Equipe Alpine 2008

#201 – Randall Lawson

____________________________________________________________________________________________________________

SLAM!FM Finaleraces , Assen
25 & 26 oktober

2008 Assen (4)

Het is echt waar. Na Zwolle houdt de wereld op. Ikzelf zie altijd tegen de reis naar het TT circuit van Assen op. Natuurlijk Spa, Nurburgring of Le Mans het is allemaal veel verder weg. Maar op de een of andere manier lijkt Assen vanuit Amsterdam altijd een stuk verder rijden. Vooral het stukje Nederland tussen Zwolle en Assen mogen ze van mij van de kaart afgummen. Saaier kan bijna niet. Sorry, voor de mensen die daar misschien prachtig wonen maar als stadsmens zou ik hier dood gaan. Het is alweer een aantal weken een enorm geregel geweest. Ik noem het maar altijd mijn zigeunerkamp dat ik aan het verhuizen ben. Het team is dan ook enorm gegroeid de laatste jaren. Begonnen we maar alleen met mijn Alpine A310, een tent, busje, gereedschapkist en een aantal goede vrienden, inmiddels bestaat Equipe Jaronn uit maar liefst 4 wagens en af en toe hebben we ook nog een gastrijder erbij. Het mooie van het saaie stuk weg tussen Zwolle en Assen is dat je over een heleboel zaken kan nadenken. Het was inderdaad weer een heel druk weekje zo voor het SLAM!FM Finale raceweekeinde. Plannen wie wat meeneemt naar het circuit, wie gaat er allemaal mee, sponsors uitnodigen, een plek creeren waar zij dan ook weer opgevangen kunnen worden, catering inslaan, de laatste check up doen van het racemateriaal en nog veel meer. Waar ik af en toe de tijd vandaan haal om ook nog mijn bedrijf te openen is mij dan ook een raadsel. Toch lukt het op de een of andere manier altijd weer. En het is eigenlijk ook niet allemaal vervelend om te doen. Het hoort bij het racen, het kan natuurlijk eenvoudiger maar het heeft ook een bepaalde charme. Ik ben niet het type coureur die met zijn helm in zijn hand en pak aan het circuit op komt lopen, zijn rondjes rijdt en weer naar huis toe gaat. Lijkt me een keer leuk, heb moet ik toegeven helaas het budget er niet voor om dat te doen. Mijn team bestaat uit allemaal vrijwilligers, al een aantal meer dan 20 jaar goede vrienden die voor helemaal niks compleet voor mij en mijn teamgenootjes klaar staan. Ik heb het daar soms heel moeilijk mee. Ben zelf een enorme controle freak, houdt zelf graag de touwtjes enorm in handen en kan daardoor soms enorm tekeer gaan als het een keer niet helemaal gaat zoals ik dat wil. Toch blijven gelukkig ondanks mijn nukken mijn teammaatjes mij trouw. Komt misschien door het feit doordat we ondertussen een hecht clubje vrienden zijn geworden die als doel hebben gesteld vooral veel lol te hebben in de racerij. Dat was de afgelopen twee jaar niet altijd het geval omdat we heel erg gefocust waren op prestaties. Die prestatie drang is er nog steeds maar wel veel genuanceerder. Doel in 2008 was vooral ook veel lol te hebben als team samen. In die opzet zijn we dit jaar enorm geslaagd zonder de prestaties daaronder te laten lijden.

2008 Assen (2)

Ik zit mij ondertussen op te winden op een oude dame die net voor mij op de snelweg invoegt en geen gas geeft. Lastig als je een aanhanger achter je bus hebt met daarop de BMW M3 van je teamgenootje. Doos rij door zeg ik. Zoveel ruimte hier voorbij Zwolle en dan moet je nog mij in de weg zitten. Mijn vrouw Ine zit te lachen dat ik mij weer opwind. 26 jaar houdt ze het al uit met mij. Inderdaad met mij want om het niet met haar uit te houden moet je wel een enorme idioot zijn. Big Mama wordt ze door iedereen binnen het team genoemd. Niet omdat ze een enorme grote gezette meid is, ze waait bij windkracht 4 al weg, maar vooral doordat ze altijd voor iedereen klaar staat, van ontbijt tot avondeten, alle tussendoortjes en ook zorgt ze ervoor dat sponsors niets te kort komen. Voor Assen zijn er nogal wat uitgenodigd en we hebben van sponsor Petromark hun luxe VIP box met uitzicht op de GT Chicane tot onze beschikking. Omdat de plek van het team op de paddock en de VIP ruimte nogal ver uit elkaar liggen maakt Ine zich vooral zorgen hoe ze voor haar “kleintjes” moet zorgen. Ze kan zich nu eenmaal niet in tweeen delen. Ik maak me daar geen zorgen over dat lukt haar iedere keer weer en dat weet de rest van het team ook. Ine gaat alleen mee voor zoals ze zelf zegt het verzorgen van haar kinderen. Niet voor het racen van mij. In alle jaren dat ik op het asfalt bezig ben heeft ze nog nooit een wedstrijd bekeken. Als de dood is ze dat er wat gebeurd dus daarom doe ik misschien soms iets te voorzichtig.

