel een safety car procedure door een auto die zijn motor opblaast en veel olie op de baan legt, die 4 ronden duurt. Het lijkt de echte 24 uur wel daar kwam hij ook vaak naar buiten. Bij de herstart zit ik meteen op de staart van twee Porsche rijders bestaande uit Hans Wolters, Fransman Jacques China en ook rijdend in een snelle Nothelle Golf 1, rallytalent Keven Abbring. Het tempo is hoog heel hoog en de laatste 6 ronden van de wedstrijd knokken we echt om elke millimeter asfalt. Ik pers alles uit de Alpine, zit enorm te genieten van de rijkunsten en leermomentjes van Kevin en maak me ontzettend druk om het vermogen van Wolters zijn Porsche en die van China. Iedere keer rijden ze op het lange rechte stuk tussen de tribunes van me vandaan en met veel kunst en vliegwerk kom ik er in het bochtige infield weer bij. De wedstrijd duurt een ronde tekort om Hans te verschalken. Maar dat maakt niet uit ik heb zitten genieten. Dit was weer ouderwets racen. Dat mijn bak niet meewerkt deert me totaal niet. Dat loste ik op met wat tussengas bij terug- en oortjes dicht bij opschakelen. In de uitloopronde feliciteren Hans en ik elkaar met de tumbs up. Tumbs up voor mezelf want als ik nu niet onder die 2 minuten zit weet ik het niet meer. Kevin, Hans en China reden in race 1 alle drie dik onder de twee minuten en ik kon ze nu volgen en soms was ik zelfs sneller. Groot is de verbazing bij me als we allemaal een 2.01 rijden. Weer niet onder de twee minuten. 18e wordt ik algemeen en 4e in mijn klasse algemeen  (2e bij de YTCC) net buiten het grote Le Mans podium. Ook wel klote maar meer baal ik van de tijd. Maar tijd om verdrietig erover te zijn geef ik mezelf niet. Met een harde por tussen de ribben heb ik zoiets ga genieten jonghe, je hebt weer Le Mans Story gereden. Daar heeft iedereen voor geknokt dat dat kon. En dat is gelukt. Inderdaad het is waar Le Mans Story is speciaal, heel speciaal. Ook nu gold opgevenisgeenoptie. In 2015 zijn we er weer bij.

2013 Le Mans Story (6)

Racegroetjes Randall

________________________________________________________________________________________________________________

Le Mans Story deadline, we will be back. AUTOSCHADE VREEKEN HAARLEM & TIM TUNING : MIRACLE PLACES

2013 Schadeherstel (11) 2013 Schadeherstel (10) 2013 Schadeherstel (9) 2013 Schadeherstel (8) 2013 Schadeherstel (7) 2013 Schadeherstel (6) 2013 Schadeherstel (5) 2013 Schadeherstel (4) 2013 Schadeherstel (3) 2013 Schadeherstel (2) 2013 Schadeherstel (1)

___________________________________________________________________________________________________________________

Hockenheim Historic 19-21 April

2013 Hockenheim (9)

Ben er nog !

Marcel kijkt mij verschrikt aan als hij het medisch centrum van het circuit van Hockenheim binnenkomt. Door een kier in de deur van de shockroom geef ik hem de tumbs-up. Niks aan de hand maatje. Ik zie zijn gezicht direct ontspannen. Ik ben net onderhanden genomen door twee Duitse doctoren die me van top tot teen onderzocht hebben. Sie haben diese Woche eine Menge Schmerz aber alles andere ist okay”” en met een stevige handdruk en een zeer sterk pijnstillertje mag ik met Marcel mee. Die is opgelucht, wat is er gebeurd man. Tsja wat is er eigenlijk nou echt gebeurd vraag ik mijzelf op dat moment ook wel duizend keer af.

2013 Hockenheim (7) 2013 Hockenheim (16) 2013 Hockenheim (18) 2013 Hockenheim (14)

Hockenheim Historic, de eerste wedstrijd voor de CompanyCloud Youngtimer Touring Car Challenge. Ook de eerste wedstrijd voor mij dit jaar. Het is een lange winter geweest maar vanaf de laatste race in Charade in 2012 begonnen al eigenlijk de voorbereidingen voor seizoen 2013. Stil gezeten hebben we niet de auto is flink onder handen genomen, voor het eerst in mijn Alpine race bestaan ga ik rijden met een sper en dus dat maakt het allemaal extra spannend. Maandenlang ben ik bezig geweest als medeorganisator van het evenement om een startveld neer te zetten die het YTCC nog nooit in zijn 20 jarig bestaan heeft gezien. Mede door nieuwe regels van de FIA en een vervelend volgens de regels werkend mannetje bij de Duitse autosportbond is de weg ernaar toe niet gemakkelijk. Maar het resultaat uiteindelijk top. Als voor de eerste vrije training op vrijdagochtend 19 April de deelnemers van de Company Cloud YTCC de baan oprijden staat iedereen, publiek, tijdwaarneming, deelnemers van andere klassen, organisatoren van Hockenheim Historic en vooral de wedstrijdleiding met open mond te kijken. Wat een mega startveld en verscheidenheid aan auto’s. Op papier had ik natuurlijk al lang gezien dat er wat bijzonders te gebeuren stond, in de paddock was er al een kleine indruk maar op de baan vallen alle puzzelstukjes pas echt bij elkaar. Heerlijk is dit en terwijl ik door de pits straat de baan oprijd gaat niemand maar dan ook niemand meer de lach dit weekend van mijn gezicht afhalen. Wat er ook gebeurd.

2013 Hockenheim (21) 2013 Hockenheim (22)

Die eerste vrije training is een test, eindelijk eens echt hard gaan met de nieuwe versnellingsbak en sper. De motor loopt lekker, de sper is geweldig maar vanaf ronde twee krijg ik net zoals in Charade problemen met het inschakelen van enkele versnellingen. Het is niet heel erg maar vooral storend. De tijden die ik rijd liggen zo’n 6 seconde boven mijn baanrecord maar omdat we op harde oude voorbanden weg zijn gegaan en het mega onderstuur dat ik heb, hecht ik daar weinig waarde aan. De versnellingsbak baart mij meer zorgen er is mee te leven maar toch. De kwalificatie in de vroege namiddag vang ik aan met geen nieuwe maar wel heel goede zachte voorbanden. Het onderstuur is meteen minder en ook met het rijden met een sper begin ik schik in te krijgen. Dit is toch wel een heel fijn karretje aan het worden denk ik bij mezelf als wederom de versnellingsbak kuren begint te vertonen. Houd daar toch eens mee op schreeuw ik tegen het ding, hij luistert niet en als ik het Motodrom invlieg en terug wil schakelen naar drie verdwijnt de pook onder het dashboard. He wat the fuck is dit nu weer. Met de gordels los, het is de enigste manier om de pook onder het dashboard vandaan te halen rijd ik rustig aan in vier naar de pits. Niks meer roep ik tegen mijn monteurs die mij staan op te wachten en die staan te kijken van, eh wat is dat dan. Monteurs Dinand, Hans en Marcel beginnen gelijk in de paddock de bak te slopen. Geen gemakkelijke klus omdat zo’n bak bij een Alpine A310 bijna onmogelijk te bereiken is. Snel wordt het euvel ontdekt. Ga me niet vragen wat maar schijnt een borgpen te zijn in een selecteurgaffel die is losgekomen en waardoor er geen versnellingen meer kunnen worden ingeschakeld. Te technisch voor mij maar na een paar uur sleutelen schakelt het ding weer. Marcel de expert op wegliggings gebied, hij kent ondertussen de Alpine van binnen en van buiten, weet al zijn kuren, sleutelt ook nog wat aan het caster aan de voorzijde van de auto. Hopelijk wordt daardoor het kleine beetje onderstuur wat er nog is ook opgevangen. We kunnen daarna met een gerust hart de YTCC BBQ die ik op de vrijdagavond voor mijn collega coureurs en aanhang organiseer aanvangen. Met acht verschillende nationaliteiten wordt het bere gezellig en laat op de paddock. Vrienden gemaakt voor het leven inderdaad en ik kom er nogmaals achter dat het drinken van een glas Grand Cru rode wijn uit een plastic bekertje echt lekker is maar ook eigenlijk voor sommigen wel heel barbaars overkomt. Not done.