Als ik op Assen arriveer is Jan al druk doende met de opbouw van de tenten rondom onze trailer. Jan is er ook weer zo een binnen het team. We kennen elkaar al meer dan 20 jaar, zijn echte maatjes en allebei altijd een kapitein op het schip. Dat botst natuurlijk enorm maar op de een of andere manier zijn wij een huwelijk dat maar niet kapot kan gaan. Altijd na een ruzie maken we het weer goed, Oke niet in bed maar meestal met een big hugh. Jan is planner bij een transportonderneming, weet dus wat er bij een logistieke operatie allemaal komt kijken en doet dat dus ook voor het team. Ga ik nu echt toegeven dat ik dat dus ook allemaal weer wil doen maar heb in 2008 geleerd dat meer los te laten. We overleggen nu meer en dat werkt uitstekend. Jan is wel een overloper want werkte hij in eerste instantie voor mijn Alpine inmiddels heeft teamgenoot Ruben hem ingepikt en sleutelt hij aan de BMW. Is goed want met Floor en Ron heb ik twee goede monteurs die er altijd ervoor zorgen dat de Alpine er technisch op en top bijstaat. En twee monteurs op een auto is meer dan voldoende. Met Ron heb ik de Alpine drie jaar geleden totaal opgebouwd of beter gezegd verbouwd. Ron is technisch een topper en zonder dat hij zijn duim opsteekt rij ik niet de pits uit. Floor is onze benjamin van het team. Heeft als mooie jonge dame inmiddels een plekje binnen deze mannenwereld weten te veroveren. Ron is haar Obi Wan Kenobi. Floor is enorm leergierig, soms iets teveel want dan wordt Ron helemaal gek van haar. Ondanks het koude slechte weer, welke idioot verzint het ook om in oktober nog in Nederland te gaan racen, staat het hele Equipe Jaronn tentenkamp binnen een uurtje op de paddock op zijn plaats. Ik ben daar altijd weer enorm verbaasd over. Maar het blijkt dat de Equipe loopt als een net geolied naaimachinetje.

2008 Assen (1)

2008 was tot dusver een top seizoen met inderdaad veel lol op verschillende circuits in Europa. We hebben gepresteerd, ook enorm veel op zijn Amsterdams gezegd geklooid. Het materiaal was net als voorgaande jaren top maar daar hebben we niet het maximale als team en ik vooral al rijder uitgehaald. Gevolg de concurrentie zit ons voor de laatste wedstrijden enorm op de hielen. Ik moet aan de bak, alle twee de wedstrijden van mijn directe concurrent winnen om algemeen kampioen in de Divisie II te worden of ieder geval een wedstrijd voor hem eindigen om de klasse overwinning in de wacht te slepen. En dat is geen gemakkelijke opgave. Mijn directe tegenstander Erwin van Dijk, met een heel erg blauwe Alpine A310 Gr5, heeft bewezen over het gehele seizoen veel sneller te zijn geweest. Zijn auto ligt en loopt beter en Erwin is gewoon zelf ook iets beter moet ik toegeven. Maar hij kan het ook enorm voor zichzelf verknallen en gelukkig voor mij gebeurde dat dit seizoen een keertje. Het heeft het seizoen enorm spannend gemaakt. Ik weet dat Erwin hoger op wil naar de Dutch Supercar Cup en hij heeft enorm uitgepakt en een heleboel potentiele sponsors uitgenodigd. Daardoor weet ik dat hij de druk enorm op zijn schouders heeft gelegd en dat hij koste wat het kost voor mij wil eindigen. Maar ja je bent racer, ik zelf loop altijd wel te gillen dat het een spelletje is maar zodra de pits wordt uitgereden gaat er ergens in de grijze hersenmassa die nog aanwezig is een knop om en komt er een raceduiveltje uit de oren gekropen. Het gaat allemaal nergens over maar ondertussen. Tijdens de halfdroge halfnatte vrije training op de zaterdagmorgen laat Erwin zien dat het menens is. Maar liefst 4 seconden is hij sneller dan ik. I’m impressed, mijn team stil en Floor en Ron vragen zich af of er ergens iets mis is met de auto. Ik stel ze gerust zit tussen mijn eigen oren. Assen en ik hebben een haat liefde verhouding. Op de een of andere manier klikt het ergens gewoon niet. Een beetje raar want het circuit is best mooi, de accomedatie in vergelijking met Zandvoort helemaal top en de organisatie en zijn vrijwillige medewerkers altijd vriendelijk. Je komt er dus graag naar toe om te racen. Ik dus op de een of andere wijze niet. De klik is er gewoon niet. Op de baan heb ik altijd moeilijk om een bepaalde cadans te vinden. Het is moeilijk uit te leggen, andere racers weten misschien wat ik bedoel. Je komt niet in een ritme, de tijden schommelen te veel, je maakt teveel onnodige fouten, kortom je zit gefrustreerd in je auto. Dat heb ik alleen op de een of andere manier met Assen. De kwalificatie in de vroege middag geeft een zelfde beeld. Ik loop weer enorm te worstelen met de auto, krijg de Hankook slick banden die ik al het gehele jaar vervloek maar niet op temperatuur en glijd werkelijk alle kanten op. Erwin is weer 4 seconden sneller, terwijl er toch echt niet meer als een seconde tussen mag zitten. Hij staat derde ik twaalfde op de grid. Ik ben gefrustreerd, snap er werkelijk helemaal niets van. We hebben binnen het team overleg. Omdat de race aan het einde van de dag zo goed als verloren kan worden beschouwd besluiten we te gaan experimenteren. Om meer warmte in de achterbanden te krijgen zetten we de sporing achter op 1 graad toespoor. Daar verlies je wat snelheid mee maar in de bochten kan dat wel weer terug gewonnen worden. Het werkt. In de eerste race van het weekeinde ben ik maar liefst 3 seconden sneller dan de kwalificatie. Goed Erwin is onbereikbaar maar het verschil in ronden tijd bedraagt nog maar een kleine seconde. Belangrijker nog ik kan constante ronden rijden en daar win je veel meer mee dan 1 snelle ronde zetten. Ik zit dus lekker in mijn vel tijdens de wedstrijd, kan niet van Erwin winnen maar echt wegrijden doet hij ook niet van mij. Heb de kont van zijn auto, het zei op afstand, constant in het vizier. Tijdens de laatste ronde gaat het echter totaal mis aan boord van mijn Alpine. De linkerachterwiel fuseekogel breekt net zoals tijdens de training op Spa weer compleet doormidden. De Alpine zakt door zijn hoeven. Met veel kunst en vliegwerk bereik ik de finish als 9e.