2013 Hockenheim (15) 2013 Hockenheim (13) 2013 Hockenheim (12) 2013 Hockenheim (11) 2013 Hockenheim (10)

Zaterdag  Race 1, we starten pas om 16.00 uur. De hele ochtend en middag dus om lekker even bij te babbelen op het circuit met andere coureurs. De rijders die ervoor het eerst bij zijn hebben het mega naar hun zin bij ons clubje en willen in de toekomst wel vaker erbij zijn. Altijd goed want deelnemers kunnen we niet genoeg erbij hebben. Hockenheim Historic zat al snel stampvol en ook andere buitenlandse wedstrijden op de kalender. In 2014 wil ik nog meer keuze gaan maken met mooie startvelden en mooie auto’s dus alle contacten die ik leg zijn meegenomen. Voor de wedstrijd heb ik wat te doen. Ik sta door de problemen in de kwalificatie slechts 34ste. Yep 34ste volgens mij in mijn gehele Youngtimer carriierre heb ik niet zo slecht getraind. Maar aan de andere kant in het sterke startveld met dikke M3′s, Ford Falcon, BMW M1s wel 5 stuks, Porsche Carrera RSR en 935, een waanzinnige March-BMW, Sierra Cosworth, prototypen, had ik voor een plaats in de top 20 al een handtekening gezet. Racemaatjes en teamgenoten, Ruben Anders met zijn M3 en Mathijs Bakker met de dikke BMW 635 zijn super gegaan. Mathijs staat tussen de dikke kanonnen op een 8ste plaats, Ruben die eindelijk na twee jaar niet gereden te hebben met de M3 door allerlei motor problemen netjes 14e. Ook bij hem gaat de smile er niet meer vanaf. Mijn start is top, ga meteen als een speer. Zit te gillen als een klein kind in de auto want zoals de Alpine nu rijd heeft hij nog nooit gedaan. Kan ermee lezen en schrijven op de baan en waar ik hem ook heen stuur en hoe vroeg ik ook op het gas ga hij geeft geen krimp. Wat een genot. De bak schakelt maar dat is het dan ook. Niet meer en niet minder want tijdens de wedstrijd verlies ik al gauw de derde versnelling, eentje die je op Hockenheim het meeste gebruikt. Wat ik soms ook probeer, tegen mijn zin in vaak ook met grof geweld, maar heel af en toe krijg ik hem erin. Balen want ik ga top, rijd van een 34ste plek naar de 16e en zonder de problemen zou er een top 12 plaats in hebben gezeten. Ondanks de bak problemen stap ik met veel voldoening uit de auto. De sper waar we eigenlijk een beetje bang voor waren werkt grandioos, nu dat schakelen even weer in orde hebben en dit kleine wagentje kan met de besten en veel grotere kanonnen meestrijden. Zeker als ik ook van de monteurs hoor dat de gasschuif maar voor 80% open ging. Dit is geen tamme leeuw meer maar een wilde.

2013 Hockenheim (1) 2013 Hockenheim (8)

Zondagochtend is er alweer Race 2, jammer want dit weekend hoeft voor mij eigenlijk helemaal niet te eindigen. Zo leuk is het. Bij het oprijden door de paddock naar de opstelplaats blijkt al snel dat de drie het nog steeds niet doet. De achteruit in de bak is al verdwenen, maar ja die hebben we toch niet nodig. Dinand die in elkaar gefrummeld naast me zit in de auto hoor ik heel stilletjes zeggen: “Oei, oei dat is niet goed he”. “”Nee, Dinand maar we kunnen er nu toch niets meer aan veranderen, ik zie wel waar het schip strand”, is mijn antwoord. Dat schip strand veel sneller dan mijn lief is. De start is weer top, ik neem voor de eerste bocht een afwachtende houding aan omdat er drie voor mij ontzettend zitten te klooien met elkaar. Op het korte rechte stuk en de volgende bocht naar rechts ga ik als een speer. Binnen 100 meter pak ik er vier en zit gelijk op de staart van Jordan Strik in zijn Toyota Supra en Ruben met de M3. En die stonden toch een heleboel rijen voor mij op de startgrid. Dit gaat goed denk ik als ik de flauwe bocht naar links instuur het lange gave rechte stuk op richting spitskurve. Jordan komt niet lekker op gang de bocht uit ik pak de rechterzijde waar ruimte zat is en zie hem naar links driften. De focus is gericht op de achterkant van Ruben om een slipstream te krijgen op het rechte stuk. Dan een grote klap, what the hell en ik vlieg door enorm veel stof van de baan. Als ik stil sta heb ik geen idee wat er gebeurd is. Heb helemaal niets zien aankomen. Mijn linker been doet ontzettend veel pijn maar ik hecht daar nog geen waarde aan. Heb meer zoiets van wat is er nou gebeurd. Ik kill de motor die tot mijn verbazing nog stationair staat te draaien, kijk naar links en zie dat mijn deur is verdwenen. Oke dat is ook eens weer iets nieuws. Door de radio geef ik Jan door dat ik ben gecrasht en een beetje dom dat mijn been is gebroken. Tenminste zo voelt het wel. Stomme actie want de jongens ver van mij vandaan hebben ook geen idee wat er is gebeurd en slaan meteen in de stress. De hulpdiensten zijn snel ter plaatse maar ik maak mij er meer boos over dat ze mij van de wagens die na een ronde gereden hebben recht op mij afstormen niet afschermen met hun rescue auto, dan dat ze een poging doen mij eruit te halen. Dat gaat niet jonghe zeg ik op gewoon Nederlands tegen een van de marschalls. Ik zit muurvast de kooi zit over mijn been en ik kom er met geen mogelijkheid uit. Met mij in de auto slepen ze mij achter de betonnen muur naar een veilige haven waar na veel kunst en vliegwerk ik eruit gehaald wordt. Mijn been doet pijn maar ik heb wel zoiets laat mij nou effe staan even kijken of hij het nog doet. Dat doet hij gelukkig dus als de jongens van de ambulance mij verder onderzocht hebben kruip ik weer uit hun wagen waar ik net met veel drang in ben gezet en neem de schade van de auto in me op. Verderop staat een beteuterde Jordan Strik naar de gehavende voorkant van zijn Supra te kijken. Oke jij was het dus kennelijk. Wat is er gebeurd vraag ik aan Jordan. Maar al snel blijkt dat Jordan dat ook nog niet helemaal beseft. Voordat we er verder over kunnen praten staat het ambulance personeel alweer naast me. “Mitkommen bitte”, ja hoezo dat dan, nou er willen toch even wat doctoren naar u kijken.

2013 Hockenheim (20) 2013 Hockenheim (19) 2013 Hockenheim (6)

Als ik met Marcel van het medisch centrum terug strompel naar onze tent wordt mij eindelijk duidelijk wat er nu eigenlijk is gebeurd. Ik heb Jordan van mij af zien driften maar kennelijk is hij de controle over zijn wagen verloren is teruggeslagen en heeft mij in zijn vlucht van de baan meegenomen. Shit happen, doet hij ook niet expres . Ik heb er vrede mee, kan je je kwaad over maken maar gebeurt is gebeurt, verander je toch niks meer aan. Als de wagen na de wedstrijd van de CompanyCloud YTCC wordt teruggebracht in de paddock door de Abschleppdienst, zie ik pas hoe groot de schade daadwerkelijk is. Iedereen is behoorlijk geschokt bij het zien van de auto en ik wordt flink omhelst door medecoureurs. Mazzelpik dat is een veel gesproken woord. Jordan staat er beteuterd naar te kijken en ik zie hem gewoon denken wat heb ik gedaan. Ik geef hem een knuffel, Jordan uit je systeem halen dit, komt allemaal goed, wij staan er alle twee nog, die auto repareren we ook wel weer, volgende keer gewoon weer vol gas. Inderdaad dit repareren we ook wel weer. Marcel van Tim Tuning is heel duidelijk. “het lijkt wel of die Franse schijthokken nooit terug willen naar Frankrijk, want iedere keer voor Le Mans Story rijdt jij een auto plat. Duidelijke taal en inderdaad waar, 2009, 2011 was dat ook al het geval en hoewel niet leuk het begint ondertussen traditie te worden. Ditmaal hebben we gelukkig iets meer dan twee weken, twee maanden om precies te zijn dus het kan in de relax mode. Maar staan in Le Mans gaan we er zeer zeker want er zit enorm veel potentie in deze kar. Next stop, Alpe dHuzes. Mijn belangrijkste evenement van het jaar, gaat nog een hele klus worden want het linker been wil nu even helemaal niets meer, de spiertjes erin zijn even volledig de weg kwijt, maar als er mensen die er veel slechter aan toe zijn, soms net chemo achter de rug hebben die berg op kunnen fietsen dan houden een paar spiertjes en gekneusde ribben mij ook niet tegen. Net zoals racen met de pien dat is veel te leuk om mee te maken. Gelukkig heb ik een heleboel vrienden die ook die droom laten uitkomen. Leven is te mooi, sorry mensen maar ben er nog.

 

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*