2008 Assen (3)

Als de auto vanaf de OCA depannage auto wordt afgeladen bij onze tent op de paddock hebben al veel andere collega coureurs iets van game over voor Randall dit weekeind. Ron en Floor bekijken de schade achterin en dan blijkt hoewel ze zeeen van tijd hebben wat een toppertjes het zijn. Binnen een uur staat de Alpine er weer raceklaar bij. Poetsen jij, hij moet weer blinken, douwt Ron mij een SONAX cleaner doek in de handen . Inderdaad ik heb hem vies gemaakt dan mag ik hemzelf ook weer schoonmaken. Het is ook mijn enige taak in de werkplaats op het circuit. Ik mag zelf van de monteurs tijdens weekeinden niet meer aan de auto sleutelen. Dat hebben ze in 2008 besloten. Niet omdat ik het niet kan, buiten het circuit doen we samen alles van remmen vervangen tot complete rebuilds van de auto. Maar op het circuit vinden ze dat het welletjes is geweest en ik me meer moet focussen op het rijden. Heb daar moeite mee moet ik toegeven want dan krijg je een beetje dat coureur met helm in de hand gevoel. Poetsen dus, lijkt het of ik toch nog wat gedaan heb.

Op zondag komt het met bakken uit de lucht. En terwijl ik mij met teamgenoot Ruben druk maak met het ontvangen van sponsors bouwt mijn team de auto om naar regencondities. Ron en Jan kennen mij al heel lang en weten dat het nu goed komt. Floor is enorm zenuwachtig maar weet niet dat tijdens een regenwedstrijd er bij mij geen houden aan is. Het is vreemd voor een regenwedstrijd ben ik nooit nerveus. Bij een droge is dat wel het geval maar wanneer het regent wordt ik op de een of andere manier heel kalm. Heel tegenstrijdig want bij de meeste coureurs gaat de adrenaline omhoog zodra het asfalt wat natter wordt. Achter zitten nieuwe Matador regenbanden en tijdens de opwarmronde heb ik gelijk het oude gevoel van de auto terug. Heel 2008 vond ik met de nieuwe Hankook banden geen balans in de auto maar op het Matador rubber gaat gelijk alles weer helemaal als in 2006 en 2007. Jammer dat Matador geen banden meer maakt voor mijn Alpine zit ik te denken terwijl ik oprijd naar mijn startplek. Bij de start ben ik vanaf de 9e plek weg als een duveltje uit een doosje. Voor de eerste bocht heb ik Erwin die als 6e is gestart al te pakken en kom ik als 5e de eerste ronde door. Het is tegenstrijdig,ondanks mijn kalmte ben ik in de regen altijd als de doods. Je ziet als je achter iemand aanrijdt niets, je glijd en je glibbert alle kanten op en toch gaat het dan bij mij op de een of andere manier helemaal goed. Ik rijd altijd mijn beste wedstrijden in de regen. Kan niet uitleggen wat dat is, je krijgt snel de naam van regenrijder, waaghals etc. Maar juist doordat ik zo bang ben in de regen gaat het misschien altijd goed en snel. Een soort 90% regeling in je hersens die ervoor zorgen dat je het optimale uit je auto haalt in die natte condities. Erwin heeft geen schijn van kans en ik ben gemiddeld 3 seconde per ronde sneller. Rollenspel dus omgedraaid. Vierde word ik achter Harm van de Laan die algemeen kampioen wordt bij de YTCC. Ik knuffel de grote Saab piloot aan alle kanten want het is een wereldprestatie in zijn laatste racejaar. Theo Mouws lacht ook aan alle kanten. De sympathieke Ford RS2000 rijder wint door het honden gevecht tussen mij en Erwin uiteindelijk de titel in de Divisie II. Als ik het er een gun is het wel Theo. Hij is helemaal het prototype van een hele gelukkige Youngtimer piloot. Goed begrijpen dat het nergens over gaat, van het leven genieten, lol hebben op het circuit en oh ja vandaag ook nog even kampioen worden.

Zeiknat pakken we aan het einde van de dag alles in. Ook weer lekker, nog meer werk na afloop om alles droog te krijgen. Ik ben moe maar voldaan. We hebben een leuk seizoen gehad. Zijn dichter naar elkaar gegroeid, gevonden aan de auto wat we in 2009 willen verbeteren, de eigen klasse gewonnen en een hele mooie tweede plek in de Divisie II algemeen. 2009 gaat veel drukker worden met nog een tweede Alpine erbij en ook nog een Opel. Zes auto’s totaal hoe gaan we dat nu weer allemaal op zijn plekje krijgen zit ik te denken als ik op de snelweg vanachter het stuur van mijn bus in het donker over de zwarte weilanden tussen Assen en Zwolle tuur. Serene rust, ach misschien toch dit stukje land maar niet weggummen van de kaart. Kan ik hier ooit nog een boerderijtje kopen. Lekker rustig.

__________________________________________________________________________________________________________________

State of Art GP Classic Zandvoort,
13 en 14 september

2008 Zandvoort September (1)

2008 Zandvoort September (3)

Bandenkeuze ?

Twee racedagen met totaal verschillend weer. Voor het eerst met meer vermogen dan we ooit gehad hebben. Op het vertrouwde Zandvoort dus heerlijk om met vertrouwde afstellingen van start te gaan. Wat kan je zoal tijdens een weekend dan eigenlijk allemaal gebeuren. Nou genoeg want voor het eerst kwamen we erachter wat een band wel en niet aankan.

De kwalificatie op de zaterdag ochtend was er een waar de mindere teams in de Formule 1 van smullen. Vlak voor het oprijden van de baan begint het zachtjes te miezeren. Ik rij meteen volgas door omdat in Zandvoort een miezerbuitje meestal meer onraad voorspelt. Het klopt want na 3 ronden regent het zo hard dat op slicks het geen houden meer aan is. Toch besluit ik na een kort pitstopje het weer te proberen. Niet om een snellere tijd neer te zetten maar vooral om te kijken hoe de zachte Hankook slicks zich gedragen als ze nat zijn. Met Matador slicks kon ook op een halfnatte baan hard doorgereden worden. Met de Hankooks kom ik er al snel achter dat dit onmogelijk is. Totaal geen grip in de regen en dat verbaasd me een beetje omdat dit compound toch wel veel zachter is dan de Matador ooit waren. Goed om te weten dat wanneer er tijdens de wedstrijd dus regen komt ik het rustig aan moet doen.

2008 Zandvoort September (5)

De eerste wedstrijd aan het eind van de zaterdag is droog maar wel koud. Ik besluit weer op de zachte banden weg te gaan en start vanaf de 3e plek. Heb geen idee wat me te wachten staat. Door de rare kwalificatie staan diverse toppers in het middenveld. Voor het eerst in drie jaar heb ik een superstart. Zo snel weg was ik nog nooit en ik bind meteen de strijd aan het de 21 turbo van Mick de Jonge. Maar turbo power wint het van mij 6 cilindertje richting Tarzan bocht. In een waanzinnige actie weet Marcel Frijlink mij buitenom te passeren. Heb daar diep respect voor want het was kantje boord. Vierde lig ik bij de eerste doorkomst en in mijn spiegel zie ik Erwin in zijn Alpine langzaam kleiner worden. Het tempo zit oke met een 2.03 en langzaam probeer ik het tempo op te voeren. Dat lukt. De kop met Mick in de 21 turbo, Marcel in zijn Escort en nieuwkomer Marcel Engelhard in een hele mooie Porsche 964 kan ik op afstand volgen maar meer ook niet. Na 6 ronden hoor ik opeens wat fluitwerk in de staart van de Alpine. Niet geluid van mijn eigen motor maar van die van Erwin de Ruiter die zijn Sierra Cosworth die met een bloedgang langs mij heen stuurt. Man wat gaat zo’n apparaat ervandoor als de Turbo inkomt. Maar even later wordt door onbegrijpelijke redenen Erwin, net zoals Erwin van Dijk met zijn Alpine, uit de race gehaald wegens geluid overschrijding. En dat terwijl een Sierra Cosworth toch echt een van de stilste op de baan is. Beiden Erwinnen zijn pist off na de wedstrijd en dat is echt terecht. Ondertussen rij ik met een straks schema van constant laag in de 2.03 naar de 4e plek. Ik ben wel en niet tevreden. 4e is oke maar met meer vermogen aan boord, wat ik echt wel merk, kan ik niet sneller als ik ooit gereden heb op Zandvoort. En dat zit me een beetje dwars. De Hankooks blijken dus helemaal niet zo’n snelle band te zijn. Met Matadors was ik zeer zeker rond de 2.00 of net daaronder beland. De auto moet op deze band anders afgesteld gaan worden en daar is helaas in dit raceweekend geen tijd voor.

2008 Zandvoort September (2)

Zondag is een heerlijke dag. Het zonnetje komt al vroeg door en hoewel het niet zomers warm wordt is het rond de tent van de Equipe heerlijk vertoeven. Floor, Marcel, Jeroen en Danny zijn nog een beetje aan het bijkomen van een nacht sleutelen aan de Simca. In de motor van Jeroen zijn een paar nieuwe drijfstang lagers gemonteerd en om 03.00 uur was de crew klaar met de job. We laten ze een beetje bijkomen. Ondertussen heb ik het druk met de gasten van sponsors als Smitskam Juridisch Adviesburo, HLB Schippers en Europeesche verzekeringen. Ook een aantal klanten van mijn eigen zaak komen de Equipe bekijken. Ik voel me een beetje een Jantje Lammers die op Le Mans als teambaas ook alles tot in de late uurtjes zat te regelen. Maar de gasten hebben het naar hun zin en de reacties zijn overal positief. Door de drukte vergeet ik na het tanken van de Alpine de hoofdstroomschakelaar uit te zetten. Resultaat een klein uur voor de start een ontplofte bobine en een lege accu. Paniek dus, even maar, weer weten de monteurs alles op te lossen. Als ik eenmaal in de auto zit kom ik eindelijk tot rust. Racen is inderdaad voor mij een rustpuntje in de dag. Even helemaal met jezelf en de auto bezig zijn. Weer heb ik een top start. Zit er vanaf de vierde positie meteen weer goed bij. De eerste twee ronden kan ik de kop weer bestaande uit Marcel Frijlink, Mick en Marc goed volgen. Goed met de pk’s achter in de Alpine is dus echt niets mis. Met de banden des te meer. Een paar graden is het verschil maar met gisteren. Maar de zachte Hankooks geven na 4 ronden helemaal de geest. Kom geen bocht meer door en de tijden vliegen omhoog naar 2.06 en 2.07. Oeps dat had ik niet verwacht. Totaal niet. Kom er nu achter dat ik toch een hardere compound had moeten kiezen. Resultaat, Erwin de Ruiter, teamgenootje Ruben en Erwin van Dijk vliegen er voorbij of ik stil sta. Kan helemaal niets doen. Teveel pushen geeft zoveel overstuur dat de gele vlaggen al in de Arie Luyendijk bocht worden uitgehangen door de op post staande OCA marschals voor ik er goed en wel doorheen ben. Zo schrikken ze van mijn dwarse rijstijl. Ikzelf ook en hoewel ik de laatste ronden wel weer goede tijden neerzet is een 7e plek het hoogst haalbare.

2008 Zandvoort September (4)

Toch ben ik na afloop tevreden. Ik baal dat Jeroen zijn motor weer kapot is gegaan. Dat is balen voor het team na het nachtwerk. Maar het team heeft verder goed gepresteerd. Ruben heeft het vertrouwen weer terug in zijn M3. Kim en vriend Marcel hebben heerlijk lopen gummen in hun E30 325 iesss. En vooral voor Marcel is dat heerlijk na zo;n hectische nacht. Ikzelf weet nu wat ik wel en niet kan met de Hankook banden. Weet dat een paar graden verschil een enorm verschil kan maken welk compound je kiest. Weet ook dat als we nog kampioen willen worden de volgende twee finale wedstrijden gewonnen dienen te worden. Geen excuses meer. De motor is top, de auto is top nu nog even rust in het koppie en de goede

___________________________________________________________________________________________________________________

Nurburgring,
27-29 Juni

2008 Nurburgring Juni (4)

Maximum attack.

FUCK , denk ik bij mezelf als ik met achterkant naar voren wijzend aan het einde van het start/finish gedeelte op de Grand Prix Kurs van de Nurburgring de beroemde Mercedes Arena inschuif. En dat is echt niet met het juiste deel van de auto in de goede richting. En ik ging zo lekker tot op dat moment. Voor het eerst in je amateur race carriere die al zo’n 100 wedstrijden bevat een spin tijdens de wedstrijd. En dat voelt niet goed, inderdaad niet echt oke….

Duitsland, Eifel, Nurburgring, 3 magische woorden die synoniem staan met autosport. De hele omgeving rondom het beroemde kasteel op de berg, wie kent hem niet uit de Michel Vaillant strip, leeft van de beroemde Nordschleife en natuurlijk het Grand Prix circuit. De mooiste auto’s kom je tegen op de kleine bochtige weggetjes rondom het circuit. Maar ook dit weekend in het paddock waar tijdens het inmiddels beroemde Oldtimer festival weer het creme de la creme van de historische autosport staat opgesteld. En waar serieus mee wordt geracet. Zo ook bij het Netservices YTCC waar naast de vaste deelnemers ook een negental Porsches 944 uit de Porsche basic cup het veld komen versterken. De weken voorafgaande aan het festival is er weer veel gesleuteld aan de Alpine. Vooral aan de motor waar volgens motor tuner Dinand nog steeds niet het beste is uitgehaald. Structueel blijft er echter wat behoorlijk mis in de binnenkamers van de V6. Bij de laatste testronden op de bank bij Rica in Wateringen blijken er opeens na weer wat veranderingen 20pk weg te zijn. En dat is nu precies niet wat je wilt als je een motor probeert beter te maken. De tijd is te kort om weer terug te gaan veranderen naar de oude basis dus wordt besloten om maar te kijken wat er van komt op deze baan met helaas wel heel veel lange rechte stukken.

2008 Nurburgring Juni (5)

In de kwalificatie begint meteen de physchologische oorlogsvoering met directe concurrent Erwin van Dijk met zijn, na de harde klap op Spa weer totaal opnieuw opgebouwde blauwe A310. Ronden lang zitten we elkaar gek te maken en van de kwalificatie maken we eigenlijk gelijk al een race. En dat blijkt nu echt niet de beste methode om een snelle tijd te zetten. Wel heb ik al meteen door dat als ik dit weekend wil winnen absoluut tot de limiet moet gaan. Erwin zijn blokje blijkt op de snelle stukken net even iets beter door te trekken. In de korte gedeelten ligt mijn auto weer iets beter. Eigenlijk hebben we wel een beetje lol maar als door een klein onderstuur moment van mij we eindelijk van elkander verlost zijn draaien we samen in de laatste ronde van de kwalificatie de snelste tijd. Erwin op plaats 2 ik op 3. De top van het veld ligt dicht bij elkaar en Ralf Fronholt met zijn Kadett, Harm van de Laan met zijn hele grote Saab 99 en Peter Bakker met de slanke snelle Escort RS1600 volgen maar op zeer kleine afstand. Gastrijder Erik den Dekker met een snelle Porsche 944 turbo mag van pole vertrekken.

2008 Nurburgring Juni (2)

Na de start van de eerste wedstrijd op de zaterdag vormen Erik, Erwin en ik een mooi triootje. De eerste ronden rijden we gedrieen langzaam weg van de rest van het veld. Ik kan het tempo volgen maar ook niet meer dan dat. Moet de auto helemaal op de limiet van mijn en zijn kunnen sturen. Het verlies aan vermogen wordt gecompenseerd door de iets betere koppel kromme die de V6 achterin nu heeft. Wat ik echter win in het bochtige gedeelte van de Mercedes Arena, verlies ik weer op de lange rechte stukken achterin. Echt aanvallen dus voor de kop kan ik totaal niet. De vierde ronde is het feest om de kop voorbij. Ik rij zo op de limiet dat de concentratie even het allemaal niet meer kan bijbenen. Bij het aanremmen voor de haaks rechtse na start finish schakel ik veel te hard terug naar de 2e versnelling. De achterkant slaat vast, de kont komt om en achterwaarts glijd ik de Mercedes Arena in. Weg aansluiting met de kop. Erger nog Peter, Ralf en Harm vliegen er alle drie voorbij. Waarbij ik Ralf vol in het gelaat aankijk en die verdomde Duitser heeft daarbij wel een hele grote big smile op zijn gezicht. Damned, donders nog aan toe dat is me nog nooit overkomen. Zijn ze in het paddock niet van me gewend want ik rijdt eigenlijk altijd op 95% en maak bijna nooit een foutje. Het kost me een rondje om mijzelf te hervinden maar ga er dan weer helemaal vol voor. Maar wat ik ook doe kom geen millimeter per ronde dichterbij de kop. Goed ze rijden ook niet weg van mij maar erbij komen lukt ook totaal niet. Dat de race uiteindelijk maar 19 minuten duurt ipv de geplande 30, er lopen een paar everzwijnen ergens over de baan, maakt dan ook helemaal niets uit. Een 6e plaats meer zit er niet in en ik ben na de wedstrijd totaal van slag. Niet omdat we voor het eerst in anderhalf jaar niet de eigen klasse winnen maar gewoon omdat ik nog nooit zo’n fout heb gemaakt tijdens een wedstrijd. Ook het team is het niet gewend, laten me even met rust maar hebben wel gezien dat ik er vol voor ben gegaan na de spin.

2008 Nurburgring Juni (3)

Op zondag is er prime time in het drukke raceprogramma wederom een herkansing. Race 2 geeft eigenlijk precies het scenario als ik me al had voorgesteld. De kop rijdt even hard. Probeer wel alles om voorbij Harm en Ralf te komen maar wat ik ook probeer het lukt niet. Vooral Ralf weet ik nu, kan de deur zeer hardhandig dicht gooien, maar je zit nu eenmaal niet op een circuit voor een zondags ritje rond de kerk. Doordat Ralf zijn voorruit verbrijzeld en Peter Bakker de complete rechter achterwiel ophanging verliest wordt ik uiteindelijk toch 4e. Maar niet daarover ben ik uiterst tevreden wel over het wedstrijd verloop. Heb werkelijk een van mijn beste races ooit gereden. 30 minuten full pull zonder een foutje. Ben kapot na afloop, niet lichamelijk, met de conditie zit het na een jaar sporten wel snor, maar helemaal geestelijk. Heb al het vertrouwen weer terug in mijzelf en weet dat met een betere motor er een paar rijders weer behoorlijk rekening met mij moeten houden tijdens de volgende wedstrijd op Zandvoort. Een 30pk meer met ditzelfde koppel resulteert zeer zeker in een tijd onder de 2 minuten in de duinen. Mijn motor tuner weet dus de komende 8 weken zijn taak.

2008 Nurburgring Juni (1)

De Equipe heeft het weekend op de Nurburgring met glans doorstaan. Marcel Poelman die de reserve BMW van Ruben kon besturen maakte het zichzelf tijdens de races soms heel moeilijk door ook een paar keer te spinnen, maar wist uiteindelijk de eerste prijs in de Divisie III mee naar huis te nemen. Jeroen reed zich ook weer in de kijker. Niet alleen bleek de Simca in het paddock een regelrechte publiekstrekker maar Jeroen had het op de baan naar zijn zin in de Eifel. Ook zijn motortje kan wat meer pktjes gebruiken maar verder speelde hij met de concurrentie in zijn klasse. Zelfs een stop and go bracht hem niet van zijn stuk.

__________________________________________________________________________________________________________________

Spa Francorchamps RMU Classic
16/17 mei 2008

2008 Spa RMU (6)    2008 Spa RMU (2)

Spa = overleven

Spa – Francorchamps, coureurs noemen het wel een van de meest uitdagende banen ter wereld. Spa is een mythe, het onderscheid de echte kerels van de watjes. En omdat je zeer zeker geen watje genoemd wilt worden ga je dus naar Spa om een echte kerel te worden.

De eerste keer dat ik op Spa reed was in een 115 pk Volvo 360. Met die auto kon bijna alles volgas. Dat zou zeker niet kunnen met een zeer staart lastige Alpine A310. En inderdaad nu weet ik dat is ook echt niet mogelijk. De eerste ronden op Spa tellen meteen mee voor de kwalificatie van de eerste race. Een vrije training is er helaas even niet en ik weet dus dat er na een paar rondjes circuit verkenning meteen full pull gegaan moet worden. Dat wil ik wel maar de auto denkt er anders over. Na 4 ronden is de kwalificatie voorbij als bovenop Eau rouge de linker achterwielophanging een ander leven gaat lijden. Ik heb het even bij het aanremmen van de chicane na het rechte stuk enorm druk aan boord. Zo druk zelfs dat andere achter mij rijdende coureurs de sporen die op het wegdek worden neergelegd zo intensief beleven dat zelfs zij de eerste volgende bochten geen gas meer durven te geven. Goed hartslag 200 is dus ook weer even gehaald en als ik bij de baanpost waar ik de auto parkeer kijk naar de schade linksachter heb ik al snel zoiets van dit weekend is sneller voorbij als gepland. Maar dan blijken Ron, weer terug in het team en Floor lekker met elkaar te kunnen sleutelen. Binnen een uur staat de Alpine weer op zijn pootjes en kan ik een (verboden) testrit op het binnenterrein maken. Conclusie alles wel aan boord we kunnen aan de slag vanaf een 21ste plek.

Inderdaad de 21ste plek. Omdat er samen gereden wordt met de Alfa Romeo Challenge staan er nogal wat vreemde snuiters voor mij op de start rij. Ik heb dus geen idee wat ik kan verwachten in die eerste ronden. Maar wordt wel gelijk wakker geschud als na de rollende start ik door een van de Alfa rijders brutaal de muur van La Source wordt ingedrukt. Even wakker blijven dus om hier langs te komen.

2008 Spa RMU (5)

De kop van het veld is dan al over de bult van Eau Rouge verdwenen. Ik kan ze vanaf het rechte stuk naar deze beruchte bocht goed zien verdwijnen terwijl ik naar de vijfde versnelling accelereer. Als ik even later teamgenootje Ruben met zijn BMW M3 zeer gehavend aan de kant van de weg zie staan weet ik dat Spa zijn naam weer aan het waarmaken is. In dezelfde ronde staat ook merk genoot Erwin met zijn blauwe A310 in de vangrail. Jongens wat zijn we hier in hemelsnaam allemaal aan het doen gaat er door mijn koppie heen. Maken we er een demolition derby van of gaan we ook nog proberen de finish te halen. Maar veel nadenken kan ik niet. Het is inmiddels flink druk geworden om mijn kleine Alpine. Marcel Poelman met een dikke Ascona, Erwin de Ruiter met een brullende Sierra en Harmen van Putten met een ongelooflijke dikke 75 IMSA Turbo hebben het idee opgevat om eens lekker met mij te gaan racen. Gelijk hebben ze en ronden lang zitten we stuivertje te wisselen. ‘The battle of Spa has begun”  en ik verg het uiterste van mijn trouwe autootje. Daarbij wel in het achterhoofd houdend dat ik gestart ben op de Hankook banden waar ik in Zandvoort niet echt vertrouwen in kreeg. Maar hier in Spa geven diezelfde banden geen krimp. Kan er eigenlijk alles mee. Zo goed zelfs dat uiteindelijk een zevende plek algemeen wordt gehaald en een laagste podium plek bij de Youngtimers. Voor Erwin met zijn Sierra en voor Marcel met de Ascona die daar niet blij mee is als ik hem weer in onze gezamenlijke tent tegenkom. Maar hij fleurt helemaal op als blijkt dat hij toch een snellere ronde heeft gereden dan ik. En daar pest hij me de rest van het weekend mee.

2008 Spa RMU (3)2008 Spa RMU (1)

Goed het pientje heeft het weer goed gedaan. En ik sta voor de tweede wedstrijd lekker veel verder naar voren in het grote startveld. Wel op regenbanden want in die tweede wedstrijd wordt het nat, heel erg nat en “olie” glad. Aan het begin van de wedstrijd komt het achterop het circuit met bakken uit de hemel. Diegene die voor slicks hebben gekozen zitten mega te stuntelen en dat zorgt er ook voor dat de een na de ander de vangrail hard handig kust. Als de safety car op de baan komt blijkt dat mijn Avon regenbanden aan de achterkant veel te heet worden. Zelfs met de grote hoeveelheid water en olie op de baan. Het tempo van de safety car kan ik zelfs niet volgen, niet normaal maar ook achter mij hebben ze grote moeite dat bij te houden. Ik weet genoeg, neem geen risico’s meer de rest van de wedstrijd en rij 100% op uitrijden. Het gevecht met Peter Frijlink in zijn snelle Escort weet ik uiteindelijk door iets slimmer te zijn te winnen. Weer zevende algemeen en wederom een derde plek op het Youngtimer podium.

2008 Spa RMU (4)

Als er een ding is dat ik geleerd heb dit weekend op Spa is dat je voor dit circuit zeer veel respect moet hebben. Ik keek er altijd een beetje naar van ach die verhalen die verteld worden zullen uiteindelijk wel allemaal meevallen. Maar Spa overwin je niet zomaar. Eau Rouge is berucht maar valt eigenlijk wel mee. Veel gevaarlijker zijn de stukken waar het zo ongelooflijk veel sneller gaat als op andere circuits dat een klein foutje grote gevolgen heeft. Alles komt gewoon iets sneller op je af. En nee ik zit in de prime time van mijn leven maar op je 46ste moet ik toegeven zijn je reflexen toch niet zo goed als toen je eind 20 was. Met een kleine reserve rijden is misschien in de autosport ongepast, je moet toch altijd alles geven nietwaar, maar hier op Spa maakt het HET verschil tussen overleven of crashen. En dat is iets waar ik nu juist in Spa net even geen zin in had.

__________________________________________________________________________________________________________________

Historische Zandvoort Trophy
4 mei

2008 HZT 3-4 mei (5)2008 HZT 3-4 mei (6)2008 HZT 3-4 mei (1)

Podium

200 pk bleek uiteindelijk toch genoeg voor podiumplekjes tijdens de eerste Netservices YTCC wedstrijden van het seizoen op Zandvoort. Op het nieuwe Hankook rubber werd door Randall in de eerste wedstrijd een tweede plek behaald achter teamgenoot Ruben met de M3. Maar omdat de EJ Alpine rijder geen goed gevoel over het nieuwe Hankook rubber had werd besloten de tweede race met de vertrouwde Matador banden van start te gaan. Een goede beslissing want ze bleken sneller. Een derde plek was het resultaat achter wederom Ruben en Marcel Frijlink met zijn altijd zeer snelle Escort. Na alle aanloop perikelen een fantastisch resultaat voor het team.

Problemen kende het team uiteindelijk met het vier keer afscheuren van de uitlaat spruitstukken. Maar voor alle trainingen en wedstrijden werden die vakkundig weer gerepareerd door Marcel van Tim Tuning uit Zandvoort.

2008 HZT 3-4 mei (3)2008 HZT 3-4 mei (2)2008 HZT 3-4 mei (4)

Ook de nieuwe monteur van het team, Floor, had het tijdens het eerste weekend van het seizoen duidelijk naar de zin in het EAJ kamp en vond al gauw haar draai tussen de al jaren samenwerkende teamleden.

 

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*